Hate Her {werewolf story}

* ||||| ||||| ||||| ||||| ||||| ||||| *

Een maand is voorbij. Alles lijkt weer tot rust te komen in de roedel. De Alpha zit nog steeds diep maar Gale neemt nu veel op zich. Ik en Jake staan nu ook bekend in de roedel. Wij helpen Gale veel, en we nemen met 2 de lunataken over. Gelukkig mag iedereen ons.

Ik open mijn ogen en kijk Jake aan. Hij is schattig als hij slaapt. Zijn armen zitten strak om me heen. Ik ga met mijn hand lichtjes door zijn haren en geef een kusje op zijn voorhoofd. Rustig opent hij zijn ogen. "Hey babe..." zegt hij zacht met zijn ochtendstem. "Goeiemorgen..." Ik blijf even in zijn ogen staren voordat ik de dekens van me afgooi. Jake laat een kreun horen en ik draai me om. "We moeten echt opstaan..." "Ik wil niet..." Ik lach en loop naar de kast waar ik mijn zwart-wit gestreept kleedje uitneem. Het is echt heel zonnig vandaag. Ik loop naar de badkamer en maak me klaar.

's ochtens aan de ontbijttafel blijven we maar wachten op de Alpha. Het lijkt wel of hij niet meer komt. Zou er misschien wat aan de hand zijn? Ik zie de bèta een beetje nerveus worden. "Ik ga eens kijken..." zegt hij na een tijdje. Iedereen knikt en weer valt er een stilte. Nu zitten we hier, met 7.

Een eeuwigheid duurde het. Een eeuwigheid voor de bèta terug kwam. Hij had een blik in zijn ogen die ik niet kon plaatsen. Zo neutraal als maar kan zei hij: "De Alpha is overleden..." Iedereen staarde hem met grote ogen aan. En nu zitten we hier. Jake heeft nog geen woord gezegd. Gale spreekt de roedel toe. Hij is al een week Alpha dus iedereen behandelde hem al zo. Maar nu is het echt. Nu gebeurt alles wat hij wil. Niemand kan hem nog wat maken nu. Ik hoop maar dat hij het verstand heeft om Lou in de cel te laten zitten. Ik heb van Jake gehoord dat Gale soms niet helemaal goed weet waar hij mee bezig is of welke gevolgen zal hebben.

Ik kijk naar Jake naast me. Ik merk emotie. Ik zie dat hij zijn tranen inhoudt. Voorzichtig neem Ik met mijn hand, zijn hand vast. Ik kijk naar hem en hij draait nu ook zijn hoofd naar mij toe. Zelfs door zijn betraande ogen zie ik een sobere glimlach.

Gale is klaar met spreken en heeft zich al teruggetrokken in het roedelhuis. Wij blijven nog even hier, de roedel heeft ons nodig. Ook al heeft Jake het moeilijk, het liefst van al blijft hij hier. Opeens word ik in een knuffel getrokken door Roos. Ik trek haar tegen me aan. "Leah, wat gaat er nu met onze roedel gebeuren? Niemand vertrouwd erop dat Gale dit aankan. Ik weet dat jij dat ook denkt." "Gale is een goede Alpha." "Leah... wees eens hard en kijk naar de realiteit." Zegt Roos terwijl ze me loslaat. "Roos, vertrouw hem gewoon. En anders, vertrouw mij." "Als onze roedel maar niet ten onder gaat." Ik knik. "Ik ga naar huis. Tot morgen..." Ik kijk hoe Roos wegloopt. Haar woorden blijven bij me zitten. Oké, ik heb ook geen idee hoe Gale dit gaat doen. Het was duidelijk dat hij het nog niet helemaal onder de knie had.

"Leah?" Vraagt Jake zacht. Ik draai me om en kijk hem aan. "Leah, wat is er?" "Roos denkt dat Gale het niet aan kan." "Iedereen is er een beetje bang voor en ik ken mijn broer. Ik.... we moeten hem helpen. Anders loopt het echt verkeerd af." "Dus jij vertrouwd je broer ook al niet." "Misschien moeten we hem." "Helpen, ja maar hij kan het echt wel." Ik leg mijn armen om Jake heen en leg mijn hoofd tegen zijn borst. "Het zal allemaal wel goed aflopen zeker..." "natuurlijk Leah.... alles komt goed. Het lukt Gale wel." "Jake, vertrouw in je broer. Als jij hem al niet vertrouwd, dan gaat de rest dat ook niet doen." "Je zou een goede Luna zijn, Leah. Weet je dat?" "Ik hoef geen Luna te zijn."

Ik bel aan bij mijn oud huis. Het voelt raar en ja, ik heb nog steeds een sleutel maar Alice en Jade wonen er nu dus vind ik het raar om zomaar naar binnen te gaan. Ook al hebben ze gezegd dat ik dat mag. "Leah, Jake, kom binnen." Zegt Alice en zet een stap opzij.
Als ik binnenkom zie ik Jade in de zetel zitten. Ze hebben weer een beetje leven in dit huis geblazen. Na de dood van mijn ouders ben ik er bijna nooit meer binnen geweest, het was letterlijk een stort.

"En wat brengt jullie hier?" "Niets speciaal eigenlijk, gewoon een bezoekje." ""Dat is lief. Het is echt erg wat er met je ouders is gebeurt Jake, ook al kende ik ze niet, je ziet dat alle anderen in de roedel er kapot van zijn.... Ze waren vaste een geweldig Aplhakoppel..." "Dat waren ze, en ze waren ook nog eens goede ouders." antwoord Jake een beetje somber. Ik leg mijn hand op zijn arm en kijk hem aan. Hij glimlacht naar me terug.

Het is een week later en één van mijn ergste nachtmerries komt een beetje uit. Gale sluit zich op in zijn bureau en doet wel Alphawerk maar communiceert niet meer met de buitenwereld. Hij heeft begin vorige week mij en Jake aangesteld als 'vervangluna' maar zelfs met ons communiceert hij niet. Wij proberen dan wel zo goed mogelijk ons werk te doen, en we luisteren naar de roedelleden. Maar makkelijk gaat dat allemaal niet, en we hebben ook geen idee waar Gale mee bezig is. Hij laat zo de roedel echt ten onder gaan.