7 ~Ino

152 12 0
                                        

Η Ινο ήταν η κολλητή μου τα δυο χρόνια που πέρασαν.
Την γνώρισα σε έναν κήπο.. μόλις είχα κάτσει κλαίγοντας γιατί μόλις είχαν κοροϊδέψει το μέτωπο μου χαρακτηρίζοντας πολύ μεγάλο.
Αυτό συνέβαινε συχνά και έτσι αφίνα αφέλειες ώστε να κρύβουν την ατέλεια μου. Έτσι ροζ τουρίστες κάλυπταν το μέτωπο μου και παρολαυτα συνέχιζαν να με κοροϊδεύουν.
Έτσι όπως εκλέγα κόβοντας λουλούδια νιώθω κάποιος να κρύβει τον ήλιο και αντικρίζω ένα κορίτσι με κοντά ξανθά μαλλιά και μεγάλα γαλανά μάτια σαν τον ουρανό.
«Για ποιον λόγο κλαις ;» Με κοιτάει επικριτικά.
«Το μέτωπο μου είναι πολύ μεγάλο » της απαντάω και χτυπάω ελαφριά το μέτωπο μου.
«Χμμ.. και επειδή;»
«Όλοι το σχολιάζουν και νιώθω απαίσια »
Τότε το κορίτσι κάθετε δίπλα μου στο γρασίδι.
«Όσο το κρύβεις τόσο θα το σχολιάζουν » μου λέει και προτού το σκεφτώ καλά καλά βγάζει μια κόκκινη κορδέλα.
«Θα σου ποιασω τις αφέλειες για να δείξεις σε όλους ότι δεν θα κρύβεσαι ποια από αυτό που είσαι » μου λέει και μου ποιανει τις αφέλειες με την κορδέλα και την δένει με έναν ωραίο φιόγκο
Χαμογελάω
«Πολύ καλύτερα » μου λέει
«Ινο εσυ είσαι τόσο όμορφη όσο αυτά εδώ τα λουλούδια και εγώ ειμαι..» άρχισα να μουτρωνω
«Σακουρα εσυ είσαι μπουμπούκι ακόμα που δεν έχεις άνθισει .. -έκανε μια παύση καθώς την κοιτούσα στα μάτια- όταν ανθίσεις λοιπόν θα είσαι ένα πανέμορφο τριαντάφυλλο.» Μου λέει χαμογελαστά
Σκούπισα τα δάκρυα μου και την αγκάλιασα χαρούμενη. Είχα βρει επιτέλους μια αληθινή φίλη..

Why? (Greek)Where stories live. Discover now