Occasional Lovers

OL 2: Strangers with Memories

*****

I woke up with pain. Ramdam ko pa yung pananakit ng katawan ko. Laki-laki ba naman kasi ng lalakeng to! Pinagmasdan ko siya, he's sleeping. Himbing ng tulog niya. It's already 9pm. Eh kasi we did it for a couple of times. Hihihi. Don't ask for details. Alam nyo na yun!

I hugged him.

{FLASHBACK}

“Nakakainis naman! Pagkatagal-tagal naman ng lalakeng iyon!” reklamo ko sa sarili ko na habang nakatayo sa isang tindahan. Ako nga pala si Saskia Marie Buencamino. 18yrs. old. Taking BS ECE. Hindi ko na sasabihin kung saang unibersidad ako nag-aaral. Pero sabi ng may karamihan matatalino lang daw ang nakakapasok dun. Matatalinong mahihirap!  Ooopppsss! Hindi yang naiisip mo. Maybe the other one. Hihihi.  Incoming 4th year student ako sa Totoooot University.  Ang unibersidad namin ang may pinakamurang tuition fee sa buong bansa.Nahulaan mo na ba?  Matalino ka din kung ganun! You belong with us. Hahaha.

Anyway, andito ako ngayon sa isang tindahan. May hinihintay kasi ako. Isang lalakeng paimportante! Bwisit! Tatlong maxx candy na ang naubos ko, wala pa din siya.  3 minutes kapag wala pa siya, uuwi na ako. Promise!

1 minute passed.

2 minutes........and..... Prestooo! Natatanaw ko na ang mokong.  Sa wakas.!

“Kanina ka pa?” ngiting-ngiting sabi niya  habang may hawak na payong ang isang  kamay. Ala-una kasi ng hapon. Tirik pa si Haring araw. Summer pa naman! Buti nga naisipan pa niyang magdala ng payong. May pagkagentleman din pala! Pero kahit na pinaghintay niya pa din ako. Bwisit talaga siya!

“Ayyy! Hindi. Naka-3maxx lang naman ako sa kakahintay.”  sarcastic na sabi ko.

“Surrey naman!  Kala ko kasi joke-joke mo lang na malapit ka na.” sabi niya na inaalalayan ako sa paglalakad. Mejo mabato kasi. Sa shortcut kami dumaan papasok sa subdivision nila.

“Leche! Hindi ka pa din nagbago!”  naiinis pa din na sabi ko. Siya nga pala si Gino Cristobal. 19 yrs. old. Incoming 4th yr. Marine Engineering Student sa isang mejo sikat na eskwelahan sa Manila na karaniwang lalake ang nag-aaral.

Ano ko siya? Schoolmate at batchmate kami nung hayskul. Pero never kaming naging magkaklase.Pero kilala namin ang isa't-isa kahit sampung section pa ang batch namin. Bakit? Kasiiii we used to be lovers.  Yeah. We USED to be. PAST TENSE! He's my ex and I'm his ex. We're neither friends nor lovers. We're strangers with memories.  Kung bakit natapos ang love story namin, ibang usapan na yun! Saka na. Kapag sinipag ako. Tinatamad pa akong halungkatin sa  utak ko ang nakaraan! Hahaha.

Ayun... andito na kami sa bahay nila. Sa bungad lang ng subdivision yung bahay nila kaya pwedeng lakarin. Walking distance kumbaga. Bakit ako andito? Hindi ko din alam eh. Basta, ang alam ko niyaya niya lang ako pumunta sa kanila at pumayag ako. Oo pumayag agad ako! Hindi ko alam kung bakit. Siguro dahil miss ko na siya. Na gusto ko ulit siya makasama. Curious ako kung nagbago ba siya, gumwapo ba siya, anong balita sa kanya. Siguro ganun. Maybe after all these years,  I've missed the feeling sitting next to him. Maybe, I've missed the feeling of being held by him. Maybe, I just miss him, us. Haaayyy!  Siguro nga.

“Pasok ka.”  sabi niya sakin habang pinagbubuksan ako  ng gate. Maganda yung bahay nila. May kalakahihan. Maganda din at malaki yung bahay nila kumpara sa ibang mga bahay sa subdivision nila. Hindi sila mayaman na mayaman. Pero may kaya, oo. Yung Tatay niya kasi Seaman. Idol niya siguro tatay niya kaya gusto niya ding magbarko.Tas dalawa lang silang magkapatid. Bunso na siya. May ate siya, maaga nga lang nag-asawa. Kaya siya na lang yung pinapaaral. Oha! Alam na alam ko. Ex nga kasiii! Hehe.