Chapter 13
"Kasper. Bakit ba ang hilig mong kumontra sakin?! Sinasabi ko sayo, kapag tayo napagalitan ng nanay mo dahil late kang sumipot dun nako!" Pangungulit ni Mikella kay Kasper upang magising ito sa pagkakahimbing.
"Antok pa ko. Ano ba?! Ngayong umaga ba dapat yun?!"
"Akala ko ba aakuin mo na yung responsibilidad ng tatay mo. Anyare na?!"
"Mikella, it's 5:16 in the morning. Ano sa tingin mo ang maaabutan natin Don? They're probably even sleeping by now still"
"Pero sabi ng nanay mo ngayon na pupunta ang attorney sa hospital upang pagusapan ang tungkol sa pagpapasa ng authority. Hoy!"
"Kakatulog ko lang halos eh!" Reklamo nito Habang bumabangon na ng kama.
"At bakit? Ang aga aga mong nakatulog kagabi. Ma's nauna ka pa ngang nakatulog kesa sakin"
"Hindi mo alam kung gaano kalikot matulog. Hindi ko na malaman kung ano ba ang nasa leeg ko kamay mo pa ba yun o paa mo na! Tapos bigla mo na lang akong itutulak o dadaganan! Nananadya ka?!"
"Pft!"
"Hindi nakakatawa Mikella. Sa susunod na mag ganon ka ilalaglag talaga kita sa kama."
"Ang sama!"
"O pwede namang samantalahin ko na lang yung pagpatong mo sakin"
"Bastos ka!" At tumakbo na Ito palabas.
Matapos silang maka dating sa hospital ay agad na sinalubong ng limang tao si Kasper na ikinagulat nilang dalawa.
"Inaantay na po kayo ng tatay niyo sa office niya."
"Hindi ba dapat nasa loob lamang siya ng hospital room?"
"They tried stopping him sir but to no avail. He's still in life support so it would be very much appreciated if the transfer of authority would be carried out as soon as possible."
"Bring me to his office."
"Yes, sir."
"Mikella. Sumama ka sa kin."
"Apologies sir. This is a family matter. Only those related to them are allowed in the room."
"Ayos lang ako dito Kasper."
Kahit na may pagaalinlangan ay umalis si Kasper at dumiretso siya sa pinakataas na floor kasabay ng limang lalaki Habang si Mikella ay naiwan na lamang sa lobby.
"So, are you Kasper's right hand?" Napatingin si Mikella sa nagsalita. Isa itong doctor, matalim ang titig at mukha kaedaran na rin ng tatay ni Kasper.
"Po?"
"I wonder what someone like you can do for him, ngayong he's someone more important."
"Hindi ko po maintindihan sinasabi niyo."
"Nakakatawa kayong mga kabataan, thinking you can do anything." Nakangisi nitong sabi bago naglakad papalayo.
"Anong pinagsasabi non?" Bulong ni Mikella sa sarili Habang naglalakad papunta sa isang upuan.
Nang makatapos si Kasper ay tanghali na kaya ma's naging balisa siya dahil alam niyang Inaantay padin siya ni Mikella. Tumakbo kagad siya pababa at nang makita itong natutulog sa isang upuan sa lounging area ay napangiti siya.
"Mikella. Wake up."
"Hm."
"Tapos na kami."
"OK." Natawa na lamang si Kasper nang bumalik ito sa pagtulog.
"I bet your hungry. Let's go."
Hinawakan niya ang kamay nito bago hinatak patayo at palabas ng building. Lingid sa kaalaman nila na nanonood ang isa Doctor na kausap ni Mikella kanina.
"So, you are important to him." Bulong nito sa sarili.
"Then you are important to my plan."
Habang kumakain ay hindi mapigilan ni Kasper ang ngumiti.
"Hoy! Baliw ka ba? Bakit ka nakabungisngis diyan?"
"Basta."
"By the way, come to my office after this. May ibibigay ako sayo."
"Ano naman yon?"
"It's a surprise."
"May pa surprise surprise ka pang nalalaman diyan. Ah nga pala. Kumusta naman yung kanina? Okay ba nangyare?"
"Yup. Its actually just simple. Pinaliwanag lang nila sakin ano ang mga responsibilidad ko. Sino ang kailangan kong lapitan kapag nagkaproblema and such?"
"At alam mo kung ano gagawin mo?"
"Oo."
"Huh? Paano?"
"Mikella, I'm not as simple minded as you think I am. Business man ang parents ko kaya bata pa lang ako, I know a lot of stuffs."
"Ahh."
"Hindi ka man lang ba naamaze sakin?"
"Salita ka pa lang naman. Maaamaze ako kapag nakita kitang gumawa."
"Ang sama talaga ng tabas ng bibig mo. Pasalamat ka malambot labi mo." Pangaasar nito.
"Kasper! Wag ka ngang ganyan! Baka may makarinig sayo!"
"Ano naman?"
"Tsk!"
"Tara na. Let's go back to the office."
"Hoy! Bakit kasama ako?"
"I told you, may ibibigay ako sayo."
At wala na siyang nagawa kung hindi ang tumayo at sundan ito.
Nang makarating sila sa office na gagamitin ni Kasper ay umupo ito sa table at hinatak si Mikella palapit sa kanya.
"There's a vacant spot for being the interim executive assistant to the interim ceo." Bulong nito.
"Ano naman?"
"Take the job."
"Ano? Paano ko naman gagawin yun? Oy lalaki, may school work pa tayo ano kala mo sakin si superwoman."
"Well, I'm only an interim ceo. Wala akong access sa mas complex na gawain ng kumpanya. Kailangan ko lang mag approve and mag overlook ng finances and partnerships pati na rin mga reports ng supervisors. I just want to to lessen that work for me. You only need to do what you always do. Guide and protect me."
Nilabas ni Kasper ang papel na naglalaman ng kontrata ni Mikella bilang executive assistant.
"Pagisipan mo."
Tinanggap ni Mikella ang papel bago tinupi ito at pinasok sa bulsa.
Matagal silang nanahimik bago nagsalita muli si Mikella.
"Wala ka bang gagawin?"
"Meron. Madami actually."
"Ah."
"Will you wait for me?"
"Gusto mo bang antayin kita?"
"Oo."
"Sige. Dun lang ako sa labas."
Nang lumabas si Mikella at naglakad sa bandang lobby ay dun nakasalubong niya muli ang doctor na nakausap niya kanina.
"Akala ko kaibigan ka lang ng prinsipe. You are even greater than that."
"Ano po bang ibig sabihin niyo?"
"This game just got really exciting."
(Sorry sa confusion. Sa next chapter niyo malalaman kung sino tong doctor na toh.)
BINABASA MO ANG
She's his Babysitter
Romance"Hindi na ako Bata" "Pero bata ka pa din sa paningin ko." Lumapit si Kasper at hinawakan ang bewang ni Mikella bago siya hinatak papalapit. "Ah ganun? Pwes, kaya ba itong gawin ng isang bata sa'yo?"
