My Adorable Doctor [COMPLETED]

Chapter 6

Chapter 6

"Doc. Joy!" Singhap ni Marco nang makita ako sa harapan ng kaniyang pintuan.

Gulat na mukha niya ang bumungad sa akin. Dito sa isang sikat na subdivision siya nakatira sa Quezon. I know he knows something and I want him to speak to me immediately. Sobrang sakit na kasi, pakiramdam ko wasak na wasak na ako. Hindi ko alam kung may maibubuga pa ba akong lakas.

I sobbed controllably again and held his arms for support. For now, this friend of mine is my only hope to seek for the truth. "P-please... T-tell me what happened to him..."

His mouthed opened and blinked twice before looking at my feet.

"Wait, bakit sugat sugat 'yang mga paa mo?"

I cried shooking my head at him. This isn't the time to heal this wounds. May masakit pa kesa dito.

"Doc. Marco, please! Sagutin mo muna ako nang maayos, ano ba talagang... n-nangyari?" Halos 'di ko na rin marinig ang sarili dahil sa paghagulhol. Hindi ko alam na mapapaiyak ako ng ganito kagrabe ngayong bungad ng araw.

Huminga siya ng malalim at malungkot akong sinuklian ng titig. "Let's get in first."

Alanganin man ay tumango ako na lamang ako at hinayaan siyang alalayayan ako papasok sa loob ng bahay niya. He guide me through his darkblie sofa. He even went to his kitchen to get me a water before settling beside me.

"You're there right?! Ano ba talagang nangyari," hindi ko na napigilang tanungin siya nang diretso. Sa ngayon ay parang hindi ko kayang dahan-dahanin ang lahat. I want answers.

Puno ng pag-aalala ang mukha niya habang nakatingin sa akin. Alam ko ang nararamdaman niya. Alam kong naaawa siya sa akin at 'yan ang pinaka-ayaw ko sa lahat. Pero kung sa ganitong panahon, wala akong magagawa kundi pabayaan ang sarili ko na maipakita ang kahinaan. He took a deep problematic sighed before speaking.

"I won't sugarcoat this one, just be strong, okay?" Malungkot niyang ani. Kagat-labi akong mabilis na tumango.

"Miguel and your father plan this. They talked to Josh parents para ilipat siya sa isang kilala rin na doctor sa ibang bansa. They convinced them and they succeeded. And Josh confess to them that he had a feelings for you, pero kahit na nasabi niya iyon wala na siyang magagawa pa. Naniwala ang mga magulang niya na mas gagaling siya kung dadalhin siya sa ibang bansa sa lalong madaling panahon."

What? But... but his parents said na kapag tapos na ang operation niya sa akin 'di ba?! This... this is so damn!

"At nangyari iyong kahapon, he did everything para sayo, to make you happy, to make you both happy. Iyun ang huling beses na makikita ka pa niya, he told me na wala nang kasiguraduhan ang buhay niya. But he trust you, he believe in you na kaya mo siyang pagalingin, his parents are just too powerful. Kaya kahit anong gawin niya wala na siyang magagawa. Hirap na hirap din siya Joy, hirap na hirap din siya dahil wala ng kasiguraduhan ang kalagayan niya. He told me that you're his hope to live for more, kung kaya lang daw sana ng katawan niyang gumalaw, tumakbo at tumakas ginawa na niya, just to be with you, but he can't. He can't because the time when he confess and proposed nakakaramdam na siya ng kakaiba. But he prefer to hide it all to not make you worry."

No... No! I have all his records! Ang mga nurses na in-assign ko sa check-ups niya! Meron 'yon! He's doing fine! Ang mga records niya puros positive! How come na may nararamdaman siyang kakaiba when in fact I always check him 24/7! Damn! Some of it hindi ko pa ata na-check! Jusko! This is my fault!