My Adorable Doctor [COMPLETED]

Chapter 34

It is more important to do the right thing than to do the things right.

-Peter F. Drucker

-----------------------------------------------------
Chapter 33

Josh voice cause a commotion in the whole restaurant.

Umalingawngaw ang boses ng baril sa loob at alam kong ilang segundo nalang ay babagsak na ako sa sahig. Mariin akong pumikit at pinakiramdaman ang sarili, ngunit isang mabigat na bagay ang naramdaman kong dumagan sa akin.

"Dad!" Cristine's voice echoed.

Kasunod niyon ay isa pang putok ng baril. Dumilat ako at nakita ang duguang katawan ni Dr. Miguel sa sahig at ang dumudugong likod ni Daddy habang nakayakap sa akin.

Dumagundong ang kaba at takot sa puso ko. The cries and violent voices of the crowd is like a nigthmare.

"No! Amando!" Mother's voice shocked me more. Para akong naparalisado, ang boses niyang nanginginig dahil sa kaba ay talagang nakakapanghina.

"A-anak..." Hirap na sambit ni Daddy at sumuka ng dugo. Tumulo ang mainit kong luha at naglandas sa nanlalamig kong mga pisngi. Ang kaba at takot ay tuluyan ng kinain ang aking buong sistema. Ang daddy ko! A-ang daddy ko!

"Dad! No! Dad!" I used my whole strength just to make him stand, pero mas lalo lang nadadagdagan ang bigat ng katawan niya at nakasama ako sa pagkakaupo sa sahig.

Sumakit ang pwetan ko pero mas nangibabaw ang takot at pangamba.
My tears fall even more when the blood are coming out from his mouth.

"Daddy!" With trembling hands I put my hands on his cheeks. Parang pinipiga ng tudo tudo ang puso ko.

"A-Amando! Tumawag kayo ng ambulansya! Bilis!" Dinig kong sigaw ni Mommy habang nasa harap ko at umiiyak. Daddy is still on my lap, nag-aabot ng hininga.

Parang dinudurog ng dahan dahan ang puso ko dahil sa nakikita kong sakit sa mukha ni Daddy. Ang mga mahihina niyang daing ay dahan dahang pinapatay ang sistema ko.

"D-dad!" Mariin akong pumikit at pinabayaang mahulog sa mga mata ang maiinit na luha.

"A-anak... P-pa... tawarin mo... ako." Ang boses niyang nanginginig at kinakain ng sakit ay talagang nakakapanlumo. Seeing him like this is so damn painful. Umiling ako at hinalikan siya sa noo.

"No! Don't say that please! K-kaya mo 'yan, 'wag mo akong iwan dad!" I placed my left hand on his back and traced the part where he was shot. I covered it to stop the bleeding.

"Amando! 'Wag mo kaming iwan! P-pakiusap!" Mommy's cries made my heart bleed more.

"M-mahal... ko k-kayo..." His voice cracked into helpless tone. Umalpas ang luha sa kanyang mga mata.

"Daddy!" I yelled at the top of my lungs when he cough again with blood. Ayaw kong mawalan ng Ama! At hinding hindi ko 'yon hahayaan.

"SA OR! Bilisan niyo!" Sigaw ni Doc Cristoff sa nga nurses.

Nakarating kami ng hospital na parehong nag-aalala sa kalagayan ni Daddy. His body is covered with blood. Ang mga namumungay niyang mga mata ay tila pagod at gusto nang magpahinga.