My Adorable Doctor [COMPLETED]

Chapter 13

Chapter 13

Josh vomiting voice echoed to the whole room.

"Sige, kaya mo yan," saad ko habang tinatapik ng marahan ang kaniyang likod.

"Ah!" He said helplessly while vomiting.

"'Yan kasi ehh, inom pa!" I rolled my eyes annoyingly at him. I feel like a wife scolding her stubborn husband.

He huffed helplessly and grip harder on the bowls sides. Nakakaawa naman 'to. Bakit ba kasi ang dami ng ininom? Sino-sino nga kaya mga kasama nito kagabi?! He massage his tummy and grimaced like he was in deep pain.

I sighed. "Dahil yan sa kakasuka mo. Ano? Tapos na?" Nag-aalala kong tanong sa kanya.

Dahan dahan siyang tumango at umupo sa tiles nitong c.r habang nakapikit at naghahabol pa rin ng hininga. Pero mabuti na lang talaga at naitayo ko agad at nadala sa C.R dahil kung hindi ay baka sa mukha ko na talaga niya nailabas 'yon lahat! Napaka naman kasi talaga ng lalaking 'to! Mas grumabe pa ata.

"G-gutom na ako," he groaned, sabay haplos niya sa kanyang tiyan.

"Siguradong gugutomin ka talaga. Kanina ka pa suka ng suka dyan, eh." Kahit na may konting inis ako sa kaniya ay 'di ko pa rin mapigilang mag-alala at alagaan siya. He's still my everything. Ang Josh ko pa rin eto.

Inalalayan ko siya patayo dahil ramdam ko ang panghihina niya. Pumunta kami sa dining area kung saan ko nilagay ang mga pagkain. Inupo ko siya sa isa sa mga upuan.

Papikit-pikit ang mga mata at parang inaantok pa siyang nakatulala sa lamesa. I'm sure he's feeling the hang-over right now.

Inabot ko sa kanya ang pagkain at binigyan siya ng kutsara. Nag-angat siya ng tingin at nagtataka na napatitig sa akin.

"S-Sino ka?" He muttered mindlessly. His sleepy eyes is really present.

Naapektuhan pa ata mata nito dahil sa hang-over. Pero 'di niya naman talaga ako kilala eh, sa ngayon. May amnesia siya, alam ko 'yon. I'm a doctor kaya alam ko kung may problema ba o wala. Napalunok ako at napaiwas ng tingin sa kaniya.

"K-kapitbahay mo... 'yung kagabi," Pinilit kong hindi mautal pero parang ang hirap.

""Yung... maganda?" He murmured.

My lungs hitched. Pinag-initan ako ng pisngi dahil sa sinabi niya. Napatikhim pa ako at awkward na napalinga-linga sa loob ng dining area niya. Seriously? Babanatan niya ako ng ganoon sa ganitong sitwasyon? Baka dahil lang rin sa kalasingan niya iyon. I sighed.

"E-Ewan? B-basta." Nauutal pa talaga ako. Eh, kasi naman sinong hindi maiilang kung bubungaran ka ng ganoong mga salita?

"Yung, maganda na stalker ko." He muttered again, now staring at me with his deep and dark expression. Kung natigil man ang hininga ko kanina... ngayon ay talagang hindi na ako nabalikan!

"K-kumain ka na nga lang diyan, pwede?!" I trembled.

Tumango siya at kumain na rin. I sighed secretly while staring at him feasting the food. Gutom na gutom nga siguro dahil halos maubos na nga niya, eh. Ang bilis.

Sa pagkakataong 'yun ay mas napagmasdan ko ng tudo ang kaniyang pangangatawan. Hindi siya payat hindi rin naman mataba. Sakto lang para sa mga edad niya. How old is he now? 23? 'Yan ata siguro. His biceps are also good in the eyes. Nakikita mo ang improvement sa kanya sa nakalipas na tatlong taon. He become more masculine.