ရင်ခွင်နန်းတော်
အပိုင်း(၁၂)
~~~~~~~~~~~~~~
ပြည့်မင်းမြတ်
နည်းနည်းကျဉ်းတယ် လို့ ကိုကြီးပြောတဲ့ ကိုကြီး အိမ်ကိုမော့ကြည့်ကာ မျက်လုံးပင်ပြူးသွားမိသည်။
နှစ်ထပ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ကျဉ်းတယ်လို့ပြောတဲ့ကိုကြီးက ဘယ်လိုလူစားပါလိမ့်။
ကျွန်တော့်အိမ် သေးသေးလေးထဲမှာ ကိုကြီး ဘယ်လောက်များအနေကျပ်နေခဲ့လိမ့်မလဲ။
ဒါကြောင့်လဲ ကိုကြီးက များသောအားဖြင့် အိမ်အောက်ဘက်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်
ဆင်းနေတာပဲဖြစ်မည်။ အနောက်နား မကျတကျမှာလဲ တိုက်တစ်လုံးရှိသေးသည်။
အဲ့ဒီတိုက်ကတော့ပုံမှန်ပုံမျိုးသာ။ကိုကြီးတိုက်ကတော့အပေါ်ထပ်မျက်နှာစာကို မှန်အနက်
တွေနှင့်ကာထားသည်။
ကိုကြီးရဲ့တိုက်ကြီးကို မော့ကြည့်ပြီးကျွန်တော် ခေါင်းလေးပြန်ငုံ့လိုက်တော့
"ဟောဗျာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ချာတိတ် ရေအရင်ချိုးရအောင်လေ"
ကိုကြီးကပြောကာ ကျွန်တော့်လက်ကလေးကိုဆွဲခေါ်သွားလေသည်။
ကိုကြီးရဲ့တပည့်တွေကလဲ အိမ်အဝင်ဝကနေ ဆီးကြိုနေပြီး သူတို့ဆရာကိုပွေ့ခေါ်တော့မတတ်ပင်။
"ဆရာ ပြန်လာပြီနော်"
"ဆရာပြန်လာတာ ဝမ်းသာလိုက်တာ"
သူက အားလုံးကို မေးတစ်ချက်ဆတ်၍ ခေါင်းညိတ်ပြကာ အသိအမှတ်ပြုသည်။
"ပြီးမှ အားလုံး ပျော်ပျော်ပါးပါး ညစာ
အတူတူ စားကြတာပေါ့ကွာ။ငါစီစဉ်ခိုင်းထားတာပြီးပြီလား"
"ဟုတ် ဆရာ။အားလုံးအဆင်သင့်ပါပဲ"
သူ့တပည့်တွေက ပြန်ဖြေပြီးတာနှင့် အိမ်ထဲကနေ ထွက်သွားကြသည်။
"ကိုကြီးရဲ့အိမ်လေးကနေ ကြိုဆိုပါတယ် ချာတိတ်"
ကျွန်တော် အခုမှ ထပ်မော့ကြည့်မိသည်။ ပရိဘောဂကအစ ခန်းဆီး လိုက်ကာအဆုံး
အားလုံးကို အနက်၊အညို၊မီးခိုးရောင်စတဲ့အရောင်တွေနဲ့လိုက်ဖက်အောင်တွဲစပ်ထားပုံက တစ်ခုခုရဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်မှုကိုဖော်ကျူးနေသလိုလို။
