ရင်ခွင်နန်းတော်
အပိုင်း(၁၆)
............................
ပြည့်မင်းမြတ်
"မောင်ပြည့်မင်းမြတ်"
နာမည်ခေါ်သံဆုံးတာနှင့် ပါမောက္ခချုပ်ထံသို့သွားကာ ဘွဲ့လက်မှတ်ကိုယူလိုက်သည်။
ဓာတ်ပုံအရိုက်ခံနေရင်း လူတွေရှိရာဘက်ကိုကြည့်မိလိုက်သေးသည်။
ကိုကြီး ဖြစ်စေချင်သလို သူဘွဲ့ရတစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ဒီပွဲမှာကိုကြီး ရှိမနေပါ။
ဘွဲ့ယူတဲ့အခမ်းအနားပြီးတော့ အပြင်ကိုထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။
"အန်ကယ်လေး..."
ကိုလရောင်တို့ရဲ့သားလေးကအနားကို ပြေးလာတာကြောင့် ဆီးကြိုပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
"ညီလေး အားလုံးအဆင်ပြေတယ်မလား"
"ဟုတ်ကဲ့အကို"
"သားကမငြိမ်လို့ အစ်မတို့က လိုက်မဝင်တာပါ။ မောင်လေး အားငယ်နေမှာစိုးလို့"
"ရပါတယ် အစ်မ"
ကျွန်တော်ပြုံးပြုံးလေးပြန်ပြောရင်း
အားလုံးကားရှိရာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။
"ဒါဆိုလဲ သူရိန့်ဆီကို သွားရအောင်လေ။နောက်ကျနေဦးမယ်"
ကိုလရောင်ကပြောပြီးတာနှင့်ကားစက်နှိုးကာ မောင်းထွက်ခဲ့ကြသည်။
အပေါ်ကနေထပ်ဝတ်ထားတဲ့ဘွဲ့ဝတ်ရုံကိုချွတ်ပစ်လိုက်သည်။
ခေါင်းကိုနောက်မှီမှာမှီရင်း ခဏအနား ယူလိုက်သည်။
ကားလေးက နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်
နေသည်။
..................
ရန်ကုန်အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်
...........
"ကိုကြီး"
လက်ကိုဝေ့ယမ်းကာ လှမ်းခေါ်လိုက်မိသည်။ ကိုကြီးက အပြုံးနှင့်သာတုန့်ပြန်လေသည်။
ကိုကြီးရဲ့နောက်ကိုကျော်ကြည့်လိုက်တော့ ကိုကြီးရဲ့တပည့်နှစ်ယောက်က ချီထားတဲ့ကလေးလေးနှစ်ယောက်။
