𝕎 ℝ𝕪𝕥𝕞 𝕄𝕦𝕫𝕪𝕜𝕚 | 𝕂𝕚𝕞 ℕ𝕒𝕞𝕛𝕠𝕠𝕟

7.

Otworzyłam powoli oczy i spojrzałam w sufit.
-Jak się spało?- usłyszałam głos Jina. Podniosłam się powoli do siadu i dopiero teraz zrozumiałam, że nie jestem u siebie. Jin siedział na krawędzi łóżka i uśmiechał się do mnie.
-Czemu mnie nie obudziłeś?- spojrzałam na chłopaka.
-A bo tak szybko zasnęłaś i szkoda mi było ciebie budzić.
-Dobre wytłumaczenie- uśmiechnęłam się i zakryłam sobie buzię ręka, bo zachciało mi się ziewać.
-Zmarzłaś?
-Nie, jest mi wręcz gorąco. Co ty masz za koce?
-No fakt są trochę grubsze niż twoje- zaśmiał się. Podniosłam się z łóżka i usiadłam obok Jina.
-Która godzina?
-Około 9:30.
-Tak długo spałam?- spojrzałam z zdziwieniem na chłopaka.
-No tak, a teraz choć na śniadanie- Jin wstał i zaczął iść w stronę kuchni. Złapałam za telefon i spojrzałam na wyświetlacz. Jedno powiadomienie z instagrama, jedno Facebooka i dwie nowe wiadomości .
-Zobaczę później- postanowiłam i odłożyłam telefon na łóżko. Ruszyłam w stronę pomieszczenia gdzie był Jin.
-Uhuhu co tak pachnie?- uśmiechnęłam się.
-Jak sądzisz co to będzie?.
-Pachnie podobnie do ramenu. Zaraz... Czy ty sam zrobiłeś ramen z rana?- spojrzałam na chłopaka.
-Tak, a co?- zaśmiał się.
-Przecież wiesz, że wielbię twoje potrawy, a ramen w twoim wykonaniu kocham- zaświeciły mi się oczy.
-Wiem wiem, a teraz usiądź przy stole i poczekaj.
-Nie pomóc ci w czymś?
-Nie trzeba- posłał mi uśmiech. Odwzajemniłam uśmiech i ruszyłam do stołu. Jin po chwili przyniósł dwie miski z zupą i usiadł na przeciwko mnie.
-Smacznego- powiedział i zaczęliśmy jeść. Jedliśmy w ciszy, a zza okna było słychać zwyczajny poranek w wielkim mieście. Skończyliśmy jeść i jeszcze chwilę siedzieliśmy przy stole.
Wstałam od stołu i zaczęłam zbierać talerze.
-Zostaw ja to wezmę- chłopak upierał się.
-Nic nie słyszę- droczyłam się z chłopakiem i zabrałam ostatni talerz. Usłyszałam jak Jin zaczął wzdychać.
-Jak z małym upartym dzieckiem- powiedział kiedy wróciłam z kuchni.
-Nie jestem dzieckiem- pokazałam mu język.
-Dla mnie jesteś- zaśmiał się.
-Muszę się zbierać- poinformowałam Jina i ruszyłam po swój telefon.
-A tak w ogóle kiedy zasnęłam?
-W połowie drugiej dramy.
-Czyli coś w okolicach 23?
-Tak możliwe.
-Jejku czemu tak szybko? Jak byłeś u mnie to przysnęłam około drugiej.
-Widocznie byłaś zmęczona tym stresem dotyczączym wokalisty.
-W sumie nie było czym się stresować. Namjoon jest bardzo fajną osobą.
-Już się zabujałaś?- zaśmiał się.
-Jeszcze nie- posłałam mu cwany uśmieszek.
-Tiaa... - szepnął.
-Coś mówiłeś?
-Nie nic.
-Ale wiesz, że wszystko możesz mi powiedzieć co nie?- podeszłam do chłopaka.
-Tak wiem- przytulił mnie do siebie, a ja odwzajemniłam uścisk.
-Dobra nie przylepiaj się tak do mnie- zaśmiałam się. Puścił mnie i uśmiechnął się.
-No to do jutra- otworzył mi drzwi, a ja szybkim krokiem ruszyłam do swojego mieszkania. Odkluczyłam drzwi i weszłam do pomieszczenia.
-Gdzie byłaś młoda damo?- moja mama przywitała mnie w salonie.
-Na wieczorze dramowym- zaśmiałam się.
-Czyli u SeokJina- moja rodzicielka wzięła łyk herbaty.
-Dokładnie- ruszyłam w stronę swojego pokoju.
-[T.I]?.
-Tak mamo?- zatrzymałam się przed drzwiami.
-Czy ty i SeokJin jesteście razem?.
-Nie, mamo ile razy mam ci powtarzać, że nie jesteśmy parą?
-No co to już ciekawa nie mogę być?
-Możesz, ale nie cały czas- otworzyłam drzwi weszłam do pokoju. Rzuciłam się na łóżko i włączyłam telefon.

                    Powiadomienia:

Instagram: Użytkownik kim_.namjoon obserwuję cie.

Facebook: Jedno nowe zaproszenie do grona znajomych od: Kim Namjoon

Wiadomości: Nowa wiadomość od: JiSeok🌺  i Jeongguk🔥

-Hmmmm, to może zaczniemy od Facebooka?- weszłam w aplikacje i kliknęłam w zakładkę "zaproszenia". Zaproszenie od Kim Namjoon. Weszłam w profil chłopaka by upewnić się czy to on. Jego profilowe było takie same, jak na instagramie. On w jeszcze czarnych włosach przy mikrofonie w studiu. Na wczorajszym spotkaniu miał taki trochę jasny i trochę ciemny brąz. Zaakceptowałam zaproszenie chłopaka i wyszłam z aplikacji. Kliknęłam w wiadomość od naszej basistki.