CANHIRAŞ

21. Bölüm

Gözlerim kapandı usul usul. Zihnimdeki çığlıkları susturup rahat birkaç dakika yaşamak istiyordum. Ama o hemen yanı başımda uzanırken çığlıkların şiddeti gittikçe artıyordu. Çimlerin üzerinde v şeklinde uzanmıştık. Kafası kafamın yanında fakat bedeni bedenimden uzaktaydı. Temastan hoşlanmadığı için bu şekilde uzanmıştı sanırım. 

'' Bir psikiyatristten yardım aldığını söylemiştin. ''

Gözlerim saçlarındaydı kafası hareket edince beni onayladığını anlamıştım. 

'' Devam ediyor musun peki? ''

Tekrar kafasını olumlu anlamda sallayınca bir süre sessiz kaldım. Hemen ilk günden sorgulamaya başlasam şüphelenir mi diye kaygılanıyordum.

'' Önümüzdeki seansta sende katılabilirsin istersen. ''

Benim söylememe gerek kalmadan yaptığı teklif beni mutlu etmişti. Bilmeden beni büyük bir dertten kurtarmıştı.

'' Olur, gelirim. ''

Ani bir şekilde bana doğru döndü. Yüzü yüzüme bakıyordu ve aradaki mesafe çok azdı. Bir süre sessizce beni izledi. Gözleri hala çekingen bir şekilde bakıyordu. Göreceklerinden korkar gibi inceliyordu yüzümü.

'' Pişman olmayacaksın değil mi? ''

Ne söylemeye çalıştığını anlamıştım. Ona şans verdiğim için pişman olmamdan korkuyordu. Bilmiyordu ki ben onunla geçirdiğim her saniye için pişmanlıktan perişan oluyordum. Çok kısa bir süre içinde en büyük keşkem olduğunu bilmiyordu.

'' Söz veriyorum pişman olmayacaksın. ''

Cevap vermeyince tekrar konuşmuştu. Sorusuna verecek cevabım çoktu fakat bu cevaplar tüm planımızı alt üst ederdi. 

'' Ailen, ''

Sustu gözlerini gözlerimden kaçırdı ve eski pozisyonunu alıp tekrar sırt üstü uzandı. 

'' Benim için bir şeyler söyledi mi? Haber vermeden gittiğim için çok kaba davrandım biliyorum. Ama ne yapacağımı bilemedim. ''

Sustu, derin bir nefes aldı. 

'' Benim alışık olmadığım bir ortamdı. Özür dilerim. ''

Konuşması bittiğinde kafasını çevirdi, gözlerini gözlerime kitledi tekrar. Gözleri gerçekten üzgün gibi bakıyordu ama bir insanın gözlerindeki duyguya inanamak ne kadar acıydı. 

'' Bir şey söylemediler. Sorun yok. ''

Dudakları kıvrıldı.

'' Anneni çok sev-sevdim. Şey, yani sevebilir miyim? ''

Cevap vermedim, sevsin istemiyordum. Aİlemden birine karşı herhangi bir duygu beslesin istemiyordum. Cevap vermeyeceğimi fark edince gözlerini kapadı yavaş yavaş. Göz bebeklerinde gördüğüm kırgınlık yutkunmama neden olsada kendimi çok çabuk toparladım. 

'' Şey, ''

Kısık duyduğum sesi ile gözlerimi araladım. Doğrulmuştu ve elinde bir şey tutuyordu. Bana uzattı. Doğrulup elindekini alınca bunun bir yusufçuk şeklinde bir toka olduğunu fark ettim.

'' Bunu sana almıştım. ''

Tebessüm edince o da kırgınlıklarını süpürüp tebessüm etmişti. 

'' Teşekkür ederim. ''

Bu cümleyi benim kurmam gerekirken o kurmuştu. Hediyesini kabul ettiğim için teşekkür etmişti. Tekrar uzandı ve saniyeler içinde tekrar doğruldu.