LOVE BIRD (Completed)

EP-13

unicode......

နီသော် အခန်းရှေ့တွင် အရက်မူးပြီးရမ်းနေသော ဦးထော်မိုးကို အိတ်ထောင်ထဲလက်ကျန် ငွေငါးထောင်ပေးလိုက်၏။ ဦးထော်မိုး ချက်ချင်းပါးစပ်ပိတ်သွားသည်။ ကိုယ့်နာမည်တောင် ကိုယ်မမှတ်မိတဲ့လူတစ်ယောက်ကို လမ်းမပေါ်တွင်ပစ်ထားဝံ့။ သည်လူမို့လားတော့မသိဘူး။ နီသော့်မသိစိတ်က ထိုလူကို စိတ်ချင်းရင်းနှီးနေသလိုခံစားရသည်။ ပြောရရင် ဘုရင့်နောင်ကုန်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံးဒဏ်ရာများနဲ့တွေ့ကတည်းက စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ ဝတ်ပုံစားပုံကြည့်တော့ သာမန် လက်လုပ်လက်စားထဲကဟုတ်ပုံမရ။ ထားပါ။ သူဘဝသူမှတ်မိတဲ့အချိန်မှ ပြန်ပါလေ့စေပေါ့ဟုတွေးနေကာ သူ့တွေးထားသလိုဖြစ်မလာပါက သူရိန်လင်းကို သူ့အနားခေါ်ထားပါဦးမလားပင်။

"အေး အစကတည်းက အဲ့လိုသိတတ်ရမှာပေါ့ဟ..."

ဦးထော်မိုး နီသော်ပေးသော ပိုက်ဆံငါးထောင်းတန်တစ်ရွက်ကို နီသော့လက်ထဲမှ ဇတ်ခနဲဆွဲယူကာ မူးမူးနှင့် အားပါးတရနမ်းလိုက်ပြီး လာရာလမ်းအတိုင်းပြန်သွားလေ၏။ ဦးထော်မိုးထွက်သွားပြီးနောက် အိမ်ရှေ့ဈေးဆိုင်ထိုင်နေသော ဒေါ်ဆွေသိန်း၏ အသံတဆာဆာထွက်လာသည်။

"ကိုထော်မိုး ရှင် အဲ့ဒါဘယ်ပြန်သွားမလို့လဲ... "

"ငါ့ဟာငါသွားချင်တဲ့နေရာသွားမယ် ... လျှာမရှည်နဲ့ ဒီမိန်းမတော့ ဖယ်စမ်း"

ဒေါ်ဆွေသိန်းနှင့် ဦးထော်မိုးရန်ဖြစ်နေ၏။ တစ်ယောက်ကလည်း အော်ကြီးဟစ်ကျယ်လုပ်လျက်၊ နောက်တစ်ယောက်ကလည်း အိမ်အပြန်ကိုင်လာသော ဗမာအရက်ဖြူပုလင်းကို ချထားသောနေရာမှ ပြန်ကိုင်ကာယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် စကားများနေကြ၏။

နီသော် အခန်းထဲပြန်ဝင်လာကာ သူရိန်ထိုင်နေသော ဖျာကြမ်းပေါ်သို့ ကပ်ထိုင်လေ၏။ သူ့အားစိတ်မကောင်းစွာကြည့်နေသော သူရိန်လင်းအားကြည့်ကာ အိမ်ကိစ္စကိုစိတ်ထဲမထားရန် ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်ကအခြေအနေကတော့မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ကိုသူရိန် ...စိတ်မပူပါနဲ့ နေကောင်းအောင်သာနေပါ "

"ဒီအိမ်မှာ သမီးပျိုလေးရှိတယ်ဆိုတော့... ကိုယ်နေလို့သင့်တော်ပါ့မလား..."