The Havoc's Tamer [completed]

Chapter 24

RAÑOANA's POV

"Nakakahiya ka!" sigaw saakin ni Mommy.

"Honey, tama na iyan. Kanina mo pa sinisigawan at sinasabunutan si Ramon. Maawa ka naman sa anak natin." pigil sa kanya ni Daddy.

"Hindi, Oliver! Lagi nalang syang malas! Look at your cousins. Si Zae, Si Carm, mga ka batch mo, running for cum laude parehas. Isa sa National University at isa sa University of East. Sina Miley, Michelle, at Karol kaka-graduate lang last yr pero mga licensed lawyer, doctor, at CEO na ngayon ng kumpanya ng tito mo."

"Bakit po ba kasi lagi nyo na lang ako kinukumpara sa kanila? Mom please, we're not the same. My cousins were different, I'm different."

"Do not put the word different here Rañoana. There's mo difference if you will be like them!"

"No mom! I can't be like them. Everyone has their flaws, there's no similar things in the world. Everyone has their uniqueness."

"I don't care about the uniqueness you're talking about if you'll not achieve big achievements like them!"

"Is that the most important for you? The achievements, the praises of the other people? Your reputation? Does you feel good when your amigas talks good about me?"

"Yes! Yes! I feel so d*mn good everytime I hear them saying Wow Olivia, your daughter is really beautiful. Olivia your daughter sings good. Olivia it's amazing that your daughter could play piano. What more kung ikaw ang tanghaling summa cum laude ng buong batch nyo right?"

"Hindi pwede yang gusto mo mom! Yes, I'm beautiful dahil lahat ng make up na sa mukha ko. You even took me to dermatologists to fix my dark skin back then. Pinaayos mo din ang mga sungki kong ngipin. Pinakinis mo itong mukha ko nung buong high school ko ay marami akong pimples. Maganda ang boses ko because you enrolled me to a voice class. I learned to play piano coz you enrolled me to piano class. Masaya ba ako mom? Did I enjoyed your liking? Ni hindi mo nga ako tinanong kung anong gusto ko e. You know mom, I feel like I'm not Rañoana Griggs anymore. I just feel like I'm a robot that everytime you order me, I do what you say."

"Anak, please pumasok ka na muna sa kwarto mo" pakiusap ni Dad.

But I continued. "Lahat ng akin. Buong buhay buong pagkatao ko kontrolado mo mommy. pakiramdam ko walang natural saakin, lahat pinilit. Para ano? Para lang masabihan ka na puro magagandang mga salita? Ayaw mong malait ka ng mga amiga mo? Edi sana pala nagpalit nalang tayo, ikaw ang anak para malaman mo mga paghihirap ko dahil sayo-" she slapped me.

"How dare you talk to me like that?" nimnam ko nalang ang sampal nya saakin.

I looked at her crying, didn't speak. Umakyat na ako sa kwarto ko at ni-lock ito. Doon na ako humagulgol.

Matapos ang ilang minuto, nag-empake na ako ng mga gamit ko.

I've had enough. Ayoko na.

SAMOA's POV

"Mama naman gusto ko na pong pumasok. 4 days na akong nandito lang sa bahay nakaka-bored na."

"Hindi pa pwede anak, sabi ng doctor kailangan mo pa raw ng 1 week na pahinga."

"Male-late na ako sa mga activity namin sa school nito e."

"Magtiis ka. Nasaksak ka e." nag-make face nalang ako.

Lumabas si mama di ko alam san sya nagpunta. Nag-stay ako dito sa sala at binuksan ang DVD. Manonood nalang ako ng movie.

Nasa kalagitnaan na ako ng palabas ng may kumatok sa pinto. Hindi ko nalang pinansin dahil nakabukas naman iyon.