Encore [oude versie]

Epiloog deel 1

Epiloog

Lynn

"Rocker? Je wilt ons kind Rócker noemen?" vroeg Lynn onthutst in de telefoon.

"Rocker Zane. Hoe vet is dat?"

"Vet?"

"Ja, supervet!"

Blake klonk zo opgewonden als een vierjarige die voor het eerst een lolly in zijn handen gedrukt kreeg.

"Geen sprake van," zei Lynn ferm. "Rocker is géén naam voor een afstammeling van de Lindfors-lijn."

"Uch," bromde hij door de lijn. "We gaan ons kind ook niet naar jou vader, moeder of broer vernoemen."

Rollend met haar ogen zuchtte Lynn. Hij snapte gewoon echt niet dat het belangrijk was voor haar om haar familienaam (Nikolas of Nikolina) te behouden.

"We gaan hem ook geen Rocker noemen."

"Of haar."

"Háár? Wil je een méisje Rocker noemen?" Lynn wreef met haar vrije hand over haar inmiddels bollende buik. Bijna 20 weken was ze en ze háátte het dat ze het merendeel van haar prachtige designer kleding niet meer aan kon.

"Nou, voor een meisje dacht ik meer aan Vanilla Star ofzo."

Lynn greep naar haar hart en snakte naar adem. Was hij helemaal geschift?

"Lynn? Liefje?"

"Va-ni-lla STAR? Ben je niet goed sník? Hoe kom je dáár bij?"

"Ik zei toch dat ze het niets vond," hoorde ze hem tegen wat anderen zeggen. Op de achtergrond klonk een bulderende lach.

"Laat me raden," gromde ze in haar toestel. "Vanílla Star Zane, kwam van Dylan?"

"Ehrm... Misschien," grinnikte hij. "Maar het is zó moeilijk, Lynn."

Zuchtend streek Lynn over haar gezicht. Ze waren al máánden bezig met het verzinnen van een geschikte naam, maar ze werden het nergens over eens. Blake scheen een voorliefde te hebben voor aparte namen, want dat 'hadden rocksterren nou eenmaal' en zij? Zij was meer van de klassieke namen, waar ze mee opgegroeid was. Met andere woorden; een onmogelijke opgave.

"We komen er wel uit, lief," zei hij sussend. "We hebben nog tijd zat."

"Ik ben al over de helft." Lynn drukte haar bureaustoel met een ruk naar achteren en stond op. Ze wandelde door haar splinternieuwe kantoor heen en bleef staan bij een van de kledingrekken, waar ze woest doorheen begon te zoeken. "We moeten echt een naam verzinnen."

"Ozzy? Slash? Vlinder?"

"Oh, welja joh. Wat dacht je van Apple Cherry Pie? Of Beatle? Kan je ook serieus zijn?"

"Wat wil je dat ik zeg? Magdalena, William, Zacharias en weet ik veel wat voor een shit jij mooi vind. Noem d'r meteen Geertruida. Arm kind." Hij klonk geërgerd en zij gaf hem eigenlijk geen ongelijk. Ze wist dat ze de laatste weken hopeloos humeurig was, niet dat zij er ook maar íets aan kon doen. Als hij haar gewoon niet had volgeblaft, was ze ook niet zo verdomde dik geweest.

"Zacharias is best leuk," probeerde ze voorzichtig, ze wist dat ze te ver was gegaan en dat ze ergens compromissen moest gaan sluiten. "Zacharias Zane, roepnaam Zac of Zacky?"

"Hmm. Zacky Zane," mompelde Blake. Lynn hoorde de interesse in zijn stem. "Iets met een Z vind ik wel mooi, net als mijn zusje heeft. Zara vind ik ook leuk."