Encore [oude versie]

Negenentwintig.

Negenentwintig

Blake

Het irritante gepiep van zijn wekker is wat Blake deed ontwaken die maandagochtend drie nachten later. Hij haatte wekkers, verafschuwde ze met heel zijn hart, en drukte kreunend op de snooze knop.

"Wakker worden, mijnheer Zane, we worden over een uurtje opgehaald," klonk de zoete stem van Lynn in zijn oor. Blake draaide zich om en wikkelde een arm om het heerlijk zachte, naakte lichaam wat naast hem lag.

"Hmm," mompelde hij met gesloten ogen. "Ik wil nog een paar minuutjes slapen..."

"Maar mijnheer Zane," hoorde hij haar vlakbij zijn oor. "Ik doe veel liever andere dingen in die paar minuten." Er werd een kus op Blake's oor gedrukt en hij grijnsde loom.

"Lynn, je hebt geweldige ideeën," mompelde hij tegen haar huid aan. Hij kuste haar op haar borstbeen en drukte haar warme lijf nog steviger tegen hem aan, zoals hij de afgelopen twee ochtenden ook gedaan had.

Drie nachten. Drie hele nachten had ze met hem doorgebracht. Drie nachten waarin hij zich de meest gelukkige man op aarde waande en drie nachten die de beste nachten van zijn leven waren.

Althans, het kwam behoorlijk in de buurt.

Lynn was bovenop Blake gekropen en kuste hem in zijn nek, op zijn wang en op zijn lippen. Blake humde van genot en extase, hij kon zelf nog amper beseffen dat dit heerlijke mens bij hem was, van hem was, van hem wilde zijn.

Terwijl Blake's handen over de bolling van haar billen gleden voelde hij zijn lieftallige junior al weer steigeren voor de strijd en hij vond het een wonder dat hij hem überhaupt nog omhoog kreeg. Toen ze weg waren gegaan bij het concertgebouw vrijdag hadden ze alleen snel haar spullen op gehaald bij haar hotel, verder waren ze het huis niet uit geweest en hadden ze zich praktisch opgesloten in de slaapkamer.

Oké, nu wilde Lynn zijn zusje Zoey ontmoetten de volgende dag en konden ze het helaas iets te goed met elkaar vinden. Hun gezamenlijke liefde voor mode hield ze aan de praat, waardoor Lynn (tot Blake's ergernis) regelmatig van de slaapkamer wegging, ze vond het namelijk 'niet gepast' om hele dagen in zijn bed te blijven als zijn zusje er ook was, iets waar Blake het absoluut niet mee eens was.

Lynn wilde diezelfde zaterdag ook per se naar het winkelcentrum om een nieuwe macbook aan te schaffen voor haar nieuwe baan, de baan ze gelukkig zonder enige twijfel gekregen had. Blake had haar toen gelukkig wel zo ver gekregen dat een van de roadies dat kon regelen voor maandag, want hij wilde haar geen seconde missen.

Ze ging dan ook mee op tour. Drie hele weken. Drie hele weken mocht ze mee van Jeremy. Nu waren er wel vaker vrouwen - en vrienden - die mee gingen in de bus, zo was Debbie ook vaak zat langsgekomen, maar drie hele weken was iets nieuws voor de jongens.

Ze had haar best moeten doen, eerst wilde Jeremy het niet hebben, maar het was haar gelukt. Ze had de hele zaterdagochtend (weer tot ergernis van Blake, hij wilde haar in zijn bed hebben) net zo lang lopen zeuren bij Jeremy over dat ze een of andere portfolio moest maken van de band tot hij toegaf.

Waar Blake erg blij mee was.

En hij was ook blij met het feit dat zijn maten zo snel akkoord gingen met haar als hun styliste. Hij had het idee dat ze haar graag mochten, al was het misschien meer omdat ze ervoor zorgde dat ze er nog beter uitzagen dan dat ze al deden en daardoor meer chicks konden scoren.

Hoe dan ook, dacht hij terwijl hij in haar billen kneep, ze was van hem, werkte voor hem en ging mee, hij had het niet anders willen zien.