[Completed]The Best Mistake(Mistaken Series #01)

Chapter 6: In love?

CHAPTER 6. IN LOVE?

"Good morning."Ian broke into a wide smile when he saw Yuri freshly preparing their breakfast.

It was Monday, occasionally spending his time at work, nasanay siyang 'yon lagi ang ginagawa tuwing gigising siya kapag sasapit ang lunes.

Well, he's a business man and a business minded, that's his living.

Kaya hindi niya mapigilang magpinta ng ngiti nang makita ang asawa. Yuri is wearing a yellow bloom flowery duster, simply pairing a flat slippers loosing her wavy brown hair.

He don't know why it makes him smile, he felt a bit rue to honestly appreciate his wife beauty this late. His smile definitely admit that it makes his day complete even it just actually going to start.

"Good morning hon!"nagigitla siyang umayos ng tayo dahil sa biglaan nitong paglingon sa kaniya.

Hindi rin siya agad nakakilos dahil nagulat siya sa sinabi nito.

Did she call me hon? nakangiti niyang tanong sa isipan.

Pero may kung anong bagay ang awtomatikong nagpagalaw sa ulo niya para lingunin ang magkabilang gilid.

"Sinong hinahanap mo?"tanong nito sa kan'ya nang mapansin ang ginagawa niya.

"Uhm,"napaayos siya ng tayo at napipilitang ngumiti.

"Wala si honey mo, sino ang binabati mo?"sinikap niyang hindi mautal nang maitanong iyon.

"Sino pa ba?Ikaw lang naman ang nag-iisa kong asawa, psh." Mas lalong hindi niya inaasahan ang sasabihin nito.

"So...ako na ang honey mo?"he can feel the trembles all over his body.

Sa totoo lang, 'yon ang unang beses na kinabahan siya sa harap ng isang babae. He can't definitely tell the reasons why he felt that.

"Gusto mo ba?"nakangiting tanong nito. Napakurap siya ng tatlong beses at wala sa sariling napangiti.

"Oy naka ngiti siya, kinikilig ka noh?"naitikom niya ang bibig at napaiwas ng tingin.

"Grabe, gan'yan ba kiligin ang mga lalaki?namumula ang tenga mo oh,"napapalunok siyang tumalikod rito at suminghap ng hangin, pinapakiramdaman ang sarili.

Damn, this is humiliating.

"Woy, ayos kalang?"natatawang sinilip ni Yuri ang mukha niya.

"I-I'm fine." Mabilis siyang tumalikod.

Natatawa itong sumunod sa kaniya. "Ang cute mo,"mas lalo siyang napalingon rito.

Hindi niya alam kung bakit tuwing magsasalita ang asawa ay iba ang epekto sa kaniya.

Ilang beses na siyang nakatanggap ng papuri sa magkakaibang-tao, pero sa mga sandaling iyon, iba ang epekto.

"O sige na, kumain ka na baka mahuli ka pa sa trabaho mo,"aniya.

Nakangiti siyang tumango saka naupo.

Nakakunot-noo niyang nilingon si Yuri nang mapansin ang sobrang dami ng pagkaing nakahain sa lamesa nila.

"Bakit ang dami?"nakangiti siya nitong nilingon.

"Hindi ko kasi alam ang paborito mong pagkain. Kaya napadami ang luto ko, para may pag-pipilian ka." Panibagong ngiti ang nagawa niya.

Pakiramdam niya sa mga sandaling iyon ay nag-iipon siya ng kaligayahan tuwing nagsasalita ang asawa, kaya napupuno ng tuwa ang puso niya. Tuloy maging sa pangngiti ay hindi na niya mapigilang itago.

"You cooked all of this for me?"hindi niya mapigilang magtanong.

"Oo, sana magustuhan mo."

"I will eat everything, kapag may natira babaunin ko sa trabaho,"sabi niya ng nakangiti.