Reaching The Unreachable (COMPLETE)

Reaching : 13

Roshan

Nang maghapon ay sunod-sunod ang meeting na dinaluhan ni Ashtim. i was expecting him to bring me to take notes for him because I am his PA pero hindi. Sa lahat ng meeting na iyon ay si Anton ng isinama nito.

I was left to do some of his works and Antons' work. Nakakapagod iyon dahil some works requires me to walk distances, go to places and other departments para lamang magbigay o kumuha ng mga documents. Mayroon pa doon na kung saan may contract signing pa sana itong pupuntahan pero sabay ang scheduled meeting nito sa isang project for their real estate. Kaya ako ang pumunta dito at nakipag negotiate. Everything went well when it comes to work, but between me and Ashtim wala akong chance para malapitan ito.

Ako dapat ang lagi nitong kasama as his PA. Pero nagmumukha akong pangalawa nitong secretary na nasa sidelines lang.

Nang mag alas kwatro na at hindi ko pa rin ito nakikita ay nag-isip na ako ng paraan para makita ito. Ugh! I miss him so bad. Kung bakit ba kasi kailangan niya akong ilipat dito. I am more efficient when I am by his side! Right!?

I mean, I know he intends to avoid me for who knows why. Pero as the girl who persues him, kailangan ko ring mag-isip ng paraan para makuha ito. Kung kayang manligaw ng mga lalaki, pwes kaya ko rin. Though I needed to surf the internet for information kung paano manligaw ng isang lalaki, I think I kinda get it....a little? I guess. but anyway, I'm gonna buy him flowers tomorrow. Then I'm gonna ask him to go on a dinner with me. Gustuhin ko mang sa condo ko ulit kami mag dinner at paghandaa ko siya g makakain ay kaiangang sa labas daw sabi ni internet. I'm gonna dine him at a fancy restaurant. I also needed to ask Ashthy some recommended fancy restaurants. Siya lamang ang kilala kong maalam sa mga ganitong bagay.

Or maybe I should ask him kung anong magandang gawin? He's also a guy, then it means he knows how to please a guy. yeah, I need Ashthy's andvices.

I looked at my wrist watch and I saw that it's already time to leave. Inayos ko na ang mga gamit ko sa aking desk. Inayos ko rin ang ga dokumento sa tabi ng aking desk. Iyong mga dokumentong kailangan bukas ay inilagay ko sa aking suitcase. Ang importante naman ay itinago ko sa drawer ng aking desk saka ito ini-lock. When I think that everything is already fine ay tumayo na ako mula sa aking upuan . I grabbed my handbag and my suitcase saka dumireso sa opisina ni Ashtim. Hindi na ako kumatok at deretso lamang ako sa loob.

"Sweetheart uwian na. Hindi ka pa ba uuwi? I have already done some of your works. Maaari mo na iyang gawin bukas."

Saad ko habang pinamamasdan itong nakatapat sa kaniyang laptop. He's wearing his reading glasses again. Napakagwapo talag nitong pagmasdan. Kahit na anong titig ko dito ay hindi ko pa rin ito mahanapan ng kahit na anong mali sa kaniyang mukha. Halos lahat ay perpekto sa paningin ko. Kung sana ay lagi itong nakangiti ay mas lalo itong gu-gwapo.

I sighed, maybe this is how love feels like. Na kahit may mali, perpekto pa rin siya para sayo. Na kahit masama ang ugali nito, na kahit pangit ang ugaling ipinapakita nito sayo ay parang balewala lamang iyon sayo kasi mahal mo naman eh.

" Ms. Lopez!"

Napakurapkurap ako ng isigaw nito ang pangalan ko.

"Y-yes sir?"

Tumambol ng napakalakas ang aking puso nang mapagtantong deretso ang mga titig nito sa akin. Heto na naman ang mga titig niyang nakakabaliw. Nakakalunod, hindi ako makahinga. It's soffucating. It's the kind of soffucation I'm craving for.

"I said, you can go first Ms. Lopez. "

"How about you?"

"I'll stay for a bit. I need to finish something."