ARCA (ASKIDA)

31. Bölüm

           Asel hanım yanında oturan eşinin elini tuttu ve sadece eşinin duyacağı bir sesle "Canım sen Batı beyin yanına git. Arcayı biz büyütmüş olsakta onlar bizden daha çok acı çekiyorlar. Bende Sedef hanımın yanına gidiyim. "dedi.

            Cihan bey gülümsedi ve "Haklısın hayatım. "dedi ve kalkıp Batı beyin yanına gitti. Asel hanımda Sedef hanımın yanına oturdu ve "Onu ne kadar ben büyütmüş olsamda onu sen doğurdun. Bu yüzden daha çok üzülüyorsun. Ama üzülme. Arca çok güçlü bir kız. Asla pes etmez."dedi.

            Sedef hanım "Haklısın. Kızım çok güçlü. Asla pes etmez."dedi. Tam o sırada ameliyathanenin kapısı açıldı. Doktor çıkınca herkes etrafına toplandı. Poyraz "Kardeşim nasıl?"dedi. Acar "İkizim iyi değilmi?"dedi. Bora "Kardeşim pes etmedi demi? Bırakmadı bizi."dedi.

             Doktor " Geldiğinde durumu çok kötüydü. 3 kere kalbi durdu ama küçük hanım sizi bırakmadı ve savaştı. Birazdan normal odaya alınıcak. Geçmiş olsun."dedi. Doktor giderken aile sevinçle birbirine sarılıyordu. Arca bırakmamıştı ailesini.

.

.

Arca Kıraç

           
"Ne zaman uyanıcak ikizim?"

"Uyanır birazdan aslanım."

"Anne ablam uyanınca evemi gidicez?"

"Evet annecim."

                Ne bu sesler oğlum. Kabirde sesmi duyuyorduk lan böyle? Allah Allah. Ulan bende ne normalki bu normal olsun. Neyse.

             Nerse kalmıştık? Ben en son ölüyordum. Heh. Öldümmü lan ben cidden? Ölsem başım bu kadar ağrımazdı. Demekki ölmedim. Ama ölmediysem niye karanlık lan.

Gözüm kapalıymış lan.

                 Gözümü açmaya çalıştım. Ama sadece çalıştım. Çünkü sanki tonlarca yük var gibi gözlerimin üstünde.

               Sonunda açtığımda ortamdaki ışık gözüme sıçtı. Ne lan bu? Bu ışığı kim buldu lan? Edisonmuydu? Heh. Oydu. Amca otur evinde yaa.

              Nasıl bir ışıktır bu be? Tövbe. Sonunda ışığa alışmıştı gözlerim. Tamamen açtım gözlerimi. Sonra Mertin sesini duydum. "Uyandı ablam!!"dedi neşeyle. Sonra babamın sesi geldi "Kızım. "dedi şefkatle.

               Herkes başıma toplanmıştı.  Babam eğildi ve kollarını sardı nazikçe. Boynumdan koklayarak öptü ve "Çok korktum güzelim.  Sana bir şey olucak diye ödüm koptu. "dedi. "İyiyim. Baba."dedim.

                 Sonra annem gelip bana sarıldı. "Annecim. Ağrıyormu bir yerin? İyimisin birtanem?"dedi. "İyiyim. Anne."dedim. Sonra biraz dikleşmeye çalıştım. Ama gücüm yetmemişti. Belime saeılan kollarla yanıma döndüm. Kaya abişkomdu.

                Bana yardımcı olarak biraz dikleştirdi. "Teşekkürler abi. "dedim. Yanaklarımdan ve boynumdan öptü ve "Mis kokulum. Çok korktum be. Seni kaybetmekten deliler gibi korktum. Ama bırakmadın bizi."dedi.

              Gögzleri kıpkırmızı olmuştu. Ellerimi yanaklarına koydum ve gözlerimden öptüm. "Ben sizi asla bırakmam abicim. Benden kurtulamazsınız kolay kolay."dedim. Acar "Kurtulmak isteyen kim."dedi.

           Sonra yanıma gelip sarıldı. Başını boynuma gömmüştü. Ve ağlıyordu. "İkizim. Ağlama."dedim. "Acını hissettim."dedi. Geriye çekildim ve yüzünü ellerimin arasına aldım. Gözlerine baktım ve "Bak. Burdayım. Ve çok iyiyim."dedim. Doruk "Yeter bee. Yapıştınız kıza."dedi.

             Sonra Kuzey abim ve Doruk abimlen sarıldık. Doğu, Poyraz ve Cem ise bana bakıyorlardı. Bayada perişandı halleri. Sonra diğer tarafta oturan Asel annem, Cihan babam ve  Arda abimi görmemle gözlerim dolmuştu. Onlarında benden farkları yoktu.

              Üçüde hızla yenıma geldiler ve sarıldılar. Bende sarılışlarına karşılık verdim. Asel annem "Birtanem. Çok özledim ben seni."dedi. "Bende sizi anne."dedim. Cihan babam "Prensesim. Çok korkuttun bizi. Ama yine şaşırtmadın beni. Pes etmedin."dedi.

                Arda abim "Kimin kardeşi bee. Bırakırmı abisini hiç. "dedi ve saçlarımı karıştırdı. "Abi yaa." dedim ve geri çekildim. O sirada odaya bora abim girdi. Beni görünce gülümsedi ve "Güzelim uyanmışsın. Bende sonuçlarını almaya gitmiştim. "dedi. Sonra gelip sarıldı. "Doktor ne dedi Bora?"dedi Poyraz. Bora abim "Sonuçlar iyide. Küçük hanımın bundan sonra çok dikkatli olması ve bir hafta ayağa kalkmaması gerekiyor. "deyince.

           Mert "Mümkün değil. Ablam yerinde duramaaz."deyince herkes gülmüştü. Ulan sanki ölümden dönmedim gibi mutlu olabilmek harika.

Veee bölüm bitti.

Nasıldi?

Beğendinizmi?

Özür diliyorum. Geç geldi.

Birdahaki bölüme tam tamına 63 yeni karakter gelicek. Hepsini twk tek yazdım.

hadi bay