ARCA (ASKIDA)

29. Bölüm

          Sanırım öldüm.

            Etrafta sesler vardı ama anlayamıyordum ve gitgide sesler kesiliyordu bir düre sonra hiçbirşey duymamaya başladı. Son olarak biri bağırdı.

"KALBİ DURDU!!"

               Sonra her şey bir anda kesildi. Tek hissettiğim vucudumun her yerine yayılmış acıydı. Ve soğuk. Sanki çıplak bir şekilde buza uzanmışım gibi bir soğuk....

           Bitmişmiydi? Buraya kdarmıydı? Gerçek ailemle bu kadarmıa zaman verilmişti bize? Abilerimle bu kadar kısa zamanımız vardı ve bitmişmiydi?

         Ya da dönmek benim elimdemiydi? Savaşmak peki? O da mı bana kalmıştı.

           Yapamam. Çok yorgunum ben. Sadece uyumak istiyorum. Çok uzun bir süre uyumak...

           Bu uyku ne zaman biter bilmiyorum ama belkide sonsuza kadar uyumak istiyorum.

            Onlara bunu yapamazsın Arca. Seni çok seviyorlar. Onlar için savaşmalısın.

Anne.

Baba.

Acar.

Bora abim.

Kuzey abim.

Kaya abim.

Mertim.

Doruk abim.

Arda abim.

             Onlar sensiz çok üzülürler. Kalkmalısın Arca. Savaş. Sen güçlüsün.

             Çok yorgunum ben. Güçlü değilim. Uyumak istiyorum. Sonsuza kadar.

Sonsuza kadar uyumak...

Veeeeee bölüm geldi.

Nasıl ama?

Oy ve yorum atmayı unutmayın.

Görüşmek üzere.