AYRILIK | Texting

AYRILIK| Kapanış

Sellam, nasılsınız?
Son bölümümüz ile karşınızdayım:")

Biraz kısa bir bölüm olsun istedim, çünkü daha fazla uzatmak gereksiz olacaktı.

Ay bir de oy ve yorum yaparsanız mutlu olurum✨

Son kez bu satırları yazıyorum, inanılmaz... Umarım seversiniz, bölüm sonunda görüşmek üzere!

~Özel Bölüm III

10 Yıl Sonra...

"Siz, Yavuz kızı Berrak Göktürk; Adil oğlu Asrın Soytepe ile hastalıkta sağlıkta, iyi günde kötü günde, ölüm sizi ayırıncaya dek evlenmeyi kabul ediyor musunuz?"

Kahkaha attım.

Asrın'da benim gibi güldüğünde bu mutluluğumu daha da artırdı. Seneler önceki evliliğimizi canlandırıyorduk. Bunu yapmak çok hoşumuza gidiyordu, en mutlu olduğumuz gündü.

"Berke yine komik olmayan şakalarından birini yapıp "Hayır!" diyecek diye ödüm kopmuştu." deyip güldü Asrın. Bunun üzerine ben de güldüm çünkü aynı şeyi ben de düşünmüştüm. Nikâh şahitlerimizden biri elbette ki Berke'ydi ve Asrın zaten bunu yapmasından korkuyordu, neyse ki korktuğumuz başımıza gelmedi ve bizi başından beri 'shiplediğini' söyleyerek evlenmemize kendi çapında izin verdiğini söylemişti.

Ondan izin alan yoktu aslında ama Berke'ydi bu. Hatırlamak bile yüzümde tebessüm oluşumuna yol açıyordu.

"Çok güzel günlerdi, değil mi Asrın? Çok yorulmuştuk aslında düğünün hazırlığı, stresi falan derken ama sonu o kadar çok iyiydi ki, gerçekten değdi,hem biz hayatımızı birleştirdik, Allah'ım inanılmaz güzel geliyor hâlâ!" dedim mutlulukla. Asrın da bu sevincime ortak oluyordu.

"İyi ki, iyi ki Berrak!" dedi ve beni tekrar kollarının arasına aldı.

Ben, Berrak. Hâlâ lisedeki gibi hissediyorum ama aslında çok değiştim, olgunlaştım, büyüdüm. Çocukluk aşkımla şu an 3 buçuk senedir evliyiz, işlerimiz iyi ve Süper Beşli hâlâ ilk günki bağlılıkla birlikte.

Hayatın bazen çok zor olduğunu düşünüyoruz, içinden çıkamayacağımızı hissediyoruz, sıkışıp kaldığımızı düşünüyoruz belki de ama her daim mucizelere inanmak lazım. Umudu hiç kaybetmemek lazım. Çünkü şunu bilin, ne olacağı hiç belli olmuyor gerçekten.

Biz Asrın'la öylece otururken bir anda telefonumun zil sesi duyuldu. Yerimden kalkıp baktığımda arayanın Mina olduğunu fark ettim.

Onunla da görüşüyorduk artık. Aslında ilk zaman beni unutmuştu ama sonra bana tekrar ulaşıp o zamanlar bazı sıkıntıları olduğunu söylemişti. O zamanlarda bir çocuk ile tanışmıştı ama Mina'nın özgürlüğünü kısıtlayıp gereksiz ve kabaca kıskançlıklar yapınca en sonunda ondan ayrılmış, ardından da bana ulaşmıştı.

Hâlâ da görüşüyorduk, Mina evlenmemişti ve açıkçası ilişki insanı olmadığını fark etmişti, kardeşi Reha ile vakit geçiriyordu.

"Ya kızım neredesin yine sen? Ben aramasam hiç arayıp sormayacaksın, aşk olsun yani!" diye bir sinirle bağırdığında önce neye uğradığımı şaşırdım, ardından gülmeye başladım.

"Şu aralar hiç kimseyle konuşamıyorum ki be! İnanılmaz hastalandım ben yine, Asrın'la battaniyenin altından çıkmıyoruz, şu soğukta kimseyi arayasımda gelmiyor..." dedim. Gerçekten de öyleydim.

"Ay iyice orta yaşlı kadınlara döndün sen, örgü de örüyor musun bari!" diye espriyle konuştuğunda bende güldüm ve, "Kime öğreceğim çok pardon?" dedim.

"Ay aman, neyse ne diyeceğim, çarşamba buluşalım diyorum, ne dersin?" diye sorduğunda kaşlarımı kaldırdım. Farklı şehirlerdeydik.

"Buraya mı geliyorsun?" diye heyecanla konuştuğumda olumlu yanıt verdi. Reha'yla özlemişler ve iki günlüğüne tatil olur, diye düşünmüşler. İzinlilermiş işten de zaten.

"Çok sevindim var ya, her zamanki kafemizde görüşürüz o zaman." dedim ve telefonu kapattım.

"Buraya mı geliyorlarmış?" diye sordu Asrın, başımı salladım.

"Evet, tatil olur diye düşünmüşler," deyip televizyonun karşısına geçtim. Asrın'da yanıma geldi ve alnımdan öptü.

Huzuru, kalbimin hemen yanında hissediyordum. En yakın dostlarımız, sevdiğim adam ve kardeşim gibi gördüğüm Mina ile Reha; hayatımı kaplıyorlar ve beni çok mutlu hissettiriyorlardı.

Bu bir son, ancak her sonun bir de başlangıcı vardır; yepyeni kapılar, zorluklar beni hatta bizi bekliyordu belki de ama beraber olduğumuz sürece hiçbir korkum yoktu.

Kapanış.

Selamlar, bölümü beğendiniz mi?
Umarım sevmişsinizdir!

AYRILIK'a veda ediyoruz son özel bölümümüz ile. Bazı yorumlar görmüştüm sizlerden bu bölümde bozulma ve ayrılma olabileceğine dair ama son bölümde Asrın ve Berrak'ı ayırmak saçma olurdu bana kalırsa, aklınızda soru işareti bırakmak istemem açıkçası çünkü böyle bir şey bana yapıldığında acayip çıldırıyorum yani.... Son bölümde ayırmak nedir kardeşim? Tam oldu derken yapılır mı bu okuyuculara...

Öyle yani, umarım bu hikâyeyi çoook sevmişsinizdir ve hep bir gülümsemeyle hatırlarsınız❤️💫

Hoşçakalııın!✨🥀

mrsalices