MISTRESS

Chapter 32

#ChapterThirty-Two
𝑮𝒍𝒂𝒊𝒛𝒂'𝒔 𝑷𝒐𝒗

"Jhoven"

Mahina kong bulong habang nakipagtitigan sa lalaking nasa harapan ko ngayon.

Para naman akong balesa habang nakatitig sa kanya, gusto kong pektusan ang sarili ko dahi hindi man lang ako makakilos ng normal o umaktong parang wala lang siya sa akin, na wala lang epekto sakin ang presensya niya.

Ang dalawang pares ng kulay itim niyang mga mata ay parang nanganga-usap at parang may parating sinasabi ay nakakatitig din pabalik sa akin.

"Mommy! I'm finished." masayang sigaw ng anak ko, kaya don lang ako nabalik sa sarili at dali-daling nag iwas ng tingin dito.

'Hayst Glaiza, act normal, act casual, kumalma ka lang, Inhale Exhale.' pag kutos ko sa sarili ko.

"Mommy? Why are you sighing?" patanong na saad ni Jhoiza.

"Nothing Baby Girl. I just remember something." pilit kong ngiti dito.

"Oh? Okay mommy." anito, pero bakas parin ang pagka-curious pero kahit ganon paman ay hindi na siya nagtanong pa.

"Tita." mahinang sabi ni Clairhez na kinabaling ng atensyon ko sa kanya "I'm with my daddy earlier before I run and follow you." pag-e-explain niya sa tanong ko kanina.

'Halata nga.' sigaw na naman ng abnormal kong isip.

"Oh right. Your daddy's are here to fetch you. You must not do that next time because your worrying him too much. Okay?" paalala ko sa kanya at bahagya pang ginulo ang itim niyang malambot na buhok.

"Yes Tita. I'll going na po." paalam niya sa akin at tumakbo papalapit sa daddy niya.

"Let's go daddy." masaya niyang ani at hinawakan ang kamay ng daddy niya.

Maglalakad na sana sila paalis ng biglang tumunog ang tyan niya, hudyat na gutom na siya.

"Daddy. I'm hungry." nahihiyang ani Clairhez habang nakahawak sa tyan niyang tumunog kani-kanina lang.

Napangiti na lamang ako dahil don at hindi sa malamang dahilan ay bigla na lamang akong napabaling kay Jhoiza. Napawi ang mga ngiting nakaukit sa mga labi ko ng makitang malungkot na malungkot ang mga mata niyang nakatanaw sa mag-ama na nasa kanyang harapan.

Hinapo ko ang kanyang ulo kaya napalingon siya sa akin at ngumiti ng pagkatamis tamis pero alam ko ang mga ngiting yun ay pilit lamang.

'Oh my poor baby, How I wish na sana maging maayos lang ang lahat kapag pinakilala kita sa iyong ama, pero alam kong maging kabaliktarin lang mangyayari kapag ginawa ko yun. Ayaw lang naman kitang masaktan sa mga posibleng mangyayari sa hinaharap. Dahil alam kong kapag nangyari iyon ay kamumuhian mo ako, at ikakahiya dahil naging kabit ang mommy mo.' nanganga-usap ang mga mata akong nakatitig sa kanya habang sinasabi ko yun sa isip ko ang mga salitang gusto kong iparating sa anak ko.

"Glaiza" tawag sa pangalan ko na agad namang nagpapatibok ng puso ko sa di malamang dahilan.

Napahawak naman ako sa may parte ng dibdib ko sa may parte ng puso dahil alam ko kung sino ang dahilan kong bakit biglang bumilis na lang ang pagpintig nito.