nandito kami ngayon sa loob ng sasakyan papuntang school, lunes ngayon meaning may 5 days pa bago ang traditional ball namin. nagpaggawa na si eli ng damit namin ni aziel kaya may mga dumating na designers para isukat ang katawan namin kahapon. ang mga gagamitin naming damit ay 'yung mga traditional gowns and suit na sinusuot ng mga nobles lalo na pag may okasyon. sa panahon kasi ngayon, mga modern clothes na ang sinusuot ng karamihan. pero sa mga nobles and royalty, mostly suot nila is traditional. mabibigat ito dahil sa mga dekorasyon at tela nito na halatang mahal kaya hindi ito sinususuot ng mga commoners. they are all design elegantly and stylish.
pinilit kong hindi kausapin kahapon si aziel kaso nakakapikon ang mga pang aasar niya kaya pinansin ko na din siya. i really can't ignore his presence huh.
"princess, sir aziel, were already here. but it seems they're so many people in the entrance." tumingin ako sa bintana at kita ngang sobrang daming estudyanteng nakaabang sa gate. halos lahat sila may hawak na blue roses. don't tell me they plan to ask someone the moment they entered the school? wow, hindi ba sila makapaghintay sa loob ng paaralan? nag uunahan sila ganon?
"what an inconvenient early this morning, should we get rid of those pests?" masama kong tinignan si aziel na nakatanaw din sa bintana at nakakabit sa tenga niya ang kanyang earphones. lagi nalang siyang may suot na ganito, magaganda ba mga pinapakinggan nitong kanta?
"let's just go, sana walang pumigil sating pumasok." i heard a snort from aziel and readied himself to open the door.
"i doubt that. baka nga tayo pa hinihintay nila." lumabas si aziel ng sasakyan at rinig ko sa mga estudyante ang tili nila. ngayon lang ba nila nakita si aziel? parang naging heartthrob na siya sa pinapanuod namin sa tv.
napakunot din ang noo siya sa tilihan at inabot ang kamay sakin. kinuha ko ang kamay niya para lumabas ng sasakyan. lalong naghiyawan ang mga estudyante sa gate kaya medyo natakot ako. matino pa ba kaya ang pag iisip nila? binitawan ko din ang kamay ni aziel at tinanaw ang sasakyan na paalis na.
nagsimula na kaming maglakad ni aziel na walang pakialam sa kaguluhan sa gate at ako na naiilang sa mga titig nila. napatigil kami sa paglalakad ng marinig ang pangalan ko.
"lady hera!" sigaw ni lucian- ang knight na nakasama namin dati sa lunch at dali dali siyang tumakbo papunta sakin. may hawak siyang blue roses sa kamay na nagpapanic sakin. don't tell me ibibigay niya 'yan sakin?
hinihingal na tumigil sa harap ko si lucian at hindi alintana ang mga binabatong tingin sa kanya ng mga estudyante lalo na ang katabi ko. masamang tingin ang ibinigay ni aziel sakanya.
"ehem-" peke siyang umubo para makuha ang atensyon ko at dahan dahang lumuhod sa harap ko. "-lady hera, you're the most beautiful creature that my eyes ever laid. you're like a goddess descended from heaven so can i have you as my partner in this upcoming ball? it will be an honor for me. " he has an hopeful eyes that is looking at me and it made me guilty so i avoided his gaze.
"i'm sorry, but i already have a partner." napanganga si lucian and i heard some gasps coming from the students watching us in the entrance.
"who-" naputol ang sasabihin niya ng may malalim na boses ang sumagot sakanya at may naramdaman akong mabigat sa balikat ko.
"i'm her partner, do have a problem with that?" nakangising saad ni aziel habang inaakbayan ako. kaagad namula ang mukha ko dahil sa ginawa niya at nakarinig ng ilang tili sa gate. aziel you bastard! what do you think you're doing infront of many students.
i can literally read his smug face and he's definitely looking down to lucian inside his mind.
"if you don't have a problem, then see you around mister knight. " mapaglarong saad niya at naglakad kaya nasama din ako sakanya na papuntang gate. masama ko siyang tinignan habang siya ay kita ang ngisi sa pagmumukha. parang nanalo siya base sa ekspresyon niya.
YOU ARE READING
bound beyond fates
Fantasyherady flivea claveria is a princess-slash-assasin. life's never been easy for her; even now, she's running away from it. who would even expect that a literal set of chains would stop her? and because of some sort of coincidence (maybe a sick fate)...
