"Adopted by One Direction"

Hoofdstuk 13

Dilara?
Ja? Vraag ik.
Hoe zullen de jongens reageren?
Weet ik niet? Hoezo? Vraag ik weer.
Nou ik ben bang dat ze boos ofzo worden en me gaan waarschuwen! Of zelf verbieden om mij met jou om te laten gaan! Zegt hij een beetje dramatisch.
Justin als dat gebeurd.... Ze kennen mij nog niet zo heel lang en ik kan best boos worden! Zeg ik en leg mijn hand om zijn been. Hij lacht.

////

Justin heeft net de auto geparkeerd en we lopen nu naar de deur. Toen hij het huis zag ging zijn mond open en zijn ogen werden groot. Hij was even in trans maar toen ik zei dat de jongens hem weg handen gestuurd, was hij er in ene weer bij. Ik draai de klink van de deur om en samen lopen we naar binnen.
Jongens!!!! Roep ik. Ik hoor Justin achter me grinniken en kijk om. Ik pak zijn hand en samen lopen we naar de woonkamer. Eindelijk hoor ik luiden voetstappen op de trap en staan de jongens, binnen no-time, in de woonkamer.

Mag ik jullie voorstellen aan Justin! Zeg ik.
Justin dit is Harry, Niall, Louis en Liam. Zeg ik en ze schudden elkaar de hand.
Wil je wat drinken? Vraag ik aan de jongens (+Justin)
Heb je een colaatje? Vraagt hij. Ik knik en loop naar de keuken.

Ik pak een glas en de cola. Ik schenk het in en loop dan weer naar de woonkamer. Daar tref ik de jongens aan om Justin heen. Ze staan in een kring rond hem heen. Ze zijn echt gestoord maar het is ook best wel lief.

WTF! ZIJN JULLIE NOU HELEMAAL! zeg ik en haal Justin uit de kring. Die armmen jongens staat helemaal te trillen en kijkt me met bange ogen aan. Ik geef Justin zijn drinken en hij drinkt het meteen op.
"Wat in vredesnaam is jullie FACKING probleem! Schreeuw ik.
Sla niet zo'n toon tegen ons aan! Zegt Liam.
Ohw en het is wel goed dat jullie mijn vriend hier staan te bedreigen midden in de woonkamer! Hij had het er in de auto nog over hoe jullie zouden gaan reageren. Hij maakte zich helemaal druk! Ja en nu heeft hij er antwoord op. en nu hebben jullie hem meteen afgeschrikt! Schreeuw ik tegen ze. Die jongen is super onschuldig en ze maken hem helemaal bang. Hij heeft niks gedaan!

Ze kijken me alle 6 met grote ogen aan. Liam doet zijn mond open, ik kijk hem aan dat hij niet moet gaan schreeuwen. Hij veranderd zijn houding en begint dan met praten.

Het spijt ons dat wij een verkeerde indruk hebben gemaakt en dat we jou zo hebben laten schrikken. Maar die toon van jou jonge dame accepteer ik niet! Zegt Liam boos.
Nee en ik accepteer jou gedrag ook niet! Zeg ik. Oké Dilara die actie was heel dom. Ik sla meteen mijn hand voor me mond als ik besef wat ik heb gezegd. Justin en de andere jongens kijken mij met grote ogen aan. Behalve Liam, die wordt elke seconde roder van woede. Ik kijk Justin aan en hij snapt wat ik bedoel. Samen lopen we naar de deur, achtervolgt door Harry. Ik geef hem een kus, expres en doe dan de deur dicht. Ik draai me om en zie een boze Harry staan. Ik blijf hem aankijken tot dat hij zijn mond open doet.

Naar. Je. Kamer! Zegt hij. Ik twijfel geen moment en loop naar boven. Ik wil Liam nu echt niet zien en de andere jongens ook niet. Als ik boven ben laat ik me neer vallen op bed en begin te huilen. Ze waren echt heel gemeen tegen Justin en maakte van alles een heel groot probleem. Hoe durven ze eigenlijk zo tegen hem te doen ze kennen hem niet eens!
Ik hoor de deur klink naar benden gaan en dat de deur weer dicht wordt gedaan. Ik geef er geen aandacht aan en blijf door gaan met huilen. Ik voel dat mijn bed inzakt maar nog steeds geef ik er geen aandacht aan. Als ik een hand op mijn rug voel kijk ik op. Het is Louis. Net beneden was hij degene die niks zei en me alleen maar aankeek. Als hij mijn rode, betraande ogen ziet schrikt hij en gaat met zijn hand door mijn haar. Doordat begin ik weer meer te huilen.

Kom is hier! Zegt Louis en trekt me opschoot. Ik huil uit in zijn borst. Het voelt fijn om door iemand getroost te worden, dat heb ik nooit echt gehad.
Gaat het weer een beetje? Vraagt hij aan me als ik wat gekalmeerd ben.
Ik knik.
Waarom deden jullie dat nou? Vraag ik teleurstellend.
We willen je beschermen! En hij lijkt ons nou niet echt de "perfecte" jongen! Zegt hij.
Maar daarom hoefde jullie niet zo te doen! Zeg ik en kijk hem aan in zijn ogen.
Dat is waar dat was ook niet goed... Maar hoe jij tegen ons deed was ook niet echt heel aardig en het wordt vooral niet getolereerd! Zegt hij. Ik knik.
Hoe gaat het nu met Liam? Vraag ik.
Het gaat wel alleen hij was wel heel erg boos op je.... Ik vond het eigenlijk best wel grappig hoe je tegen hem deed maar dat gaan we niet aan hem vertellen! Zegt hij en geeft me een kus op mijn haar. Ik schiet in de lach.
Je zat me anders ademloos aan te kijken! Zeg ik en geef hem een speelse duw tegen zijn arm.
"Auw" zegt hij.
Ohw kom op tomlinson! Je bent toch geen watje! Zeg ik.
Wat zei jij tegen mij! Zegt hij met een gemene grijns.
Ik zei dat je een watje bent! Zeg ik en schiet in de lach.
Hij zet me op bed en gaat op me zitten, hij pakt me armen vast en begint me te kietelen.

Nee Louis stop! Zeg ik lachend.
Zeg dan eerst: Louis je bent de aller aller liefste van de hele wereld en je bent geen watje! Zegt hij.
Nooit! Zeg ik.
Hij stopt en kijkt me aan.
Dan zal ik je toch verder moeten kietelen jonge dame! Zegt hij. Hij gaat met zijn handen omhoog en voordat hij me weer aanraakt om verder te kietelen zeg ik:
Louis je bent de aller aller liefste van de hele wereld en je bent geen watje! Zeg ik met een zucht. Hij lacht en gaat van me af.

Ga je weer mee naar benden? Vraagt hij aan me en steekt zijn hand uit.
Ja, is goed! Zeg ik. Hij knikt.
Ohw en Louis! Zeg ik. Hij draait zich om.
Ik zeg het alleen als je het tegen niemand anders zegt! Zeg ik met een vinger van "pas op"
Ik beloof het! En hij komt naast me zitten.
Ik wel gezoend met Justin! Zeg ik en bloos. Ik kijk meteen naar de grond.

Louis zegt helemaal niks dus besluit ik hem aan te kijken. Hij kijkt me aan met een grijns.

Louis zeg wat! Het wordt ongemakkelijk! Zeg ik en kijk weer naar beneden.
Ja wat moet ik zeggen! Zegt hij zegt hij meet een onbegrijpelijke lach.
Weet ik veel iets! Zeg ik.
Nou goed was het lekker! Vraagt hij.
Vraag je dit nou serieus.... Zeg ik droog.
Wat ik moest toch wat vragen! Zegt hij lachend.

Ik sta op en ik pak zijn hand. Samen lopen we naar benden. Als we in de woonkamer staan ben ik best wel bang. Bang voor de reacties die zullen komen. Of bang voor de straf die ik krijg. Ik besluit toch als eerste iets te gaan zeggen als het maar bij staren blijft.

Sorry! Zeg ik en kijk naar de grond. Opeen voel ik allemaal sterke armen om me heen geslagen en ben ik in een groepsknuffel beland. Na een paar minuten laten ze los en zeggen ook sorry.

We hadden hem niet meteen zo moeten behandelen! Zei Niall.
Nee, het was een beetje onbeleefd! Zegt Harry.
Beetje! Zeg ik. Ze kijken me aan.
Sorry! Zeg ik en die me handen omhoog tegen verdediging. Ze schieten in de lach.

Zullen we Justin bellen en vragen of hij langs komt? Vraagt Liam.
Ik kijk hem blij aan en knik. Ik aam een klein sprongetje en ren naar boven. Ik hoor de jongens nog achter me lachen. Ik ben nu zo blij.