Dilara p.o.v.
elke stap die hij dichterbij zet maakt me bang. zelf weet ik ook heus wel dat het een ongeluk was en dat hij het niet nog een keer zou doen, maar ik ben gewoon geschrokken.
ik probeer mij ademhaling op een rustig patroon te krijgen maar dat lukt niet door Liam.
"Dilara doe is rustig lieverd ik doe je niks" zegt hij met een rustige stem.
"Liam laat me even op adem komen alsjeblieft"
ik ging op bed zitten terwijl liam langzaam naast me op bed kwam zitten.
"sorry" zegt liam zacht.
ik kijk hem aan en glimlach.
"ik ben niet bang voor je Liam maar ik ben gewoon geschrokken"
"ik sorry voor het geven van een grote mond, maar ik vond het een beetje irritant worden allemaal" zeg ik en geef hem een knuffel.
ik voel liam meteen ontspannen en hij pakt me stevig vast.
"sorry" zegt hij nog een keer.
"het is al goed Liam"
///
de volgende ochtend sta ik vroeg op en ben ik op tijd klaar voor school.
Troy stond mij buiten al op te wachten toen ik de deur open deed. ik zag de jongens twijfelen maar daar heb ik niks over gezegd en ben bij hem de auto ingestapt.
nu zitten Troy en ik samen in de biologie les en we hebben het over waarneming en regeling.
als ik heel even niet aan het opletten ben omdat ik terug denk aan gister krijg ik meteen een vraag.
"mevrouw Austin kunt u mij vertellen wat hormonen zijn?" vraagt Ms. Darbus
"hormonen maken je leven tot een hel" zeg ik droog wat Troy aan het lachen maakt.
"tekstboek bladzijde 130 mevrouw Austin"
ik pak de bladzijde voor me en begin met lezen.
"hormonen zijn stoffen die de werking van bepaalde organen regelen" zeg ik.
"correct! zou u nu alstublieft bij de les willen blijven?"
ik geef Ms. Darbus een lach en een vriendelijke knik en daarna gaat zij weer verder met de les.
zo ging mijn dag eigenlijk best snel om. ik heb goed opgelet in de lessen en ik heb het, gek genoeg, best wel naar mijn zin gehad.
ik heb de vrienden van Troy ontmoet en die zijn super aardig. heel anders dan ik verwacht had.
er zijn 4 meisjes:
Gabriella, Sharpay, Taylor en Kelsi. ( het zijn hier gewoon vrienden van elkaar geen vijanden)
en 4 jongens
Chad,Ryan,Jason en Zeke
ze zijn allemaal echt heel aardig en ik voelde me gelijk op mijn gemak.
"je hebt leuke vrienden" zeg ik tegen Troy als we onderweg zijn naar de auto.
hij lacht.
"fijn dat je ze aardig vindt" zegt hij en slaat een arm om me heen en trekt me tegen zich aan.
ik lach in mezelf en sla mijn arm om zijn middel en leg mijn hoofd tegen zijn schouder.
als we bij de auto zijn geeft hij, voordat hij me los laat, een kus op de kruin van mijn hoofd.
ik bloos meteen en probeer het achter mijn haren te verbergen maar het is al te laat want ik hoor hem lachen.
///
"zo 'my lady' hier zijn we dan" zegt hij als hij het erf oprijdt.
ik lach en zeg dank je wel.
als ik de auto uit wil stappen pakt hij mijn arm vast. ik draai me om en kijk hem glimlachend aan.
"wat is er?" vraag ik en ga goed zitten.
"uhm... nee niks" zegt hij en kijkt naar beneden.
"ik zie je morgen"
"ja tot morgen" zeg ik terug en stap uit de auto.
als ik bij de deur sta hoor ik hem nog wegrijden.
wilde hij mij zoenen?
het spijt mij zo erg dat ik echt super lang niet meer heb geupload maar ik heb het echt super super druk met school xx
JE LEEST
"Adopted by One Direction"
FanfictionDilara Austin is een meisje van 16 jaar. ze woont al haar hele leven in een weeshuis. ze is bevriend met alle kinderen in het huis. ze helpt Manuela (de baas van het weeshuis) mee in het huishouden. haar ouders hebben haar naar een weeshuis gebrach...
