"Adopted by One Direction"

hoofdstuk 48

"hoe bedoel je 'naar school'?"

"nou gewoon naar school" zegt louis.

"nee ik ga niet naar school, jullie bekijken het maar!"

"pardon" zegt liam. "jij gaat gewoon naar school of je het nou wil of niet"

"prima ik ga! maar ik hoop niet voor jullie dat het zo'n cliché school is, waar er zo'n groepje 'badboys' is die het nieuwe meisje willen veroveren. en dat er dan zo'n clubje populaire meisjes zijn die jaloers worden en die er alles aan gaan doen om mij voorschut te zetten" ze schieten in de lach.

"wat!" zeg ik geïrriteerd.

"je kijkt te veel films" zegt harry en geeft een kus op mijn kruin.

"wacht maar!"

///

ik kom thuis met super veel tassen. ik heb de jongens weten over te halen om met mij nieuwe kleren te gaan kopen. ik zei dat als ik dan echt naar school moest, wel nieuwe kleding nodig had.
we zijn nadat we klaar waren met schoppen meteen doorgereden naar de school waar de jongens mij willen.

"western high school" heet die school. ( ik heb ook maar gwn iets verzonnen)

toen we daar binnen kwamen begonnen heel veel meiden te schreeuwen. ik heb er nu nog pijn van in me oren.
er was een groepje meiden en een groepje jongens die bij elkaar stonden. 'zie je hier komt het al'

die meiden keken mij heel arrogant aan. ik haalde mijn wenkbrauw op en liep gewoon verder.
aan die jongens heb ik niet echt veel aandacht gegeven, ik wil geen ruzie op mijn eerste dag.
toen ik mezelf had ingeschreven vertelde de directeur dat hij 'oh zo blij' was om mij op 'western high school' als leerling te hebben.

Ik dacht: jaja het zal wel...

Ik weet nu al dat als ik morgen voor het eerst lessen ga volgen op school ik geen aandacht ga besteden. Ik heb gewoon totaal geen zin.

Maar goed...

"heb je zin in morgen" vraagt liam.

"niet bepaald" zeg ik en plof op de bank. "maar ik ga, voor jullie"

"waarom heb je geen zin" vraagt niall.

ik zucht.

"gewoon... je krijgt huiswerk. en het ergste van alles is dat er van die fashionchiks op school zitten. kijk ik ben er ook wel een maar ik ben niet arrogant en zij wel"

"geen conclusies trekken als je ze nog niet kent" zegt louis.

"bla bla bla" zeg ik en rol me ogen.

misschien doe ik een beetje kinderachtig maar ik heb er gewoon totaal geen zin in.

"hoe laat moet ik morgen eigenlijk opstaan?"

"7 uur" zegt harry. 

ik steun en zak onderuit op de bank.

////

volgende ochtend

"dilara het is nu al half 8! kom met je luie kont uit bed en maak je klaar, anders mag je naar school lopen!" schreeuwt liam van beneden.

half 8! denk ik.
ik spring uit bed en ren naar de badkamer. ik spring onder de douche en loop daarna naar mijn kast om iets aan te trekken.
shit! wat moet ik aan!

ik trek mijn zwarte tregging aan en daarboven een zwart strak navetruitje en daaronder doe ik mijn rode Adidas schoenen aan. ( cliché ik weet het )

ik doe mascara en lichte rode lippenstift op en mijn haar gewoon stijl naar beneden. ik spuit nog snel een geurtje op en ren dan de trap af.
in de woonkamer bots ik tegen niall aan alleen vangt hij me nog net op tijd op, dus val ik niet op de grond.
ik prop snel een boterham in mijn mond en trek liam aan zijn arm mee naar buiten.

"liam kan je harder rijden? het is al kwart over 8 en ik wil niet nablijven!"

"ja en ik wil geen bekeuring"

ik zucht.

als liam zijn auto parkeert geef ik hem een zoen op zijn wang en stap ik de auto uit. zodra liam weg rijdt gaat de bel.

"schit" zeg ik en ren het school terrein op.

als ik binnen kom ren ik meteen naar de receptie.

"hallo mevrouw, ik ben Dilara Austin. ik ben nieuw hier heeft u toevallig mijn rooster?"

"je bent te laat" zegt ze terwijl ze mijn rooster geeft.

"weet ik" zeg ik en loop weg. stom mens.

oké als eerste heb ik wiskunde van meneer Howard in lokaal 110.

als ik boven ben klop ik op de deur.

"binnen" hoor ik hem roepen.

ik maak de deur open en meteen zijn alle ogen op mij gericht.

"ah Dilara Adems bent u er ook eindelijk"

ik kijk hem aan met een opgetrokken wenkbrauw. ik trek de deur achter me dicht en loop naar de eerste beste legen tafel die ik zie.

"bent u niet van plan iets over u zelf te vertellen mevrouw Austin"

"nee dank je" zeg ik en ga zitten.

hij zucht en gaat verder met de les.

als ik naast me kijk zie ik een jongen zitten. hij heeft bruin haar en grijs blauwe ogen. hij heeft een rood basketbal pak aan?
ik bestudeer hem van onder naar benden en mijn ogen blijven hangen bij zijn lippen.
ze zijn perfect roze en passen precies op elkaar. zijn lippen veranderen naar een grijns en ik kijk hem aan.

"Troy! Troy Bolton!" zegt hij en steekt zijn hand uit.