"Adopted by One Direction"

hoofdstuk 33

ik spring de auto uit en ren zo snel ik kan naar de deur van het huis. de deur is open dus ik gooi hem meteen open. als ik in de hal stap moet ik uitkijken dat ik niet val want over al staat wel iets. als ik de woonkamer binnen kom zie ik alle kinderen schreeuwen, huilen of ruzie maken. Manuela zit, met haar hoofd in haar handen, op de bank. ik voel dat ik langzaam boos wordt en zet nog een stap de woonkamer binnen. de jongens zijn inmiddels, met grote ogen en open monden, achter me komen staan.

zijn jullie helemaal! schreeuw ik heel boos. meteen is het stil. iedereen laat alles vallen en kijkt geschrokken. als Manuela me ziet begint ze te huilen en loop naar me toe. ik geef haar een knuffel en zeg dat het goed komt. ik laat haar los en zeg dat ze moet gaan rusten. ze knikt en loopt naar boven. als ze uit het beeld is kijk ik de bange en geschrokken kinderen weer aan. ze zijn niet van mij gewend dat ik zo uit kan vallen, vandaar.

hoe durven jullie! ik wil dat iedereen nu naar bed gaat en niet meer naar buiten komt tot morgen! verhef ik mijn stem boos.

sommige kinderen lopen huilend naar boven en andere lopen rustig met gebogen hoofden naar boven. als ze allemaal uit beeld zijn slaak ik een zucht. ik draai me om en kijk de jongens vermoeid aan. zij kijken me dan weer aan met grote ogen en open mond. liam probeert wat te zeggen, maar er komt niks uit, alleen zijn mond gaat open en dicht. ik draai me om en doe mijn haar in een knot. ik loop naar de keuken en pak een emmer met water en rubberen handschoenen. ik gooi schoonmaakmiddel in het water en begin schoon te maken.

////

na 2 uur ontzettend hebben uit te sloven, samen met de jongens, zijn we nu eindelijk klaar. we ploffen met zijn alle op de bank en laten een zucht.

ik ben zo moe! zeg ik.

anders ik wel! zegt niall.

ik sta op en loop de trap op naar boven. ik klop op de deur van Manuela, als ze zegt dat ik binnen mag komen maak ik de deur open en zie een dood moeien vrouw op het bed liggen. ik ga naast haar liggen en leun op mijn hand zodat ik haar aan kan kijken.

Manuela wat is er allemaal gebeurd? vraag ik.

de kinderen luisteren niet meer sinds je weg bent. Klaartje is aan het puberen en is steeds weg, dus zij helpt mij ook niet. ik wou dat die kinderen gewoon is een keer luisterde! zegt ze en gooit haar handen omhoog.

ik praat wel met Klaartje! zeg ik en ga nu op mijn rug liggen.

en hoe is het met jou? vraag ze.

ik slik. zal ik het haar vertellen? er is al zoveel gebeurd! te veel om op te noemen!

dan zitten we hier wel even! zeg ik.

ohw, wat dan? vraagt ze en geeft mij de volle aandacht.

nou... begin in.

als ik klaar ben met alles te vertellen. kijkt ze met grote betraande ogen aan. 
ik heb haar alles verteld, maar dan ook echt alles.
dat ik op harry verliefd ben geweest, dat ik denk dat louis mijn broer is, wat er is gebeurd met justin bieber, en dan wat er vandaag is gebeurd. maar natuurlijk ook van Will. ik ben nog niet eens een maand bij hun en er is al zoveel gebeurd. 
manuela geeft me een knuffel en zegt dat het haar spijt. ik vraag waarom maar ze geeft daar geen antwoord op. ik denk voor alles wat er gebeurd is. als ze los laat van de knuffel hoor ik beneden een hele harde klap van een deur. ik sta op en struikel zowat de trap af omdat ik ren. als ik de woonkamer in kom zie ik een jonge van ongeveer 16 jaar, zoenend, over Klaartje heen hangen. ik kan niet geloven wat ik zie en dat zien de jongens ook. louis zegt zacht dat ik me moet inhouden maar daar is hij een beetje laat mee. ik loop naar ze toe, haal de jongen van Klaartje af een geef hem een klap in zijn gezicht. ik geef hem een duw richting de deur en gooi hem het huis uit. hij kijkt me bang aan en komt dan ook maar niet terug naar binnen. ik gooi de deur achter me dicht en draai me om. Klaartje staat, met een vuurrood hoofd, tussen de jongens in. ik denk dat ze haar tegen hebben moeten houden. ik blijf Klaartje maar aankijken omdat ik zo overdonderd ben van wat er gebeurd is dat ik niks kan zeggen.

waar sloeg dat op! schreeuwt ze in eens.

waar sloeg dat op! zeg ik boos.

je bent focking 14! die gozer was 16/17 jaar, ben je wel helemaal lekker! je had verdomme bijna sex! schreeuw ik. (ik heb niks tegen relatie waar de een ouder is dan de ander, als je verliefd bent ben je verliefd, maar doe geen dingen waar je nog niet klaar voor bent! als hij je dan laat gaan verdien je beter en is het gewoon een sukkel).

so what! ik had wel een leuke avond willen hebben! zegt ze een steekt haar hand in haar zij.

dit is de druppel. ik wordt vuurrood en bal mij vuisten. de jongens zien het snappen mij volkomen. denk ik.
ik stap met grote stappen naar haar toe en houdt mijn wijsvinger omhoog. Klaartje heeft een grijns op haar gezicht.

so what? verdomme ik ben deze avond verkracht! dus wat nou so what! schreeuw ik en de tranen lopen over mijn wangen. de grijns op het gezicht van Klaartje verdwijnt meteen en kijkt me meelevend aan. ze mag dan wel bijna 15 worden en van mij part mag ze het doen wanneer ze er klaar voor is. maar ik kon het er nu gewoon niet bij hebben en horen ook zeker niet.

omg Dilara! g...gaat h... hee... het... vraagt ze stotterend.

zie het er zo uit! verdwijn naar je kamer nu! schreeuw ik keihard. Klaartje schrikt en rent huilend naar haar kamer. als ik haar niet meer zie zak ik door mijn knieen en begin keihard te huilen. de jongens knuffelen me en zeggen lieve dingen maar niks helpt. alles komt er nu uit. de stress, het verdriet, het boos zijn, alles. als ik een beetje ben bijgekomen kijk ik op uit mijn handen en zie de jongens met betraande ogen voor me zitten. ik lach een beetje.

waarom huilen jullie? vraag ik ook al weet ik het al.

is dat wel een vraag? zegt louis.

ik ben moe, heel moe! zeg ik en gaap. ik voel dat ik wordt opgetild en dat de krullen van harry in mijn nek kietelen. we lopen de deur uit en ik voel de kou van buiten mijn lichaam kouder maken. ik ril en houdt harry nog steviger vast. hij wrijft met zijn hand over mijn rug om me warm te houden. ik speel ondertussen ook met zijn krullen. harry stapt in de auto met mij nog op zijn schoot. ik leg mijn hoofd op zijn borst en doe mijn ogen langzaam dicht. ik luister naar de ademhaling van harry en val zo langzaam inslaap.

////
volgende ochtend.

als ik wakker wordt voel ik me nog steeds moe. alles heeft me heel veel energie gekost en ik heb het gevoel dat ik die energie niet meer terug krijg voor een hele lange tijd. ik voel me belabberd, verdrietig en ik heb geen puf voor niks. ik kom uit bed en slenter de trap af naar beneden. als ik beneden kom zie ik de jongens met zijn alle in de keuken staan. ze zijn ontbijt aan het maken. ik loop zonder iets te zeggen naar de koelkast en schenk mezelf drinken in.

goeiemorgen! zegt louis.

hmm... mompel ik. de jongens kijken elkaar aan maar ik trek me er niks van aan.

we zijn eten aan het maken, heb je al honger? vraagt niall omdat hij weet dat ik altijd honger heb. maar nu niet.

nee, ik heb geen honger, zeg ik en loop de keuken uit met een glas sap. ik loop de trap weer op naar boven. als ik mijn kamer weer in kom ga ik op mijn bed zitten en neem een slok van mijn sap. ik kijk uit het raam en beweeg geen ene spier. mijn telefoon gaat maar ik heb geen zin om te kijken wie het is. ik gooi mijn sap naar achter en zet dan mijn glas neer. ik ga weer op bed liggen en gooi de dekens weer over me heen. ik doe mijn ogen dicht en val weer in slaap.

ER KOMT GELIJK EEN NIEUW HOOFDSTUK ACHTER AAN!!!!