"Adopted by One Direction"

hoofdstuk 8

als we thuis aankomen plof ik neer op de bank. Ik heb geen puf om mijn schoenen of jurk uit te doen.
Je hebt het goed gedaan! Zegt louis.
Dankje! Zeg ik.

Steeds moet ik terug denken aan het moment dat louis zei dat zijn vader Troy Austin heet. Mijn vader heet ook zo alleen durf ik het niet te zeggen. Het zal wel niet maar ik denk de hele tijd dat louis en ik broer en zus zijn. De vader met de zelfde naam, we lijken heel erg op elkaar innerlijk en uiterlijk.
Ik bedoel het zou nog best kunnen want hij heeft de naam van zijn stiefvader overgenomen dus hij heet geen Austin meer als we dezelfde vader zouden hebben. Om het echt zeker te weten zou ik aan hem kunnen vragen hoe zijn moeder heet. Maar om eerlijk te zijn wil ik het helemaal niet weten. Ik wil gewoon dat hij mijn vader is en niet mijn broer of iets anders. Maar als hij het nou wist en mij express heeft geadopteerd omdat hij weet dat ik zijn kleine zusje ben? Ik weet het gewoon allemaal even niet meer.
Ik denk ook dat het allemaal een beetje veel is in ene keer. Vragen worden gesteld, foto's worden van me gemaakt, altijd iemand om me heen, net pas zijn geadopteerd. Ik ben gewoon heel moe.

Louis is misschien mijn broer...
Ik krijg dat maar niet uit me hoofd. Het is gewoon naar om te weten dat jou vader misschien gewoon je broer is en dat hij dat ook niet weet.

Ik weet niet waarom maar ik barst in ene in tranen uit. Ik gooi me hakken uit en ren naar boven. Zodra ik boven ben laat ik me vallen op bed en huil ik in me kussen. Die zal straks wel zwart zijn, kijk daarom haat ik mascara ook.
Ik voel mijn matras langzaam inzakken en ik kijk op. Liam is naast me komen zitten en kijkt me bezorgd aan.

Wat is er? Vraagt hij.
Zal ik het liam vertellen of zal ik gewoon zeggen dat het me allemaal een beetje te veel is.

Het is me allemaal een beetje te veel... Zeg ik huilend en kom omhoog.
Liam trekt me op zijn schoot en ik huil uit op zijn borst.

Ik snap het! Het is heel veel, mensen maken foto's, stelen vragen. En dan heb je ook nog 4 van die stomme vaders die je dwingen een jurk aan te trekken! Zegt hij. Bij het laatste moet ik toch een beetje lachen.

Liam?
Ja honey? Vraagt hij.

Ik zit een beetje met iets alleen ik durf het niet te zeggen. Ik ben bang dat de band kapot gaat met diegene en dat wil ik niet. Zeg ik en ga dan weer huilen.

Je kan me alles vertellen hé dat weet je?! Zegt hij.

Maar beloof je dan wel dat je het een tijd voor jezelf houdt? Vraag ik aan hem.

Hij knikt. Ik ga recht op zitten en haal nog een keer goed adem.

Oké nou. Weet je nog dat ik vroeg of jullie iets over jezelf wilde vertellen?

Ja...

Nou louis vertelden over zijn vader dat hij Troy Austin heet....

Ja klopt!

Ten 1e: we hebben de zelfde achternaam...

Ik zie aan liam dat hij weet wat er gaat komen. Ik haal goed adem en zeg dan...

En mijn vader heet ook Troy Austin... Zeg ik en de tranen springem weer in mijn ogen.

Je bedoelt toch niet dat je denkt dat jij en louis broer en zus zijn? Vraagt hij.

Nou kijk ik weet het nog niet zeker want ik weet niet hoe zijn moeder heet... Zeg ik.

Kom is hier! Zegt hij en trekt me op zijn schoot.

Liam wil je het nog even voor je houden? Vraag ik aan hem.

Het zal lastig worden maar natuurlijk ga ik het proberen voor jou! Zegt hij.

Dankjewel! Zeg ik.

Liam ik wil niet dat hij mijn broer is. Ik wil gewoon dat hij een van mijn vaders is! Zeg ik.

Dat snap ik! Maar als het zo is zal hij je vader en broer zijn! Dat gaat jullie band denk ik juist hechter maken! Zegt hij.

Denk je dat echt? Vraag ik.
Hij knikt.

Vind je ook niet dat louis en ik een beetje op elkaar lijken? Vraag ik.

Ik voel hem lachen.
Eigenlijk wel een beetje ja! Zegt hij.

Ik ga het echt wel een keer vertellen, maar nog niet nu! Snap je dat? Vraag/zeg ik.

Ja dat snap ik! En dit is samen voor een tijdje even ons geheimpje! Zegt hij.

Dankje liam! Je bent geweldig! Zeg ik en geef hem een dikke knuffel.

Zullen we weer naar beneden? Vraagt hij. Ik knik.

Samen lopen we de de kamer uit. Ik ben wel even opgelucht dat ik het tegen iemand heb gezegd. Het voelt als of er een hele last van me schouders af is. En ik vertrouw liam wel, hij is niet iemand die snel zijn beloften verbreekt denk ik.

Hey wat was er nou? Vraagt Harry bezorgd en trekt me in een knuffel.

Het was me allemaal een beetje te veel! Zeg ik en geef hem een knuffel terug.

Snap ik! Zegt hij en laat me los.

Hey tomlinson! Wat is dit nou chocola eten zonder mij! Zeg ik als ik de chocola uit zijn handen gris.

Hey! Zegt hij en komt op me af lopen.

Louis dit is niet eerlijk ik heb me jurk nog aan ik kan niet makkelijk weg rennen!

Waarom zou je er dan ook moeite voor doen? Zegt hij.

Ik schiet in de lach. Ik breek een stuk af en geef hem weer terug. Hij gaat tevreden weer op de bank zitten en gaat verder aan zijn chocola.

Ik ga even een douche nemen! Ik ben zo terug! Zeg ik en ik loop naar boven.