Black&White Harmony (Completed)

Part.7

နွေဦးမို့ရာသီဥတုသာယာသော်ငြားဂျောင်ကုရင်
ထဲသိပ်သာယာမနေ၊အပူမီးတစ်ခုကိုမျိုချထား
သလိုကြီးတစ်စို့နေ၏။ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံးတင်းကျပ်
ကာဘယ်လိုမှနေရထိုင်ရတာအဆင်မပြေ။
မနေ့က ကင်မ်ထယ်ယောင်းသူ့ကိုချစ်ကြောင်းဝန်ခံခဲ့တယ်။ကောင်းကင်ပေါ်က ကျလာတဲ့အဲ့အခွင့်အရေးကိုမိမိရရဆုပ်ကိုင်
ပြီးလူယုတ်မာတွေကိုလက်စားချေရမှာ။သားကောင်က ပိုက်ကွန်ထဲထိတိုးလာပြီးခြေချုပ်မိနေချိန်သူကခံစားချက်တစ်ချို့ကြောင့် တုံ့ပြန်ဖို့
တွေဝေနေခဲ့၏။

ဂျောင်ကု...လက်ထဲကဘီယာသံဗူးကိုနောက်တစ်ကြိမ်မော့သောက်လိုက်တယ်။အခန်းကျဥ်းကျဥ်​
လေးထဲဘီယာဘူးခွံတွေပွစာကျဲနေသလိုဆေးလိပ်
တိုတွေသည်လည်းဟိုတစ်စဒီတစ်စ။လက်ထဲလည်းသုံးစရာပိုက်ဆံအနည်းအကျဥ်းလောက်ပဲကျန်တော့တယ်။ဒီကြားထဲစားဝတ်နေရေးအတွက်အလုပ်တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုရအောင်ရှာရဦးမယ်။

ဂျောင်ကုအိပ်ကပ်ထဲထို့ထည့်ထားတဲ့Phကိုကောက်ယူကာစာကားလုံးတစ်ချို့ချရေးမိလိုက်တယ်။
မနေ့ကငိုယိုပြီးပြန်သွားတဲ့ကောင်လေးအိမ်ကို
ဘေးအန္တာရယ်ကင်းကင်းနဲ့ပြန်ရောက်ရဲ့လား။

*မနေ့ကအိမ်ကိုကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြန်ရောက်
ရဲ့လား...ထယ်*

ဂျောင်ကုရေးပြီးမှထိုစာကိုပြန်ဖျက်လိုက်မိ၏။
ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြန်မရောက်လို့လမ်းမှာတစ်
ခုခုဖြစ်သွားလဲကိုယ်နဲ့အနေသာကြီး။ငါ့ဆီလာ
ဆိုပြီးဖုန်းဆက်ခေါ်မိလို့လား၊သူ့ဘာသူလွမ်းတယ်
ဆိုပြီးအပြေးရောက်ချလာတာလေ။လမ်းမှာကိစ္စ
ကြီးကြီးမားမားတစ်ခုဖြစ်ရင်တောင်သူ့ထိုက်သူ့
ကံပဲ။

အဖြူအအမည်းရောထွေးနေတဲ့ဂျောင်ကုစိတ်က
ဟိုဘက်ဒီဘက်လွန်ဆွဲလို့။အတွေးတို့ကိုပြန်ရုတ်သိမ်းပြီးပြူတင်းတံခါးပိတ်ကာအိမ်ထဲသို့ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။စားပွဲခုံပေါ်က မမဓာတ်ပုံလေးဆီအကြည့်ရောက်ရင်းကိုယ့်ကိုကိုယ်အသုံးမကျသလိုအပြစ်မကင်းသလိုလည်းခံစားလာရ၏။

"ငါ...တောင်းပန်တယ်နော် မမ၊အဲ့လူယုတ်မာတွေကိုနင့်အတွက်ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းပါ့မယ်"