Black&White Harmony (Completed)

Part.31

ထယ်ယောင်းအဒေါ်အပျိုကြီးကင်မ်ယွန်းနာမှာ
ဘယ်တော့မှလူရူပ်သူရှုပ်နေရာတွေကိုကြိုက်နှစ်
သက်သည်မဟုတ်။ဧည့်သည်တွေကိုတွေ့ဖို့ချိန်း
တိုင်းအဖိုးအမွေပေးထားခဲ့တဲ့သူမပိုင်အိမ်လေး
မှာပင်လက်ခံတွေ့ဆုံတတ်သည်။ထိုအိမ်က သစ်ခွ
ပန်းတွေအများကြီးစိုက်ပျိုးထားပြီးတစ်ခြားရှားပါး ပန်းပင်တွေလည်းရှိတယ်။ထယ်ယောင်းငယ်ငယ်ကဆို ဒီအိမ်လေးကိုအလည်လာ
ရတာသဘောကျတယ်။ပန်းတွေအများကြီးလည်း
ရှိတဲ့အပြင်ယုန်ပေါက်လေးတွေလည်းရှိသေး။
ငယ်စဥ်ကလေးဘဝတုန်းကအ​ပြေးမြန်လွန်းတဲ့ယုန်ပေါက်သေးသေးလေးတွေကိုထယ်ယောင်းအမှီမလိုက်နိုင်။ကိုကြီးကထယ်ယောင်းပျော်အောင်ယုန်လေးတွေကိုကြိုးစားဖမ်းပေးတတ်၏။

တစ်ခါကများဆို ထယ်ယောင်းမာလကာသီးစား
ချင်လို့ကိုကြီးကိုပူဆာမိတာ။ကိုကြီးကလည်းမငြင်း။တစ်ခါမှသစ်ပင်မတက်ဖူးသည့်တိုင်ထယ်ယောင်းစားချင်တယ်ဆိုလို့ အပင်ပေါ်ထိခဲရာခဲဆစ်တက်ပြီးမာလကာသီးခူးကျွေးတယ်။
ဒေါ်လေးသိတော့ ကိုကြီးရောထယ်ယောင်းပါ
ကျွတ်ကျွတ်ညံအောင်အဆူခံရပါလေရော။

စိတ်ညစ်စရာတွေမေ့ဖျောက်ဖို့အတိတ်ကကြည်နှုး
စရာတွေထယ်ယောင်းတွေးနေမိတယ်။ဖေကြီးက
သူ့သားမဟုတ်ဘူးဆိုပြီးသောင်းကျန်းတိုင်း၊သူက
ကိုကြီးညီလေးမဖြစ်တော့မှာသိပ်ကြောက်ခဲ့တာ။
ကိုကြီးကတော့ ပြောပါတယ်...ထယ်ယောင်းလေးကအမြဲတမ်းသူချစ်ပေးကာကွယ်ပေးရမဲ့ညီလေး
တဲ့။

ကြည်နှုးမှု့လားဘာရယ်လားမသိပေမဲ့ထယ်ယောင်းမျက်ရည်စတွေစိုစွတ်လာတယ်။လက်ထဲကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ထားမိတဲ့ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ
ရဲ့နောက်ကွယ်အမှန်တရားကိုရှာဖို့မဝံမရဲ။
ဂျောင်ကုကရော အစ်မတစ်ယောက်လုံးဒီလိုအဖြစ်ဆိုးနဲ့ကြုံခဲ့ရတဲ့အ​ကြောင်းအရင်းမှန်ကိုမသိပဲနေပါ့မလား။ထယ်ယောင်းကိုကင်မ်အိမ်တော်ကသားအငယ်ဆုံးမှန်းသိလို့ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချဥ်းကပ်ခဲ့တာလား။လက်စားချေဖို့ဆိုရင်ရော...အဲ့လောက်
ကြီးကျ ထယ့်အပေါ်ရက်စက်လွန်းမနေဘူးလား
ကိုကိုရယ်။

ပူပင်သောကတွေမီးလိုတစ်ငွေ့ငွေ့လောင်ကျွမ်းရင်းထယ်ယောင်းစိတ်ကိုသတ်နေသလိုပင်။အမှန်တရားကားသူ့အတွက်ပဟေဋိဖြစ်နိုင်ပြီးထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေတယ်။