Part.47

9.7K 905 35
                                        

"ဘာပြောတယ်...."

ကျိတ်မနိုင်ခဲမနိုင် ဒေါသတွေမျိုချရင်းပြောလာတဲ့
ထယ်ယောင်းမျက်နှာကနီဆွေးဆွေး။

"ကိုယ် မင်းတို့သားအဖနဲ့ထမင်းအတူတူ၊တစ်ခါ
လောက်စားချင်လို့ပါ"

"အဲ့ အခွင့်အရေးကမင်းနဲ့တန်လို့လား"

ဂျောင်ကုခေါင်းကိုငုံချလိုက်ရသည်။ဟိုတုန်းက
သူအမြဲတမ်းပြောနေကျ.. တဂျီဂျီနဲ့ဝမ်းနည်း
မျက်ရည်လွယ်တဲ့သူတွေကစိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်း
တယ်ဆိုတဲ့စကား။အခုသူလည်း ကင်မ်ထယ်
ယောင်းအတွက်စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းတဲ့လမ်းဘေးက
အမှိုက်တစ်စဖြစ်နေပြီ။ မိသားစုက၊သားသမီးက
လက်မခံချင်တဲလူ့အမှိုက်

"ကိုယ် အမှားကိုကိုယ်သိပါတယ်၊အဲ့ဒါကြောင့်
အများကြီး မင်းတို့သားအဖဆီကမတောင်းဆိုပါ
ဘူး၊ဒီအတိုင်း သားနဲ့ထမင်းလက်ဆုံစားချင်ရုံလေး
ပါ"

ထယ်ယောင်းစို့နင့်စွာအော်ဟစ်ငိုလိုက်ချင်တော့
တယ်။သူကရော...သားကို အဲ့လိုမျိိုးလိမ်ရတာ
ဘယ်လောက်ပင်ပန်းတယ်ထင်လဲ။သားလေးက
အရမ်းခင်တွယ်တတ်တာ။မမြင်မသိနိုင်တဲ့ဒယ်ဒီ
ဆိုတဲ့လူအပေါ်မှာချစ်ခင်မူ့၊လေးစားမူ့အပြည့်။
စက္ကူပေါ်က ပုံဆွဲထားတဲ့ကို့ရိုးကားယားအရုပ်ကို
Daddyလို့ခေါင်းစဥ်တပ်ထားတိုင်း ဘယ်လောက်
ရင်နာရတယ်ထင်လဲ။ဒီမျိုးမစစ်ဂျောင်ကုကို ဂုတ်ကနေဆွဲပြီး ဒါက မင်းဒယ်ဒီဆိုပြီးခေါ်ပြလိုက်ချင်
တာ။သူ သူကလေ.. သားအဖနှစ်ယောက်လုံးကို
အသက်ရှိလျှက်ရှင်ကွဲ ခွဲထားပြီး မကောင်းတဲ့လူ
လုံးလုံး မဖြစ်ချင်ပါဘူး။တစ်ကယ်...သားကိုကြည့်
ပြီးသူလဲရင်ကွဲရပါတယ်။

"ထယ်...ထယ်ယောင်း..."

ဝမ်းနည်းမူ့၊စိတ်ဆင်းရဲမူ့၊ပင်ပန်းဒဏ်ဖိအားတွေ
များလာသောအခါ ထယ်ယောင်းခေါင်းလေးမိုက်
ကနဲ။ခုနတုန်းက လီရှီီဝူးအယုတ်တမာ ထုတ်လွှတ်
လိုက်တဲ့ Pheromomes အကြွင်းအကျန်ကြောင့်
လည်းပါမယ်။ဂျောင်ကု ထယ်ယောင်းကိုယ်လေး
ကိုလက်နဲ့အသာထိန်းလိုက်ပြီးရင်ခွင်ထဲမှီစေသည်။ခပ်ပျော့ပျော့ လက်သေးသေးလေးတွေ
ဂျောင်ကုရင်ဘတ်အားတွန်ကန်နေသော်လည်း
မလွှတ်ပေးမိ။

Black&White Harmony (Completed)Where stories live. Discover now