Black&White Harmony (Completed)

part.58

ဂျောင်ကု... ထယ်ယောင်းတို့သားအဖနဲ့ အတူနေလာတာတစ်လကျော်နှစ်လနီပါး။ထယ်ယောင်းက
သူ့ကိုသိပ်မကြည့်သည်တိုင်အရင်လိုတူးတူးခါးခါး
တော့မဟုတ်။ထယ်ဂုလေးက ဆေးသောက်ဆေးကုရင်းအစားအသောက်ပုံမှန်ဖြစ်လာသလို၊အရင်
ကလောက် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ ရုပ်ပုံတွေမဆွဲတော့။ အိပ်မှန်စားမှန်ပြီး သူ့ကိုလည်း ထယ်ယောင်းနီးပါးခင်တွယ်လာတယ်။ဒီလကုန်..အား
လပ်ရက်အနည်းငယ်ယူပြီး သားအဖသုံးယောက်
ဆိုဂျောင်အမြဲစိမ်းသစ်တောတွေဘက်သွားလည်ဖို့စိတ်ကူးထားသည်။ထယ်ယောင်းကို အဲ့ခရီးစဥ်
အကြောင်း​ပြောပြထားပြီးဖြစ်သော်လည်း..
ခေါင်းလည်းမညိမ့်သလို၊အင်း အဲလည်းမလုပ်။
အခုနောက်ပိုင်းသားက ထယ်ယောင်းထက်၊ဆိုး
ချင်တိုင်းဆိုးလို့ရတဲ့ ဂျောင်ကုကိုပိုမင်လာရသည်။
ထယ်ယောင်းကအဲ့အပေါ်သိပ်အမြင်မကြည်သော်
လည်း...ထယ်ဂုလေး၏ဆန္ဒသဘောမို့လွှတ်ပေးထား၏။

ဂျောင်ကု၏မနက်ခင်းတွေက အရင်လိုအကျည်းတန်မနေတော့။ဘဝကြီးလည်နေရတာပို
အဓိပ္ပါယ်ရှိလာပြီးပျော်ရွှင်မူ့အစစ်အမှန်ကိုလည်း
နာလည်လာရသည်။ သူသာအရင်လိုတုံးအမနေ
ဘဲ...ခပ်ကြာကြာအဝါရောင်ပန်းလေးကိုဖမ်းဆုပ်
နိုင်မယ်ဆိုရင်ပေါ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်နှစ်...ထယ်
ယောင်းထွက်သွားပြီးနောက်သူရဲ့ချိုမြန်တဲ့အိမ်
ထောင်ရေးလေးပျက်စီးသွားသလို တစ်ဦးတည်းသောမိခင်ကိုလည်းဆုံးရူံးခဲ့ရတယ်။ဒီလိုဒီပုံစံ..
ဒီအနေအထားပြန်ဖြစ်အောင်မနည်းကြိုးစားထား
ခဲ့ရတာ။အခုအဲ့ကြိုးစားမူ့အသီးအပွင့်တွေကိုသူပြန်ခံစားနေရပြီ။

နေရောင်အောက် မြို့တော်ကြီးကိုအထက်စီးကနေ
ကြည့်ရသည်ကိုဂျောင်ကုသဘောကျမိသည်။သူ
နဲ့မမ ငယ်ဘဝတစ်လျှောက်လုံးလူတကာချနင်းတဲ့
နင်းပြားအဖြစ်ရှင်သန်လာခဲ့ရတာ။အခုလို...အ
ထက်စီးကနေကြည့်ရတဲ့အရသာကိုနားမလည်ခဲ့။

အချစ်ဆိုတာသာယာယစ်မူးဖွယ်ကောင်းသလို၊
ငွေဆိုတာလည်းပျော်ရွှင်မူ့အတွက်အထိုက်အ
လျှောက်လိုအပ်တယ်။ဘက်ညီပြီးထိုနှစ်ခုလုံးရဲ့
မျှခြေ ဟန်ချက်တစ်ခုရဲ့အလယ်ဗဟိုမှာ ပျော်ရွှင်
မူ့ဆိုတဲ့အစက်အပျောက်လေးရှိတယ်။