Black&White Harmony (Completed)

Part.17

ကင်မ်အိမ်တော်မှာတော့ အလွန်ကို့ဆိတ်ငြိမ်လျှက်။ဧည့်ခန်းထဲလူသုံးယောက်အတူတူထိုင်နေတာတောင်အသက်ရူသံကလွဲမည့်သည်စကားသံမှမကြားရ။သူဌေးကင်မ်မျက်လုံးတွေကအေးစက်နေသလိုကင်မ်ဂျန်ယောင်းမျက်နှာကပူပင်မူ့တွေအပြည့်။အဒေါ်လုပ်သူအပျိုကြီးကင်မ်နာယွန်းကတော့ပြောမနေပါနဲ့တော့။သူမအုပ်ထိန်း​မူ့အောက်မှာသားတစ်ယောက်လိုကြီးပြင်းခဲ့တဲ့ကလေးမို့ပိုပြီးဝမ်းနည်းရသလိုနှမြောလည်းနှမြောမိ၏။ ဘဝအတွက်ရွေးချယ်ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့Mateကလည်းအထက်တန်းစားချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့Alphaမဟုတ်ဘဲ၊Betaတဲ့....။

"ဒီအတိုင်းပဲနေနေတော့မှာလား၊ဒီနေ့နဲ့ဆိုတစ်ပတ်ရှိပြီ၊ကလေးကဘယ်ရောက်လို့ဘယ်သူ့နောက်ပါသွားလဲဆိုတာမသိကြဘူးလား၊အစ်ကိုကြီးတို့ကသိပ်သွေးအေးတာပဲ၊အဲ့လိုသွေးအေးခဲ့လို့လည်းမဖြစ်သင့်တာတွေဖြစ်ကုန်တာ"

သူဌေးကြီးကင်မ်ကမကြည်သလိုမှုန်ကုပ်ကုပ်ကြည့်လာတယ်။

"ဒီရက်ပိုင်းငါလည်းရှာနေတာပဲလေ၊တွေ့တယ်ပဲ
ထားဦး...ဘာလုပ်နိုင်တော့မှာလဲ၊ခိုးရာလိုက်ပြေးသွားတဲ့Omegaကိုဘယ်သူမှတန်ဖိုးမထားဘူး။မတွေ့တာမှအရှက်ရသက်သာဦးမယ်"

"အစ်ကိုကြီးမှာနှလုံးသားမရှိဘူးလား။ထယ်ယောင်းကအစ်ကိုကြီးရဲ့သားအရင်းပါ။အဲ့သံသယတွေပျောက်အောင်ကလေးကအကြိမ်ကြိမ်အခါခါDNAစစ်ပေးခဲ့တယ်။ယုံမှားသံသယတွေကြောင့်ကလေးကိုစိတ်ဒဏ်ရာအထပ်ထပ်ပေးပြီးသွားပြီ။ဒါတောင်မကျေနပ်သေးဘူးလား...ကင်မ်ထယ်ယောင်းကဘာလို့ဒီလိုရက်စက်သွေးအေးတဲ့အဖေနဲ့လာတွေ့နေရတာလဲ၊ကလေးလေး
ကဘာအပြစ်ရှိလို့လဲ...."

မျက်ရည်တစ်စမ်းစမ်းနဲ့ငိုယိုပြောနေသောကင်မ်ယွန်နားအားကြည့်ကာသူဌေးကြီးတစ်ယောက်စိတ်မရှည်တော့။ဘေးနားကအအေးခွက်အားကြမ်းပြင်ပေါ်ပေါက်ခွဲလိုက်သည်ကခွမ်းကနဲ။

"မင်းပါးစပ်ပိတ်နေပေးလို့ရမလား၊ငါ့မှာမင်းမသိတဲ့ကိစ္စတွေအများကြီးရှိသေးတယ်။ပတ်ခ်လုပ်ငန်းစုရဲ့သူဌေးပတ်ခ်ဘိုဂမ်ကထယ်ယောင်းကိုတအားမျက်စိကျနေတယ်။ထယ်ယောင်းမျက်နှာကြောင့်ငါ့တို့Companyရဲ့PJတိုင်းရှယ်ယာထည့်ဝင်ငွေအများဆုံးပဲ၊အခုကင်မ်ထယ်ယောင်းကအဲ့သောက်ချိုးချိုးသွားတော့...ပတ်ခ်သူဌေးကိုငါဘယ်လိုမျက်နှာသွားပြရမလဲ၊မတော်လို့စိတ်ဆိုးပြီးရှယ်ယာတွေပါပြန်ထုတ်သွားရင်လုပ်ငန်တွေတန့်သွားမှာကြောက်ရတယ်"