Bite me | Hyunlix

29. Kaplıca

Çocuklara yarın için uygun olup olmadıklarını sormamız lazımdı. Saunada ne kadar çok kişi olsa o kadar iyidi. Ben Han'a mesaj attım; Hyunjin de Seungmin'leri arayıp haber verdi.

Telefonla işim bitince aynanın karşısına geçip üstümü çıkardım. Hyunjin'in bıraktığı eserleri kontrol etmem lazımdı.

Bir süre sonra o da arkama geldi benimle birlikte düşüncelere daldı: "Vay, iyi yemişim..."

"İyi yemişsin de, ben bunu yarın nasıl saklayacağım?" derken göğüs ucuma daha yakından bakmaya çalıştım.

Güldü ve boynumu tuttu.
"Ehehe sen bir de buna bak."

Boynumun yan tarafındaki izleri de görünce gitmeyeceğim kesinleşmişti. "BEN YARIN GELMİYORUM."

Hyunjin yüzümü kendisine çevirip ellerini belime getirdi. "Hey, saçmalama. Bu sauna sen istediğin için kiralandı."

"Ne yapacağım o zaman?"

Başımı çaresizce göğsüne yaslamıştım. Bir süre sonra beni aynaya döndürüp vücuduma tekrar baktı. "Boynuna annemin makyaj malzemelerinden birini sürsek... Göğsündekini ise atlet giysen de öyle kapatsak..."

Bu dediğiyle ikna olmuştum. "O zaman bir ara size uğramamamız gerek. Yarın mı gitsek yoksa bugün geç olmadan mı?"

Hyunjin bir şey demeden kapıdan çıktı, 10 dakika sonra elinde bir poşetle geri döndü. "Al, getirdim."

"UÇTUN MU HYUNJIN?" dediğim sırada yatağa oturup makyaj malzemelerini döktü.

"Önce bu markayı deneyelim, annem suya daha dayanıklı olduğunu söyledi."

Banyoya gidip görünen yerlere sürmeye çalıştım, kalan yerlere de sevgilim sürdü. "Daebak... Tamamen kapandı bebeğim."

Dediğiyle sevinip mayo atletimi içeriden getirdim. Banyoda giydikten sonra Hyunjin kontrol etmek için üstüme biraz su döktü.

"ISLATTIĞIM GİBİ HER ŞEYİN BELLİ OLDU, BUNU ASLA GİYEMEZSİN FELIX."

Gözlerimi devirdim ve aynaya yürüdüm. Hyunjin yine kıskançlığını abartıyordu-
"YUH!"

"GİYEMEYECEĞİNİ SÖYLEMİŞTİM." demesiyle üstümdekini çıkarması bir oldu.

"Bunu nerede ve ne zaman giydin bilmiyorum ama artık giyemezsin." deyip atleti sepete attı.

"Şimdi ne yapacağım?" diye düşüncelere dalmışken Hyunjin beni kucağına aldı. Artık bu pozisyonlara alışmıştım. Bazen canı sıkılınca bile beni kucağına alıyordu.

Bacaklarımı beline sardım ve çenemi başının üstüne getirip tekrar düşünmeye başladım. "Han'da yedek bir mayo var mıdır acaba? Onun bedeni bana olabilir belki. Ya da alışveriş merkezine mi gitsek Hyunjin- Ah..."

Göğüs ucumu ıslak bir şekilde öptü. Başımı eğdim ve saçlarından tutup bana bakmasını sağladım. "Ne yapıyorsun..."

"Böyle daha hızlı iyileşir." deyip tekrar yumuldu, yavaş yavaş öpmeye devam etti. Arada yaladığı için birkaç saniye yaramın üstü serinliyordu, bu rahatlatıcıydı.

Başını kaldırıp bana bakınca "Daha iyi hissediyor musun?" derken yüz ifadesi o kadar tatlıydı ki yorgun yorgun gülümsemiştim.

"Başka bahane bulamadın mı?"

"Bence sonuca bakmalıyız, seni biraz da olsa rahatlattı." deyince başımı olumlu anlamda hafifçe salladım. Gülümseyip tekrar eğildi.

Hiç sertçe emmedi veya ısırmadı. Sadece ıslak ıslak yumuşak öpücükler bıraktı. İçim gıdıklanıyordu. Elimi ensesine götürdüm ve başını oraya sabitledim. Devam etmesini istiyordum.