Rewrite the star (Complete)

part32

        အတ္တပြန်သွားတာ သုံးရက်ပဲ ရှိသေးသည်။ဖုန်းလည်း နေ့တိုင်းပြောနေရပါလျက် အတ္တကို လွမ်းနေသည်။အတ္တ မျက်နှာလေးကို မြင်ချင်သည်။ပြုံးလိုက်ရင် ပေါ်လာတတ်သော ပါးချိုင့်လေးနှစ်ဖက်ကိုလည်း နမ်းရှုတ်ချင်သည်။မနက်အိပ်ရာထတိုင်း အတ္တမျက်နှာလေးကို မြင်ချင်လာသည်။အတ္တပြန်သွားပြီးနောက် သုံးရက်အတွင်း သူ အတ္တကို မနေနိုင်မထိုင်နိုင် လွမ်းနေ၏။
        အတ္တ၏ 'ကိုကို' ဟူသော နာမ်စားလေးကိုလည်း အတ္တမျက်နှာကြည့်ပြီး တဖွဖွခေါ်ချင်သည်။
        ဒါဟာအချစ်ပဲမလား..အတ္တကိုသူအရမ်းချစ်မိနေပါပြီ...
       ကိုကိုနှင့်တောင် အရင်လိုဖုန်းမပြောဖြစ်တော့ပေ။ကိုကို့ ကိုမက်ဆေ့ခ်ျတွေ ပို့ရင်လည်း မကြိုက်ဘူး‌ဟု ပြောခဲ့သည့် အတ္တ မျက်နှာကို မြင်‌ယောင်လာသည်။အတ္တမကြိုက်သည့်အရာကို သူမလုပ်ချင်ပါ။ထို့ကြောင့် ကိုကို့ကိုလည်း သေချာလေးရှင်းပြပြီး အသုံးအနှုန်းကို ပြင်ရမည်။
        အတ္တက အသံလေးကြားချင်သဖြင့် ဖုန်းဆက်သည့်အချိန်တိုင်း ဖုန်းကိုင်သည်။အလုပ်တွေလုပ်နေရသော်လည်း သူ့ကို အချိန်ပေးပြီး နာရီဝက်၊တစ်နာရီနီးပါး ဖုန်းပြောပေးသည်။အချိန်က ည(၈)နာရီခွဲ။မြန်မာနိုင်ငံတွင် အခုဆို ညနေ(၆)နာရီသာရှိအုံးမည်။ခုနကပဲ ဖုန်းပြောပြီးအခုတစ်ခါ အတ္တအသံလေးကို ထပ်ကြားချင်နေသေးသည်။
        အတ္တအလုပ်တွေရှိနေမှန်းသိသော်လည်း အတ္တအသံကို ထပ်ကြားချင်သည်။အသံလေး တစ်စက္ကန့်မကြားရသည့်နှင့် သေမလို ဖြစ်နေသည်။အတ္တက ဖုန်းပြန်ဆက်မည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ဘယ်အချိန်ပြန်ဆက်မလဲ သူအတိအကျမသိ။သူကအရင် စပြီးဆက်ရင်လည်း အတ္တ အလုပ်ပျက်မှာစိုးရသေးသည်။
        သို့သော် အလွမ်းတွေက တစတစကြီးထွားလာသည်။အခုချက်ချင်း အသံလေးမကြားရရင် သေတော့မလို။မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ဖုန်းထပ်ဆက်လိုက်သည်။ဖုန်းဝင်သွားသော်လည်း ဖုန်းမကိုင်။နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ဆက်သည်။ဖုန်းမကိုင်သေး။

"ကိုကိုမအားသေးဘူးထင်တယ်"

         တစ်ယောက်တည်း တိုးတိုးလေးရေရွတ်မိသည်။ဝရန်တာအပြင်ကို ထွက်ပြီး ဆိုလ်းမြို့၏ ညရှုခင်းကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။လေအေးတွေတိုက်နေသော်လည်း အေးရကောင်းမှန်းမသိ။အခုချိန်မှာ အတ္တ အသံလေးသာ ထပ်ကြားရရင် တကယ်ကောင်းမှာ။
       အတ္တ မြန်မာပြည် ပြန်ပြီးကတည်းက သူ့ကိုအရင်ဖုန်းမဆက်။သူကအရင် ဖုန်းဆက်ရသည်။အတ္တ၏ အလုပ်က တရားမဝင်လုပ်ငန်းဖြစ်သည့်အတွက် အလုပ်များနေမှာလည်း စိုးသည်။အသံလေးမကြားရရင်လည်း ကိုယ့်မှာမနေနိုင်။