part14

418 17 0
                                        

        စေတန်၏ ပီတိသံများနှင့် အခြားလူများ၏ လက်ခုပ်သံများပျံ့လွှင့်လာခဲ့သည်။အခုလိုအခြေအနေရောက်ဖို့ အများကြီးလေ့ကျင့်လာခဲ့ရသည်။သေနတ်ပစ်တတ်ရန် စသင်တုန်းက ဆယ်ချက်ပစ်ရင်တောင် တစ်ချက်မထိခဲ့ဖူးသည့်သူ။ရင်ထဲမှ အမုန်းသည် အခုလိုတတ်မြောက်စေရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။
         သတိပြန်လည်လာစဉ်တုန်းက ဘာကိုမှ မမှတ်မိသလို ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိခဲ့။အိပ်မက်လိုလို မှတ်ဉာဏ်ထဲက လူသတ်သမားကိုသာ သူသိခဲ့သည်။ဦးသူရိန်အောင်ဆိုသည့် လူသတ်သမားကို လက်စားချေရန် စေတန်၏ ပံ့ပိုးမှုတွေနှင့် အခုလိုအခြေအနေကို ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ကိုယ်တိုင်တိုးတက်လာသော အစွမ်းအစကို ကျေနပ်အားရနေမိသည်။

"သူ့ကိုအမှတ်အသားပေးတော့မှာပေါ့"

        မဟာကမေးတော့ စေတန်၏ နှုတ်ခမ်းတောင့် မသိမသာ အထက်သို့တက်သွားပြီး

"ဒါပေါ့ကွာ"

       စေတန်၏ လူများသည် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော ဦးသူရိန်အောင်၏ တပည့်ကို စတိုခန်းထဲသယ်သွားကြသည်။စတိုခန်းထဲတွင် တက်တူးထိုးသောခုံနှင့် စက်တစ်ခုလည်း ရှိသည်။စတိုခန်း၏ မီးသီးကိုဖွင့်လိုက်သည်။မီးသီးလေး၏ အလင်းရောင်မှာ အခန်းငယ်တစ်ခုလုံးကို ဖြာကျသွားသည်။စေတန်၏ လူများက ကောင်လေး၏ ရုပ်အလောင်းကို တက်တူးထိုးသော ခုံအပေါ်တင်လိုက်သည်။

"Uranus ရဲ့အမှတ်အသားကဘာပါလိမ့်"

        ထိုအချိန် ဗီးနပ်ရောက်လာသည်။ဖြောင့်စင်းနေသော ဆံပင်ကို ခပ်မြင့်မြင့်စည်းထားသည်။လက်ပြတ်အကျီလေးနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်မောင်းပေါ်မှ ဗီးနပ်စ်ဂြိုဟ်၏ သက်ေတတက်တူးကို အထင်းသားတွေ့မြင်နေရသည်။စေတန်က ဝမ်းသာအားရဖြင့်

"ဟာ..ဗီးနပ်စ်ရောက်လာတာအတော်ပဲ။မဟုတ်ရင်တောင်မင်းကိုသွားခေါ်ခိုင်းမလို့"

       ဗီးနပ်စ်က သူ့ကိုပြုံးပြလိုက်ပြီး တက်တူးခုံနံဘေးရှိ ခုံလေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"တိုးတက်လာတဲ့အတွက်ဂုဏ်ပြုပါတယ်"

"အစ်မရဲ့ကျေးဇူးတွေလဲအများကြီးပါပါတယ်ဗျာ"

Rewrite the star (Complete)Where stories live. Discover now