Deli gibi Almira'yı arıyordum ama yok açmıyordu. Umarım Gökhan erkenden varıp anlatmıştır tüm her şeyi.
"Hadi güzelim aç şu te-Almira! İyi misin? Nerdesin sen ben şimdi yayla yolundayım. Tam nerde olduğunu söyle hadi."
"Fırat."
Ani bir frenle arabayı durdurdum.
"Almira iyi misin sevgilim? İyi olduğunu söyle hadi bana."
"Fırat yardım et bana."
Sesi o kadar boğuk ve sessiz geliyordu ki bana sanki canımdan can gidiyordu. Yapmıştı işte. Zarar vermişti ona. Sözünde durmadı yine şerefsiz kadın.
"Edicem güzelim ama bana tam nerde olduğunu söylemen gerekiyor."
"Sanırım sevgilin bayıldı Fırat. Öldü ya da bilmiyorum."
"Şerefsiz köpek. Sahibin saldı dimi seni üzerimize. Yine sözünü tutmadı. Adisiniz hepiniz. Elbet bulucam sizi. Kendi ellerimle hazırlıycam ölümlerinizi."
"Sevgilisinin canı tehlikede olan birisi için fazla cesurca konuşmuyor musun sencede? Şayet ölmediyse bile bir kurşuna bakar işim."
"Dediğinizi yaptım. Ona gerçekleri söylemedim. Ona zarar vermiycez dediniz!"
"E bizimde canımız sıkılıyor napalım. Uğraş arıyoruz işte."
"Git başkasıyla uğraş. Söyle nerde Almira?"
"Arabanı olduğun yerde bırak ve fenerin arkasındaki ağaçlığa gir. Doğu tarafındaki kuyunun yanında bulursun sevgilini. Tabi sağ kalırsa."
"Allahın belası!"
Telefonu kapatıp arabadan indim. Selçuk'u aradım. Bir yandanda koşuyordum.
"Selçuk onu buldum sanırım. Fenerin arkasındaki ağaçlığın doğusundaki kuyunun orda."
"Orası Elif'in bulunduğu yer. Yani o kuyu."
"Biliyorum aptal herif. Almira Elif zaten beyinsiz."
"Ne diyorsun oğlum sen?"
"Selçuk bırak şimdi beni. Ben fenerin yakınlarındayım. Sizde acele edin. Ölüyor Selçuk. Almira ölüyor."
Aytemur'dan
Ölüyor... Ne demek ölüyor?
"Selçuk ne saçmalıyor bu aptal. Ölüyor ne demek!"
"Başkomserim jandarmaya ve ambulansa haber verelim. Hemen gitmemiz gerekiyor."
"Selçuk!"
"Aytemur bağıracaksan kes çeneni yoksa ben iyi bir keserim. Sen bir askersin unutma bunu. Böyle durumlarda soğuk kanlı olman lazım. Bağırarak Almira'yı kurtaramazsın."
"Sikerim soğukkanlılığını. Kardeşim ölüyor lan benim. Sen bana ne anlatıyorsun!"
Selçuk kolumdan tutup sürükleyerek dışarı çıkardı. Çıkar çıkmaz yumruk attı yüzüme.
"Kendine gel Aytemur. O ölmeyecek anladın mı? Fırat onu bulacak. Bizde onları almaya gidicez anladın mı?"
Sabahtan beridir yaşadığım stres ani bir duygu değişimi yaşattı bana. İçimde ne var ne yoksa salmıştım artık.
"Elif 'miş lan. Elif! Öldü sandığım kardeşim meğerse aylardır yanımdaymış. Ben ona neler çektirdim geldiği günler. Ali' nin yaptıklarına sesimi çıkarmadım. Ben nasıl abiyim böyle?"
"Bunları konuşucaz kardeşim ama önce onu bulalım tamam mı? Hadi kardeşim toparla kendini."
Selçuk haklıydı. Almira'yı bulmam gerekiyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Abilerim De Abilerim✨
Chick-LitYetimhanede geçen bir hayat ve o hayata biranda giren aile. Almira yeni ailesine alışmaya çalışırken abileri ona pekte yardımcı olmuyordu. Bakalım sonları nasıl olacak?
