Celestial Academy: Unveiling Destiny

Chapter 34

Seraphina's POV

I don't know what to do and what to think. Dalawang araw na ang lumipas mula nang malaman kong nahanap na ang babaeng nakatakda kay Flynn, pero hanggang ngayon ay ayaw pa rin tanggapin ng puso ko. Up until now, hindi pa rin siya bumabalik. Kating-kati na akong kausapin siya.

I was so lost in my thoughts when I felt a presence beside me.

"Are you okay?" Ang boses niya ay marahan. I remained looking at the scenery in front of me.

She sighed. "I like Aiden... Hindi pala, mahal ko siya." Napatingin ako kay Sofia dahil sa kanyang sinabi.

"Gwapo, matalino, malakas, at isang prinsipe pa. Sino ang hindi magkakagusto sa kanya?" She chuckled dryly. Hinayaan ko siyang magsalita.

"Ikaw, Sera. Ano ang nagustuhan mo sa kanya?"

Umiwas ako ng tingin. "I don't like him." I heard her chuckle again, ngayon ay mababahiran ng pang-iinsulto ang tawa niya.

"You can fool anyone, Sera, but not me," she said seriously. Hindi ako sumagot.

"I know you like him, baka nga ay mahal mo na." I still didn't answer her because I know she's right. Kahit anong kasinungalingan ang lumabas sa bibig ko, alam kong nahulog na ako kay Flynn.

Hulog na hulog na.

"The rumor was already confirmed by the Queen mismo." Sumikip ang dibdib ko dahil sa sinabi niya. "Alam kong nasasaktan ka, Sera. Ako din naman. But despite your pain, I hope you won't do anything stupid just to separate them." Nainis ako sa kanyang sinabi.

"What do you think of me, Sofia? Hindi ako katulad ng ibang desperadang gagawin lahat makuha lang ang gusto." I saw anger flash in her eyes but she quickly covered it.

Wala namang nakakagalit sa sinabi ko, puwera na lang kung natamaan siya. Mariin ko siyang tinitigan.

"Just remember what I told you, Sera. Wala kang laban sa babaeng itinakda kay Aiden." Hindi nakatakas sa akin ang pang-iinsulto sa boses niya sa huling sinabi niya.

Napabuntong-hininga ako. Alam ko naman eh. Walang-wala ako sa babaeng itinakda sa kanya, ang hirap lang kasi tanggapin. Para akong mababaliw kapag iniisip kong may kasamang ibang babae si Flynn.

Nanatili ako sa garden ng ilang oras. Maggagabi na nang mapagdesisyunan kong bumalik sa dorm. Naabutan kong nakapatay na ang mga ilaw pagpasok ko sa loob, tanging ang maliit na lampara na lamang sa gilid ng hagdan ang nakasindi.

I was about to go upstairs when I felt masculine arms embrace me from behind. I froze. Kasabay nito ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Ang amoy at presensya niya ay kilalang-kilala ko.

"Flynn." I said in small voice. Napahawak ako sa mga braso niyang nakayakap sa akin.

"Please, love, let's stay like this for a minute." Kahit naman hindi siya magmakaawa.

"Is it true... na nahanap niyo na s-siya?" I couldn't stop my voice from trembling. Naramdaman kong mas humigpit ang yakap niya dahil sa aking tanong.

"I'm sorry," mahinang bulong niya. His voice is full of regret and pain. Napailing ako. Hindi 'yan ang gusto kong marinig.

"Flynn, please... just tell me." I heard my voice crack. Hindi siya nagsalita at nanatili lamang na mahigpit na nakayakap sa akin. I didn't expect that his silence would hurt me more. I tried my best to stop my tears.

Naramdaman ko ang pagluwag ng yakap niya. I held his arms tightly to stop him but he gently removed them. Para akong nanghihina dahil sa pagtanggal niya ng aking mga kamay na nakahawak sa kanya.