Celestial Academy: Unveiling Destiny

Chapter 55

Seraphina's POV

Ramdam ko ang pagtama ng init ng araw sa aking mukha. I slowly opened my eyes, feeling the warmth of Flynn's body next to mine.

Nakapulupot ang kanyang mga braso sa aking tiyan habang nakasiksik naman ang mukha niya sa aking leeg. Nakakaramdam ako ng munting kiliti dahil sa mainit niyang hininga na tumatama sa leeg ko. I couldn't stop myself from smiling while replaying the events of the previous night. I felt complete, tila nahanap ko na ang nawawalang parte ng aking puso.

I stayed still while combing his soft hair. I heard him groan before pulling me closer to him. I turned slightly to look at him. He was still asleep, his face was relaxed and peaceful. It was a rare sight to see him so unguarded, and it made my heart swell with affection. Napakaaliwalas ng mukha niya, bahagya pang nakanguso ng konti ang kanyang bibig.

Careful not to wake him, dahan-dahan kong tinanggal ang mala-bakal niyang braso na nakayakap sa akin. I slipped out of the bed and as I stood, I glanced back at Flynn who stirred slightly but didn't wake up. I wrapped the blanket around myself and tiptoed to the window. Ngunit hindi pa man ako nakakadalawang hakbang nang naramdaman ko ang hapdi sa aking gitna.

Napangiwi ako at dahan-dahang umupo pabalik sa kama. Why is it so painful? Ganito ba kapag first time? Abala ako sa pag-inda ng sakit when I heard the rustle of sheets behind me. I turned to see Flynn sitting up. He smiled softly.

"Good morning," he said, his voice was husky and low. Napalunok ako. Oh tukso, layuan mo ako, masakit pa ang nasa gitna ko.

"Good morning," sagot ko bago umiwas ng tingin. Uminit ang pisngi ko. Hubad siya, teh! Kitang-kita ko si Adan. He chuckled when he saw my reaction.

Ramdam ko ang paglapit niya sa akin bago ako niyakap mula sa likuran. "How do you feel?" He rested his chin on my shoulder.

I leaned into his embrace. "A little bit sore down there but I'll be fine." Uminit ang aking pisngi. Damn. Wala talagang preno ang bibig ko minsan.

He kissed the side of my head. "I'm sorry, am I too rough last night?" Kinurot ko ang braso niya.

"Alam mo na ang sagot diyan, Flynn." He chuckled. "I'm sorry, love, pero mauulit pa rin."

I rolled my eyes. "Bahala ka sa buhay mo."

We remained in that position for a few moments, simply enjoying our closeness. Eventually, Flynn broke the silence.

"Are you hungry?" he asked me. Kasabay nito ang pagtunog ng tiyan ko. "Oh, ayan, hindi ko na kailangang pang sumagot." He laughed softly, the sound filling the room.

"Come on, magbihis na tayo."

Halos kalahating oras din kaming nagbihis. Suot ko ang malaking itim na t-shirt niya. Paano ba naman kasi, pinunit niya ang damit na suot ko kahapon. Ibinuhaghag ko ang aking buhok para takpan ang mga pulang marka sa leeg ko. Jusko, muntik na akong madulas sa banyo kanina nang makita ko ito sa salamin.

Alanganin akong lumabas dahil aminin ko man o hindi, nahihiya ako na harapin ang mga kaibigan namin. Baka kung ano na lang ang sabihin nila dahil galing ako sa kwarto ni Flynn tapos suot ko pa ang t-shirt niya. I haven't talked to them except Wendy and Arianna, nakausap ko sila kahapon so everything is fine now between us.

As Flynn and I stepped out of the room, ramdam ko ang nerbyos at mukhang napansin ito ni Flynn dahil marahan niyang pinisil ang aking kamay.

He offered me a reassuring smile. "It's going to be okay," he whispered, his voice steady and calming.

Bago pa kami makababa sa hagdan ay nakasalubong namin si Arianna at Wendy na abalang-abala sa pag-uusap ngunit nang makita kami ay bigla silang natahimik habang nanlalaking matang nakatitig sa akin.