Celestial Academy: Unveiling Destiny

Chapter 50

Third Person's POV

Sa isang madilim na sulok ng Celestial Academy.

"Fiona, hindi ko na makatiis. Napapansin ko ang sobra mong paglapit kay Aiden," mariing saad ni Sofia. Mababakasan sa kanyang boses ang matinding galit at selos. "Bakit ba kasi kailangan ikaw pa ang magpanggap na mate niya?!"

"Sofia, ano ba! Lower down your voice, baka may makarinig sa'yo, at alam mo naman kung bakit ako, 'di ba?!" sagot naman ni Fiona na halatang naiinis. "Ito ang napag-usapan natin nila Papa. Mahal mo si Aiden pero ako ang mas madaling paniwalaan ng lahat."

"Pero bakit parang nag-eenjoy ka masyado?!" tanong ni Sofia. Ang kanyang mga mata ay nag-aapoy sa galit. "Aiden is mine, Fiona!" gigil na sigaw niya pa.

"Tama na, Sofia!" saad ni Fiona na tila nawawalan na ng pasensya. "Ginagawa ko lang ito para sa ating plano kaya puwede ba, tumigil ka na!"

"Hindi ko na kaya! Sasabihin ko na ang totoo. Sasabihin ko na hindi ikaw ang tunay niyang mate!" Sofia screamed. Natigilan si Fiona sa sinabi ni Sofia.

"What?! Hindi mo pwedeng gawin 'yan! Masisira lahat ng plano natin!" Fiona shouted with so much rage. Hindi nagpatinag si Sofia.

"Wala akong pakialam!" Bago pa man makasagot si Fiona ay mabilis na tumalikod si Sofia saka nagmamadaling umalis.

Sofia's POV

I had enough! Wala na akong pakialam kung masira man ang plano namin. I don't care anymore even if my father will get mad at me. Baka nga itakwil na ako. Napangiti ako ng mapait. Kung sabagay, anak lang naman niya ako sa labas, madali lang para sa kanya ang gawin 'yon.

Natagpuan ko si Aiden na mag-isang nakaupo sa ilalim ng isang puno dito sa field. He was alone. Dahil sa sobrang galit at selos ay hindi na ako makapag-isip ng maayos. Lumapit ako sa kanya. He was reading a book. Hindi man lang niya ako tinapunan ng tingin.

I cleared my throat. "P-Pwede ba kitang makausap?" I said while trying to catch my breath. Napagod ako sa pagmamadali ko.

Iniangat niya ang kanyang tingin mula sa librong binabasa niya. "What is it?" he asked. Malamig ang kanyang boses at wala itong bahid ng interes.

Hindi ko pinansin ang malamig na pakikitungo niya. "You need to know something," sagot ko. Ang boses ko ay nanginginig. "S-Si Fiona... she is an impostor. Hindi siya ang tunay na nakatadhana sa'yo."

Walang mababakas na pagkagulat sa mga mata ni Aiden. Nanatili itong walang emosyon.

He raised his eyebrow. "Why would I believe you?" he asked coldly.

"Maniwala ka, Aiden! Totoo ang sinasabi ko," I said desperately. Hindi siya sumagot. Hindi siya naniniwala sa akin.

"Fiona is my sister. It was a plan. Plinano namin na pagkunwaring siya." He stared at me intently. This is my dream, to be noticed by him, to be stared at by him pero bakit iba ang nararamdaman ko? Nakakatakot ang mga mata niya at kinikilabutan ako dahil dito.

"You two planned it." It was not a question but a statement. Bakit hindi siya nagagalit? Dapat ay galit siya. I don't know, but his lack of reaction is making me nervous.

I nodded. "Hindi lang k-kaming dalawa. Pati ang aming ama ay parte sa aming plano. He was the mastermind." Kumunot ang noo niya sa aking sinabi.

"Who is your father?" Natigilan ako sa tanong niya. Should I tell him?

I gulped. "Ibara Alistair. H-He is our father." I was fidgeting my finger while waiting for his answer.

"The 3rd member of the council," he said with his cold voice. I nodded.