Celestial Academy: Unveiling Destiny

Chapter 18

Seraphina's POV

Naalimpungatan ako dahil sa mga naririnig kong boses na nagsisigawan. Idinilat ko ang aking mga mata at hinintay ko munang mag-adjust ang paningin ko sa liwanag na namumula sa bintana bago ako bumangon.

Iginala ko ang aking mga mata sa kwartong kinalalagyan ko.

Oh, I see. I'm back. Hindi ko alam kung paano ako napunta dito, but I know Flynn has something to do with it.

Mukhang ilang oras din akong nakatulog dahil sa pagod. Dahan-dahan akong tumayo at nagtungo sa comfort room. Napatingin ako sa salamin, may benda na ang kamay kong may sugat. Pansin ko rin ang malagkit na bagay sa pisngi ko kung saan ako nasuntok. I think it’s like an ointment? I can see a dark purple color kung saan ang pasa ko.

“Fucking asshole!” nanggigigil na saad ko. Bakit sa dinami-dami ng parte ng katawan ko, sa mukha ko pa talaga.

Inayos ko muna ang aking sarili bago ako lumabas sa silid na kinaroroonan ko. Paglabas ko, naabutan ko ang mag-asawang Markus at Belen sa sala. Belen is crying and Markus is trying his best to comfort his wife. Napatingin sa akin si Markus. I can see anger in his eyes. Mukhang alam na nila.

“Nasa labas ang mga kasama mo, iha,” mahinahong saad niya kaya tumango ako at lumabas ng bahay.

I saw the royalties talking to a knight. Sampung knight ang nandito, kasama na ang kausap nila. The other knights are holding those bandits that we caught. Sa badge na nakalagay sa bandang dibdib ng knight na kausap ng mga royalties, natitiyak kong mataas ang rangko nito, nakalagay din sa badge ang insignia ng Earthenreach Kingdom.

Si Arianna ang unang nakapansin sa akin. Kumaway siya sa direksiyon ko kaya napatingin ang iba sa akin. I nod for acknowledgement before coming closer to them.

“Sera, bakit lumabas ka na? Are you feeling better?” tanong ni Wendy. Sa tono ng boses niya ay maririnig dito ang pag-aalala.

“I’m fine. Don’t worry,” sagot ko habang mariin na tinititigan ang knight pabalik.

Is there something on my face? Bakit ganyan siya makatingin? Naramdaman ko ang paglapit ng presensya ni Flynn sa likod ko. Napa-sulyap ako pero umiwas din agad ng tingin. Madilim ang ekspresyon ng mukha niya. If looks could kill, kanina pa nakabulagta ang knight sa harap namin.

“You must be Seraphina. I’m General Damien from Earthenreach Kingdom, miss.” I look at his extended hand. He smiled, showing his dimple on his right cheek, and I can say that this man has a nice smile. And… general? I didn’t expect that. He looks young to be a general, but there’s no doubt because of his authoritative aura.

Ang akala ko ay ang ama ni Sebastian ang general ng Earthenreach kingdom. Baka nagretiro na.

I extended my hand back.

“Nice to meet you, General,” I said. He gave my hand a little squeeze before he withdrew his. I curiously eyed him. I just couldn’t believe it napaka-bata niyang heneral. I wonder how he did it. Perhaps I should ask him just to feed my curiosity.

Magsasalita na sana ako nang makaramdam ako ng madilim na aura. For a second, I thought there was an enemy, but I was wrong. The dark aura is coming from behind me kung nasaan si Flynn. I rolled my eyes. Psh, pabida.

“What were you telling us earlier, General?” Flynn asked, but his voice doesn’t sound like asking. It’s more like commanding. Malamig din ang pagkakasabi niya.

“Oh yeah, before I forgot. Pardon me, Your Highness. The King and Queen are asking for your presence at the palace,” sagot ng heneral.

“Huh? Bakit daw, Heneral?” tanong ni Arisson habang naka-akbay ang kaliwang braso niya kay Alexander.