"စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလား အန်တီနန်း..."
ကော်ဖီဆိုင်တစ်ခုမှာထိုင်ရင်း ဆိုင်ရဲ့ တံခါးဝကို ငေးနေတဲ့ နန်းကို မောင်က မေးလေသည်။
"စိတ်လှုပ်ရှားတယ်ဆိုတာထက် သူမလာမှာကို တို့ စိုးရိမ်နေတာပါ.."
"သူလာပါလိမ့်မယ်။ကျွန်မ သူ့ကို သေချာပြောထားတယ်။ကြည့်ရတာ သူ အလုပ်လိုက်လျှောက်နေလို့ထင်တယ်။ကျွန်မက အေးဆေးနေပါလို့ပြောတဲ့ဟာကို သူတစ်ခုခုတော့ လုပ်ချင်တယ်ဆိုပြီး တခြားမှာ အလုပ်လိုက်လျှောက်နေတာလေ.."
"အင်းပါ.."
ပါးစပ်က အင်းပါလို့ ပြောနေပေမယ့် မျက်လုံးက ဆိုင်တံခါးဝကို အကြည့်မပျက်။မောင့်ကို ယုံပေမယ့် တခြားသူတွေကို နန်း မယုံရဲပါ။လာမယ်ဆိုပြီး မလာဘဲနေရင် သပ်သပ်မဲ့ နန်းတို့က အချိန်ပုတ်ဦးမှာမလား။
"ဟော ဟိုမှာ ပြောရင်းဆိုရင်းလာပြီ.."
မောင့်စကားကြောင့် နန်း အတွေးလွန်နေရာကနေ ဆိုင်တံခါးဝကို ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ ကျော့ကေသီက မောင့်ကိုပြုံးပြပြီး ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာတာကို တွေ့လိုက်သည်။
"sry ပဲ ဖူးရေ။အလုပ်လိုက်လျှောက်နေတာနဲ့ ငါ နောက်ကျသွားတယ်.."
ကျော့ကေသီက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် နန်းရဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ခုံမှာ ဝင်ထိုင်လေသည်။
"ရပါတယ်။ငါတို့လည်း ရောက်တာသိပ်မကြာသေးပါဘူး.."
"အွန်း..."
"ဘာသောက်မလဲ တစ်ခုခုမှာလေ..."
"apple juice တစ်ခွက်လောက်မှာပေးပါလား.."
"အင်း ခဏစောင့်ဦး။ငါ သွားမှာပေးမယ်.."
"တစ်ခါတည်း စောင့်ပြီးယူလာပေးနော်.."
"အေးပါ.."
နန်း အခုချိန်ထိ သူတို့ကြားမှာ ဘာမှဝင်မပြောသေးဘဲ ကျော့ကေသီကိုသာ ကြည့်နေမိသည်။မြတ်က မအိပ်နိုင် မစားနိုင်နဲ့ ကမ္ဘာပျက်နေသလောက် ကျော့ကေသီကတော့ မျက်တွင်းပင် ချောင်မနေ။အရင်အတိုင်း ရင်ဖုံးထမိန်လေးကို ကော့နေအောင် ဝတ်ထားပြီး သာမန်အတိုင်းပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ ဖြစ်နေလေသည်။
YOU ARE READING
အမှားဟုသတ်မှတ်ခဲ့သည်ရှိသော်
Casualeတကယ်လို့တို့မဟုတ်တဲ့တခြားအရာတစ်ခုက မောင့်ကို ပြုံးရွှင်စေခဲ့ရင် တို့အဲ့အရာကိုဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ဒါကို မောင်ကအမှားလို့သတ်မှတ်ခဲ့သည်ရှိသော် စာသားမှားယွင်းမှုတစ်စုံတစ်ရာရှိခဲ့သော် စာရေးသူ၏ညံ့ဖျင်းမှုသာဖြစ်ပါသည်။မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှ ထိခိုက်စေလိုခြင်းမရှိ...
