"ဒေါ်နန်းထိုက်သခင်လေ!!"
"တော်ဝင်သခင်!!မင်း မဟုတ်တာတွေ မပြောနဲ့နော်!!"
တော်ဝင့်ရဲ့ စကားကြောင့် နန်းတင်မက အကုန်လုံးကပါ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။သူဘာကြောင့် အခုလို လိမ်ပြောလဲ နန်း မသိပေမယ့် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာမှာတွေက နန်း ရင်ဆိုင်ဖို့ ခက်ခဲလာနိုင်တယ်ဆိုတာကိုတော့ နန်း သိသည်။မောင့်ကို ကြည့်လိုက်မိတဲ့ အချိန်မှာတော့ ထိုအတွေးတွေဟာပိုပြီးခိုင်မာလာလေသည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ဟင့်အင်း ကျွန်မ ကျွန်မ မယုံဘူး။အန်တီနန်း လုပ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မ ဘယ်နည်းနဲ့မှ လက်မခံနိုင်ဘူး..."
ခေါင်းကိုသွင်သွင်ခါကာ လက်မခံနိုင် ဖြစ်နေတဲ့ ဖူးရဲ့ပုံစံကြောင့် တော်ဝင် မဲ့ပြုံးတစ်ခုကို မသိမသာပြုံးလိုက်ပြီး..
"ဖူးလေးက ဦးပြောတာကို မယုံဘူးနဲ့တူတယ်.."
"မယုံဘူး။ရှင် မဟုတ်တမ်းတရာတွ ပြောနေတာကို ကျွန်မက ဘာကိစ္စ ယုံရမှာလဲ။ကျွန်မ အန်တီနန်းကို ယုံတယ်။သူက ရှင်ပြောသလို ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး..."
"ဦးမှာ သက်သေရှိတယ် ဆိုရင်ရင်ရော.."
"တော်ဝင်သခင်! မင်းတော်တော့နော်။ရဲအရာရှိကြီးတို့လည်း သူ့ကို ခေါ်သွားကြပါတော့.."
တော်ဝင် ဆက်ပြောလာမယ့် စကားတွေကို မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့အတွက် အခုချိန်မှာ အကောင်းဆုံးက သူ့ကို မောင့်အနားကနေ ခေါ်ထုတ်သွားတာပဲလေ။
"နေဦး!"
လှည့်ထွက်သွားဖို့ လုပ်နေတဲ့ တော်ဝင်နဲ့ရဲတွေရဲ့ ခြေလှမ်းတွေဟာ မောင်ရဲ့ တားဆီးမှုကြောင့် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။တော်ဝင့်မျက်နှာပါ်က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အပြုံးကိုတော့ သူကလွဲပြီး ကျန်တဲ့သူတွေ တွေ့လိုက်မည်မဟုတ်...
"သူ့ကို မခေါ်သွားနဲ့ဦး။ကျွန်မနဲ့ထားခဲ့ပြီး ရှင်တို့ ပြန်တော့!!"
"မောင်!"
နန်းဆီက ခေါ်သံကိုကြားတော့ မောင်က လှည့်ကြည့်လာကာ..
"မောင် အန်တီနန်းကို ယုံတယ်။အန်တီနန်း မလုပ်ခဲ့ဘူးမလား.."
မောင့်ရဲ့အမေးကို နန်း ခေါင်းခါပြကာ..
YOU ARE READING
အမှားဟုသတ်မှတ်ခဲ့သည်ရှိသော်
Rastgeleတကယ်လို့တို့မဟုတ်တဲ့တခြားအရာတစ်ခုက မောင့်ကို ပြုံးရွှင်စေခဲ့ရင် တို့အဲ့အရာကိုဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ဒါကို မောင်ကအမှားလို့သတ်မှတ်ခဲ့သည်ရှိသော် စာသားမှားယွင်းမှုတစ်စုံတစ်ရာရှိခဲ့သော် စာရေးသူ၏ညံ့ဖျင်းမှုသာဖြစ်ပါသည်။မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှ ထိခိုက်စေလိုခြင်းမရှိ...
