"မောင်ရေ!!မောင်!!"
"ဟဲ့ ဟဲ့ ရှင်းရှင်း ဘာဖြစ်လာတာလဲ သမီးရယ်..."
အိမ်ရှေ့မှာ ခုန်ဆွခုန်ဆွလုပ်ကာ ကိုယ့်သမီးဖြစ်သူကိုခေါ်နေတဲ့ ရှင်းရှင်းကို ဖူး သတင်းစာ ဖတ်နေရာကနေ လှမ်းမေးလိုက်သည်။
"တီတီဖူး မောင်ရောဟင်..."
"သူ့မာမီနဲ့ မီးဖိုခန်းထဲမှာ သမီးရေ..."
"ဟုတ်လား ဒါဆို ရှင်းရှင်း သွားလိုက်ဦးမယ်နော်..."
လှစ်ကနဲ ပြေးထွက်သွားတဲ့ ရှင်းရှင်းကို ဖူး စကားပြောချိန်တောင် မရလိုက်ပါ။အင်း ကိုယ့်သမီးက ဘုရားဖြစ်မယ့်အုတ်နီခဲ ရှင်းရှင်းက သွက်သွက်လက်လက်နဲ့က ဟုတ်တော့ဟုတ်နေပြီ။
"မောင်...."
ယံယံခါးကို ဖက်တွယ်ကာ ခေါ်လာတဲ့ မိန်းကလေးကို တစ်ချက်သာ စောင်းငဲ့ကြည့်ပြီး ရှေ့ကိုပြန်လှည့်ကာ...
"အင်း.. ပြော...."
"ဟီး ရှင်းရှင်း အပြင်သွားချင်လို့ လိုက်ခဲ့..."
"မမ မအားသေးဘူး။ညီမလေး သွားချင်ရင် ဒီပိတ်ရက်မှ သွားကြမယ်လေ နော်.."
"ဟာ မောင်ကလဲ မရပါဘူး။ရှင်းရှင်းက ခုသွားချင်တာ။ခုသွားမှရမှာလို့..."
"ဘယ်သွားမလို့လဲ ရှင်းရှင်း..."
မောင့်ကိုသာ စိတ်ရောက်နေတာမို့ မီးဖိုခန်းထဲမှာ အတူရှိနေတဲ့ တီတီနန်းကို ရှင်းရှင်း မမြင်မိပါ။
"ဟီး တီတီနန်း..."
"အဟင်း အခုမှ မြင်တယ်ပေါ့လေ..."
"ဟဲ အဲ့တာက..."
"ကဲ ထားပါလေ။တီတီ မေးတာ ဖြေပါဦး။ရှင်းရှင်းက ဘယ်သွားမလို့လဲလို့..."
"ရှင်းရှင်းက မောင်နဲ့ movie date မလို့။အဲ့တာ လာခေါ်တာ..."
"ဟုတ်ပါပြီကွယ်။ယံယံလေး လိုက်သွားလိုက်လေ..."
"မီး မအားဘူးလေ မာမီ။မာမီနဲ့ မေမေ့ကို မုန့်လုပ်ကျွေးမလို့..."
အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် ယံယံလေးဟာ သူ့အမေတွေနဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ ငယ်ငယ်ကသုံးနှုန်းခဲ့တဲ့ အသုံးနှုန်းကိုသာ သုံးလေ့ရှိသည်။နန်းရဲ့ သင်ပြပေူမှုတွေကြောင့် ယံယံလေးဟာ ထမင်းဟင်းကောင်းကောင်းချက်တတ်သလို အိမ်မှုကိစ္စကိုလည်း ကောင်းကောင်းကြီး နိုင်နင်းလေသည်။နောက်ပြီး တက္ကသိုလ်စတက်နေချိန်မို့ အခုလို အားလပ်ချိန်လေးတွေမှသာ အမေနှစ်ယောက်အနားကို ကောင်းကောင်းကပ်ရတာ မဟုတ်လား...
YOU ARE READING
အမှားဟုသတ်မှတ်ခဲ့သည်ရှိသော်
Randomတကယ်လို့တို့မဟုတ်တဲ့တခြားအရာတစ်ခုက မောင့်ကို ပြုံးရွှင်စေခဲ့ရင် တို့အဲ့အရာကိုဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ဒါကို မောင်ကအမှားလို့သတ်မှတ်ခဲ့သည်ရှိသော် စာသားမှားယွင်းမှုတစ်စုံတစ်ရာရှိခဲ့သော် စာရေးသူ၏ညံ့ဖျင်းမှုသာဖြစ်ပါသည်။မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှ ထိခိုက်စေလိုခြင်းမရှိ...
