ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ အုတ်ဂူအဖြူလေးတစ်ခုကိုကြည့်ရင်း ဖူးရဲ့မျက်ဝန်းမှာ မျက်ရည်တွေ ဝေ့သီလာခဲ့သည်။နောက်ဆုံးတော့ သူတကယ်ပဲ ဖူးကို ထားသွားခဲ့ပြီပေါ့နော်။အချစ်ဦးလည်းဖြစ် သူငယ်ချင်းလည်းဖြစ်တဲ့ ပျိုဟာ နောက်ဆုံးတော့ ဖူးကို စိတ်ချလက်ချကြီးထားခဲ့ပြီး လူ့လောကထဲကနေ ထွက်သွားခဲ့လေပြီ။ဆွေမျိုးမိဘတွေ မရှိပေမယ့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းပြီး လူဝင်ဆံ့တဲ့ ပျို့ရဲ့ ဈာပနမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသူတွေ စိတ်မကောင်းဖြစ်သူတွေဟာလည်း အများအပြားပင်။ထိုထဲကမှ ဖူးက အဆိုးဆုံးလို့ပြောရမလား။အန်တီနန်းနဲ့ကျော့ပြီးရင် ဖူး အခင်တွယ်ရဆုံးသူက ဖူးရဲ့ရင်ခွင်ထဲမှာပင် လောကကြီးကို နှုတ်ဆက်သွားခဲ့သည်လေ။
"မောင် တို့တွေလည်း ပြန်ကြရအောင်လေ။အားလုံးပြန်ကုန်ကြပြီ မောင်ရဲ့.."
ဘေးနားကနေ ဖူးရံ ပခုံးကို ကိုင်ကာ ပြောလာတဲ့ အန်တီနန်းကို ဖူး ခေါင်းခါပြလိုက်ကာ..
"ဟင့်အင်း မောင် မပြန်ချင်သေးဘူး။မောင် မောင် ပျို့အနားမှာ ရှိနေချင်သေးတယ်။ပျို ပျိုကလေ သိပ်အားငယ်တတ်တာ။သူ့ကို ဒီလိုတစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့တာမျိုးကို သူသဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူး။မောင် မပြန်ပါရစေနဲ့နော်.."
"ဖူးရယ် သေတဲ့သူကလည်း သေသွားပြီပဲကိုဟာ။နင်လည်း နင့်စိတ်ကို ထိန်းပါ။ပျိုက နင်အခုလိုဖြစ်နေတာကိုမြင်ရင် စိတ်ချမ်းသာမှာ မဟုတ်ဘူးဟ.."
ကျော့ကပါ ဘေးနားကနေ ဖြောင်းဖြပေမယ့် ဖူး ဘယ်လိုမှ မဖြေသာပါ။ကိုယ့်လက်ထဲမှာ သူ့ကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရတယ်ဆိုတဲ့ အသိက ဖူးရဲ့ရင်ကို နာကျင်စေသည်။အန်တီနန်းကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ချကာ ဖူး ဘေးနားမှာ ရပ်နေလေသည်။
"မောင်တော်တော်အသုံးမကျတာပဲနော် ပျို။မောင် မောင်သာ ပျို့ဆီကို အချိန်မီရောက်လာနိုင်ခဲ့ရင် ပျို ဒီလိုဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး.."
ဟုတ်သည်။ကိုယ့်မျက်စိရှေ့တွင် ကားကအရှိန်နဲ့ဝင်လာတာကို သိတာကြောင့် ဖူး အချိန်မီပြေးသွားခဲ့ပေမယ့် အသုံးမကျတဲ့ ခြေထောက်တွေက ပျို့နားကို ရောက်မသွားခဲ့ဘူးမလား။နည်းနည်းလေးပဲ နည်းနည်းလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဖူး မြန်မြန်သွားနိုင်ခဲ့ရင် ပျို့ကို ကယ်နိုင်ခဲ့မှာ။ပျို့အတွက် ပူဆွေးနေရပေမယ့် ဖူး ဘေးနားကာအန်တီနန်းကိုလည်း မမေ့ပါ။သူ့မှာ ကိုယ်ဝန်ကြီးနဲ့ ဖူးသွားသမျှနေရာတိုင်းကို လိုက်နေရတာလေ။
YOU ARE READING
အမှားဟုသတ်မှတ်ခဲ့သည်ရှိသော်
Разноеတကယ်လို့တို့မဟုတ်တဲ့တခြားအရာတစ်ခုက မောင့်ကို ပြုံးရွှင်စေခဲ့ရင် တို့အဲ့အရာကိုဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ဒါကို မောင်ကအမှားလို့သတ်မှတ်ခဲ့သည်ရှိသော် စာသားမှားယွင်းမှုတစ်စုံတစ်ရာရှိခဲ့သော် စာရေးသူ၏ညံ့ဖျင်းမှုသာဖြစ်ပါသည်။မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမှ ထိခိုက်စေလိုခြင်းမရှိ...
