အမှားဟုသတ်မှတ်ခဲ့သည်ရှိသော်

part 25

နှစ်ပတ်ဆိုတဲ့ အချိန်ကာလဟာ ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။အရင်တစ်ခေါက် ဖူးနဲ့တွေ့ပြီးကတည်းက ကျော့သူနဲ့ထပ်မတွေ့ဖြစ်သေးပါ။မတွေ့ဖြစ်ဆို ကျော့က နေ့တိုင်းအလုပ်ထွက်ရှာနေတာကြောင့် သူလာတဲ့အချိန်တွေနဲ့ လွဲလွဲနေခဲ့တာလေ။ဒီကြားထဲမှာ ဖုန်းအဆက်အသွယ်တော့ရှိပြီး ဖူးက ကျော့လိုအပ်သမျှကို အကုန်ဖြည့်ဆည်းပေးလေသည်။သူကတော့ အားမနာနဲ့လို့ပြောပေမယ့် ကျော့ကတော့ တော်တော်လေးကို အားနာနေပါပြီ။‌ဒါကြောင့်လည်း အလုပ်တစ်ခုကို အမြန်ဆုံးလိုချင်နေခဲ့တာလေ။ဖူးက သူနဲ့အတူလုပ်ဖို့ပြောပေမယ့် ကျော့ သူတို့အသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ထပ်ပြီး မပက်သက်ချင်တာကြောင့် လက်မခံဖြစ်ဘဲ ပေတေပြီးသာ အလုပ်ရှာနေမိသည်။အလုပ်တွေ သုံးလေးခုလောက်ကို လျှောက်အပြီးမှာတော့ ကျော့ ခြေကုန်လက်ပန်းကျကာ taxi ငှားပြီး အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။အရင်က ဖူးနဲ့သူ့မိဘတွေ နေခဲ့တဲ့ အိမ်ကလေးမှာ ဖူးက ကျော့ကို ထားပေးထားသည်။ဟိုတယ်လို နေရာမျိုးမှာ ကြာကြာမနေနိုင်တဲ့ ကျော့အတွက် ဒါကပိုပြီး သင့်တော်တယ်လေ။

taxi ပေါ်က ဆင်းပြီးတာနဲ့ taxi မောင်းတဲ့ ဦးလေးကြီးကို ကားခဘယ်လောက်ကျလဲမေးပြီး ပိုက်ဆံအိတ်ထဲကထုတ်ကာ တောင်းသလောက် ပမာဏကို ပေးလိုက်သည်။အိမ်တံခါးဖွင့်ဖို့အတွက် ပိုက်ဆံအိတ်ထဲက သော့ကိုရှာနေပေမယ့် တော်တော်နဲ့ရှာမတွေ့။ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ ကျော့ရဲ့အိတ်ကြောင့် သော့တံဟာ ဘယ်နားမှား နစ်မြုတ်နေမှန်း မသိပေ။

"ကျစ် သေချာထားထားတာကိုဟာ။ဘယ်ချောင် ကပ်နေပြန်ပြီလဲ မသိဘူး.."

တစ်နေကုန် ပင်ပန်းထားတာကြောင့် နားချင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ‌ရှာလို့မတွေ့သေးတဲ့ သော့တံကြောင့် ကျော့ စိတ်ပျက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။သော့ကို သဲကြီးမဲကြီး ငုံ့ရှာနေတုန်း ရုတ်တရက် လက်မောင်းကနေ ဆွဲလှည့်ခံလိုက်ရတာကြောင် ကျော့လန့်သွားကာ လက်ထဲက ပိုက်ဆံအိတ်ပင် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ပိုက်ဆံအိတ်ကို ပြန်မကောက်နိုင်သေးဘဲ ကျော့ကို ဆွဲလှည့်တဲ့သူကို ကြည့်လိုက်တော့..

"ဟင် ဒေါ်ဒေါ်.."

ကျော့ အမြင်မှားတာမဟုတ်။ကျော့ ရှေ့မှာ ဒေါ်ဒေါ်က မားမားကြီး ရပ်နေလေသည်။သူ့မျက်လုံးတွေက သာမန်ထက် ဖျော့တော့နေပေမယ့် ကျော့ကို ကြည့်တတ်တဲ့ အကြည့်လေးကတော့ မူမပျက်သေးပေ။