မှန်တံခါးမှဖြာကျလာသောအလင်းရောင်ကြောင့်ခင့်၏ကိုယ်လေးလူးလွန့်လှုပ်ရှားလာသည်။
မျက်လုံးပင်မဖွင့်ရသေးခင် နံဘေးမှနေရာအားလက်ဖြင့်အသာစမ်းမိသည်။
လစ်ဟာနေသောကွက်လပ်ငယ်ကြောင့် ခင်အိပ်မှုန်စုန်ဝါးမျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။
"အစောကြီးရှိသေးတာမဟုတ်ဘူးလား ဒီလူကလဲထသွားပြန်ပြီ"
မြတ်မရှိတော့တာသိသွား၍ ခင်သည်လည်းအိပ်ရာမှထထိုင်လိုက်ပြီး ကုတင်ကိုမှီလျက်ထိုင်တစ်ဝက်လှဲတစ်ဝက်ဖြင့်ငြိမ်နေမိသည်။
ရေချိုးခန်းထဲမှရေကျသံကြားနေတာကြောင့် မြတ်ရေချိုးနေတာခင်သိလိုက်သည်။
မြတ်အထွက်လာကိုစောင့်ရင်းဖြင့် ကုတင်တိုင်ကိုမှီလျက်မျက်လုံးတို့မှိတ်ထား၍မှေးနေမိသည်။
နာရီကိုကြည့်တော့နာရီကဖြင့်7နာရီတောင်မထိုးချင်သေးပေ။
"အဘိုးကြီးကတော့မိုးမလင်းသေးဘူးရေချိုးပြီ"
"ကျွီ"
ရေချိုးခန်းတံခါးပွင့်သံကြားလာ၍ခင်မျက်လုံးတို့အလျင်အမြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
အနက်ရောင် bathrobeကိုဝတ်လျက် ပဝါတထည်ကိုခေါင်းကိုသုတ်လျက်ဖြင့်မြတ်ရေချိုးခန်းထဲမှထွက်လာသည်။
စိုရွှဲနေသည့်ဆံပင်တို့နှင့်အတူ မြတ်တို့လည်တိုင်ပေါ်သို့ရေစက်များတွဲလဲခိုနေကြသည်။
"နိုးနေပြီလားကလေးလေး"
ကုတင်ပေါ်မှမမှိုတ်မသုန်ဖြင့်သူ့ထံစိုက်ကြည့်နေသည့်
ခင့်ကြောင့်မြတ်အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်ခုံးအစုံတို့မြင့်တက်သွားသည်။
အိပ်ရေးမက်သည့်ကလေးကစောစောစီးစီးနိုးနေ၍မြတ်အထူးဆန်းဖြစ်နေသည်။
သူ့၏အမေးကိုလည်းဘာမှပြန်မဖြေပဲ သူ့ထံသို့သာထိုကလေးကမမှိုတ်မသုန်စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ပြန်အိပ်လေကလေးငယ် စောပါသေးတယ်"
"မအိပ်ချင်တော့ဘူးထတော့ပါမယ်"
"ကလေးလေးမနက်စာဘာစားချင်လဲပြော ကိုယ်သွားဝယ်ခိုင်းလိုက်မယ်"
"အန်တီခိုင်ကမနက်သူလာရင်ကြံခင်းထမင်းသုပ် သုပ်ကျွေးမှာတဲ့"
"အော် ကိုယ်ပြောဖို့မေ့နေတာ မနေ့ကညကအန်တီခိုင်ဖုန်းဆက်တယ် သူသုံးရက်လောက်နယ်ပြန်ချင်လို့တဲ့ သူ့အဒေါ်ဆိုလားအသဲအသန်ဖြစ်လို့တဲ့"
BINABASA MO ANG
My handsome Prime Minister
Romanceကိုကိုလို့ခေါ်သံချိုချိုလေးသည်မြတ်အတွက်နားထဲသံရည်ပူလောင်းချလိုက်သလိုပူလောင်လှသည်။ ဟိုကောင့်ကိုကျကိုကိုတဲ့လား ကလေးလေးရယ်။ ဒီကောင်ကဘယ်လိုခံစားရမလဲ။
