"မမလေးပြုတ်ကျမယ်ဗျ အမယ်လေးလေး"
ဖုန်းလိုင်ကတက်မလာ၍ ခြံထောင့်မှနှစ်ပေလောက်မြင့်တက်နေသည့်မြေကမူလေးပေါ်တက်ကာ ဖုန်းကြီးကိုမြှောက်ကာမြှောက်ကာနှင့်ကို့ရိုးကားယားဖြစ်နေသောခင့်ကိုကြည့်ကာသက်တော်စောင့်နှစ်ယောက်စိုးရိမ်စွာဆိုလာသည်။
သူတို့ရောက်နေသည်မှာ ရှမ်းပြည်ရှယ်၏တောင်ပိုင်းလဲချားမြို့ငယ်လေးမှာဖြစ်ပြီး အဘွားအိမ်ကတော်တော်လေးကိုချောင်ကြသည့်အစွန်အဖျားပိုင်းမှာတည်ရှိတာဖြစ်၍ အင်တာနက်လိုင်းကပြတ်တိပြတ်တောင်းပင်။
တချက်တချက်တိုင်တက်လာပေမယ့် ပြီးရင်ဘာဖြစ်လို့ဖြစ်သွားမှန်းမသိ။အားရင်အားသလိုဖုန်းဆက်ဖို့မှာလိုက်သည့်ယောကျာ်း၏စကားကြောင့် ခင်ဖုန်းဆက်ဖို့လုပ်သော်လည်း ဖုန်းကဆက်၍မရပေ။
"ခင့်ဖုန်းလုံးဝမရဘူး"
"ကျွန်တော့်ရောက်ကာစကဆရာမြတ်ကိုဆက်လိုက်တော့ရသေးတယ် အခုကျွန်တော်လဲမရတော့ဘူး"
"ခက်ပါတယ်နော် လူကြီးမင်းကဖုန်းဆက်ဖို့မှာထားတာ"
ဖုန်းခေါ်မရ၍ခင်စူပုတ်ပုတ်မျက်နှာထားဖြင့်မကျေမချမ်းဖြစ်နေလေသည်။
ကမူပေါ်မှာတချက်မှအငြိမ်မနေ ဟိုလှည့်ဒီလှည့်လုပ်နေသည့်ခင့်ကြောင့်ကိုယ်ရံတော်များခေါင်းကျိန်းနေလေသည်။မတော်လို့များပြုတ်ပြတ်ကျလိုက်ရင်ဖြင့်ဆီးဖမ်းဖို့အသင့်ပြင်ထားကြသည်။
"အိမ်ထဲဝင်ရအောင် မမလေး အပြင်မှာအေးလာပြီ နေမကောင်းဖြစ်အုန်းမယ်"
ခင် ကိုဥက္ကာစကားကြောင့်ပတ်ဝန်းကျင်ကိုဟိုဒီကြည့်လိုက်မိသည်။ဝန်းကျင်ကမှောင်စပြုလာပြီဖြစ်ပြီး ဆောင်းဝင်ခါစအချိန်ဖြစ်၍ညနေခင်းလေကြမ်းအေးတို့ကတိုက်ခတ်နေသည်။
အအေးဒဏ်မခံနိုင်သည့်ခင့်ကိုဒီနေရာရဲ့ရာသီဥတုကမျက်နှာသာမပေးပါ။အဘွားအိမ်ကလဲကုန်းမြင့်မြင့်ပေါ်မှာရှိတာမလို့လေတိုက်သည်ကတော့ပြောမနေပါနှင့်။လေတိုက်ခံသည်နှင့်တင် ခင့်မှာနှာချေရပေါင်းမနည်းတော့ပေ။
ခင်တို့ဘွားဘွား၏အိမ်သည်ရှေးဟောင်းနှစ်ထပ်အိမ်ကြီးတစ်လုံးဖြစ်သည်။
ရေနံဆီဝနေ၍အနက်ရောင်စိုပြေနေသည့်နှစ်ထပ်ပျဉ်ထောင်အိမ်ကြီးဖြစ်သည်။
ခင့်မေမေကရှမ်းပြည်မှာကြီးပေမယ့် ရှမ်းတိုင်းရင်းသားတော့မဟုတ်ပေ။
ကိုယ့်အိမ်ထောင်နှင့်ကိုယ်ဖြစ်နေပြီဖြစ်၍ မိခင်ဖြစ်သူရှိရာကိုလည်းအမြဲမပြန်လာဖြစ်တော့ပေ။
နှစ်နှစ်သုံးနှစ်နေလောက်မှရောက်လာတတ်သည်။
KAMU SEDANG MEMBACA
My handsome Prime Minister
Romansaကိုကိုလို့ခေါ်သံချိုချိုလေးသည်မြတ်အတွက်နားထဲသံရည်ပူလောင်းချလိုက်သလိုပူလောင်လှသည်။ ဟိုကောင့်ကိုကျကိုကိုတဲ့လား ကလေးလေးရယ်။ ဒီကောင်ကဘယ်လိုခံစားရမလဲ။
