Tranen en vreugde..

midlife crisis

Perspectief Amin

Na het ophalen van m'n kleintje ouaasim reed ik door naar Amal. Jamila had mijn bloedende hand door en schrok natuurlijk. Die dacht dat ik thuis gevochten had ofzo pff die rare. Ik zei snel dat dat het niet was en liep weg. Ik kon niet zo 1-2-3 een smoes bedenken. Ze had me wat pleisters gegeven. Voor Amal moest ik wel een goeie smoes bedenken. Zij gaat me ook vragen wat er aan de hand is met mijn hand. Dus bedacht snel wat en liep bij aankomst thuis naar binnen..

'Amal, ben thuis.'

'Heey.. dat heb je lekker snel gedaan, maar niet heus.'

' ja sorry schat. Mn vriend belde me en had me echt nodig. Dus ging eerst even langs hem. Maar hij hield me natuurlijk weer op. Sorry.' Ik gaf haar een kus op haar wang.

'Tis oke. Wat is dat met je hand?'

' haha ik weet. Ewa die vriend van me dus. Hij vertelde me wat. Maar het raakte me zo dat ik ook gefrustreerd raakte en gaf toen een vuist tegen de muur uit reactie. Alleen net wat te hard haha.'

'Oh my god.. echt jij pf.'

Tfoee. Dit voelde echt niet goed. Ze gelooft me, maar dit breekt me echt. Liegen tegen haar. Hoe kan ik....

'Ik heb eten gemaakt. Je kan gaan eten. Ik heb al gegeten. Dan kan ik direct met mn mannetje spelen heh boefje. Ik heb je zoo zoo zoo veel gemist hobi' Ze pakte ouassim op en speelde met hem.

Het zag er echt lief uit. Kijk wat een vrouw ik heb. Zo lief. En dan ons kind. Hoe heb ik hun dit kunnen aandoen...

Ik ging naar de keuken en schepte wat op het bord.

Ik ging zitten en nam een hap van de lasagne. Er ging niet veel in. Dit was 1 van mn favorieten, maar er kon gewoon niks door mn keel op dit moment. Alles flitste voorbij en dacht na. Wat ga ik doen?

Perspectief Amal

Oke dus hij wil het nog voor me verbergen ook? Dit had ik nooit verwacht van hem! Gore klootzak. Ik heb hem nog aan zn voeten gesmeekt ook. Kijk hoe die tegen me liegt.

Ik ontving vlak voor Amin thuis kwam een sms waarin stond dat ene sabah me waarschuwt voor mijn man. Dat hij vreemd gegaan is met haar en dat hij na afloop haar heeft geprobeerd te wurgen! Klinkt idioot. Maar ik geloofde het ook direct. Waardoor weet ik niet. Het is maar via een sms. Toch weet ik t gewoon. Ik deed nu niets laten merken bij Amin. Maar ik zal het natuurlijk nog wel gaan melden. Eerst hoop ik dat hij het me zelf gaat vertellen. Ik geef hem 1dag!

Ik speelde ondertussen met mn boefje. Steeds werd mijn adrenaline erger. Ik kon het niet meer volhouden en nep doen. Ik moet het echt zeker weten! Ik legde ouassim neer en ging naar boven om mijn telefoon te pakken.

Ik liep terug naar beneden en ging naast Amin op de bank zitten en keek hem aan.

Hij keek mijn kant op en dacht vast wat wilt ze nou.

Ik bleef kijken zonder wat te zeggen.

Hij trok zijn wenkbrauw op en vroeg wat er is.

Oke dit is mn kans. 'Zeg jij het maar.'

'Ik volg je even niet meer Amal haha'

Ik duwde mijn telefoon onder zijn neus en bleef wachten op zijn reactie.

'Waar slaat dit op?' zei hij toen.

Ik stond op en ging voor hem staan.

'Amin, ik ga je 1 ding vragen oke. Is dit waar wat hier in dit berichtje staat?'

Mijn hart ging als een razende te keer. Wetende dat als het waar is, ons leven samen voorbij is. Dan zou ik het echt opgeven en zou ik geen raad meer weten.

Hij bleef stil.

Is dit goed of niet? Hij blijft gewoon stil??

'Amin?? Geef antwoord.'

'Oke. Amal laat me uitpraten.'

'Hoo.. nee wacht! Het is dus waar???!!'

'Nee!! Ja, wacht. Luister.' Antwoorde hij wanhopig.

Ik zakte naar de grond en deed mijn handen voor mn gezicht. Weer huilde ik. Dacht ik eindelijk dat het goed was tussen ons. Dat we snel onze eerste ruzie hadden overleefd, gebeurt er nu zoiets! Wie had dat gedacht. Waarom!

'Luister amal. Ze heeft me gedwongen! Ze bedreigde me.'

'Met???!! Was vandaag soms niet de eerste keer. Is het eerder gebeurd. En dreigde ze je daarmee? Heh! Zou ze dat anders vertellen als je het niet nog eens deed!! Geef antwoord!' riep ik.

'Nee! Vandaag was de allereerste keer. Het is nooit eerder gebeurd en het zal ook nooit meer gebeuren. Ze wilde het gewoon en dreigde me dat ze ons anders iets zou aandoen! En dat wilde ik niet. Ze doet alles wat ze zegt dus alleen ter bescherming deed ik het. Ze zei voor eenmalig! Dan zou ze ons met rust laten.

Geloof me! Ik hou van jullie. Zou jullie nooit bewust pijn willen doen!'

Hij huilde. Maar dit keer had ik geen medelijden met hem!

'Je hebt gewoon gelogen. Had gewoon eerlijk geweest. Dat is al 1 ding. Dat je thuis binnen komt en doodleuk acteert. Maar het gewoon doen met een andere wijf!! Dat gaat me te ver.
Ik wil een time-out. Die hebben we zeker nodig na al deze gedoe!.
Dacht dat je wel verstandig was Amin. Ik had alle vertrouwen in je. Ik hield van je. Neem afscheid van Ouassim, want wij gaan voor een tijdje weg.'

'Nee amal. Nee! Dat kan niet zomaar! Ik laat je niet gaan. Niet totdat je me gelooft en begrijpt. Ik heb het echt miet gedaan om je te kwetsen. Ik wilde alleen van dr af zijn. Het spijt me. Vergeef me!!'

'Laat me los Amin. Het is wel klaar zo. Al die drama. Denk aan Ouassim. Hij groeit nu al op met geschreeuw in huis. Wij gaan weg.'
Ik stond op en liep naar boven om wat spulletjes klaar te zetten. De deur van die kamer deed ik dicht, omdat Amin me volgde en bleef praten.

Ik kan het gewoon niet meer aan. Klaar!

Ik pakte alles in en opende de deur. Daar stond hij nog steeds te smeken.

'Amin. Alsjeblieft. Stop safi stop. Het is wel klaar zo. Laat me dit op z'n minst bezinken. Dat het gebeurd is. Ik heb tijd nodig. Dat gaat niet hier in dit huis. Met jou. Zorg goed voor je zelf.'

'Ouassim, geef papa een kus.' Hij gaf zn vader een kus en met hem in mijn armen en de volle tas verlieten we het huis.

Amin verslagen, gestoord, en verdrietig achtergelaten.

Ik werd zelf even bang van hem. Hoe hij tegen alle spullen en dingen slaat. Hij heeft al iemand geprobeert te wurgen dus het is zo gek niet als hij straks zo boos is dat hij mij ook aanraakt! Daarom leek het me verstandig om weg te lopen.

Ik lijk zo moedig en sterk. Maar wil je echt weten hoe ik me van binnen voel? In 1 woord.. verloren. Mijn hart is er zojuist afgerukt. Ik moet sterk blijven voor mn kleintje en dat ga ik proberen ook. Nu eens kijken waar ik het beste naartoe kan........