Tranen en vreugde..

-wat moet ik als antwoord geven....

"Amin, waarom zo een haast?" vraag ik hem, als hij geirriteerd zijn telefoon zoekt en haastig de deur uit wil lopen.
Geen reactie. - Nou lekker, dan toch niet. Het is eindelijk weekend en tot mijn verbazing pas 10.00uur! Huh, maar waar moet
Amin serieus zo vroeg naartoe dan. Hij staat altijd laat in de middag op. Weekend of geen weekend. Hij werkt niet, dus heeft
hij niks te doen, behalve snacht's dan hangt ie buiten. Aggh wat een leven. Ik hoop dat hij echt snel wat gaat doen met zijn leven.
Bidden doet hij ook niet. Maar het komt goed insha'allah. Ik loop naar de badkamer en neem dan een heerlijke warme douche. I love it.
Later die middag ben ik nog gaan wezen shoppen met mn zusje. Ik doe letterlijk alles met haar. Ze is mijn wederhelft mn beste vriendin.
Laila mis ik ook wel. Ook met haar kon ik heel goed opschieten. Maar elhamdulilah heeft zij haar perfecte ware gevonden.. de tijden die ik met haar had was ook super leuk.. ik mag niet klagen.

Als we thuis komen zie ik dat mijn ouders tv aan het kijken zijn. Het is te stil in huis. Doodsaai. Dus besluit ik met mijn zusje op mijn kamer wat muziek aan te doen en onze kleertjes nog even te passen. Zo praten we nog even bij totdat ze me iets vraagt waar ik mij nog niet bij stil heb gestaan...

"Noura, wij doen zoveel dingen samen heh. Je doet echt veel voor mij. Als ik jou niet had. No way dat ik ooit naar de bios ben gegaan no way dat ik de weekenden leuke dingen doe. Dan heb ik op school tenminste wat te melden.. ik vind het echt lief wat je voor me doet."

"Ahh zusje... tuurlijk doe ik zoiets voor jou. Ik doe het ook graag MET jou. Als ik wil kan ik met vriendinnen dingen gaan doen. Maar waarom als het ook met jou kan. Ik kan alles bij je kwijt en jij ook hoop ik bij mij.." antwoordde ik.

en daar kwam die vraag...