PARYA +18

24|Sensiz Olmaz

Gece hangi kafayla yazdığımı bilmediğim bölümü saldım gitti :)

Sizde oy ve yorumlarınızı salarsanız tadından yenmez.🌹

Ateşdağlı ile olan ilişkim son zamanlarda bir nebze de olsa düzelmişti lakin bugün vurduğum darbeyle beraber her şey tepetaklak olmuştu.

"Defne abla," diyen çekingen sesle beraber, Çetin'in bahsettiği metruk evden gözlerimi çekip yanımdaki kıza baktım.

"Abim dedi ki buraya geri dönmemizi sen istemişsin."

Leyla'ya evet dercesine başımı salladım.
Sıkıntıyla aldığı nefesi geri bırakırken parmaklarıyla oynamaya da son verdi.

"Nedenini öğrenebilir miyim ?"

Üç yıl önce babaannesi ve abisiyle buradan ayrılıp yeni bir hayat kurmuş ve oraya adapte olmuştu. Tavırlarından anladığım kadarıyla Sunturlu'ya geri dönebileceklerine ihtimal vermemişti. Geri dönmek de istememişti. Amma velakin üç yıl önce geride bıraktığı noktaya bu defa iki kişi olarak geri dönmek durumunda kalmıştı.

Eğer iki yıl önce babaannesi vefat etmemiş olsaydı o da aramızda olacaktı fakat onun nasibinde yoktu.

Ölümünden yeni haberdar olduğum kadını düşünmek kalbimi acıtırken boğazımı temizledim. Bana merakla bakan kıza cevap vermem gerekiyordu.

"Abini aklamak, gerçek suçluyu ortaya çıkartmak istiyorum Leyla. Bu yüzden geri dönmeniz gerekiyordu."

Yeşil gözlerini yüzümden kaçırırcasına çekip sessiz kaldı. Cevabımdan tatmin olmayan kızın derdini bildiğimden "Korkuyor mussun ?" diye sordum.

"Korkuyorum," dedi kısık sesiyle. "Ya abime yine zarar verirlerse ? O zaman ne yapacağız Defne abla ? Ben bunu göze alamam. En iyisi buradan gitmemiz."

Tek sığınağı abisi olan kızın omzuna elimi koydum. Gözlerini çevirip bana bakınca samimice konuşmaya başladım.

"Korkmana gerek yok," dedim güven dolu sesimle. "Abin bu defa yalnız değil. Bak ben varım, Polat var, Korkut var. Gerekirse Çetin'in önüne demirden duvar oluruz yine de zarar görmesine izin vermeyiz."

Tereddüt vardı gözlerinde. Riske girmek istemiyordu. Onu burada kalma konusunda ikna etmeliydim zira Çetin, Leyla'nın huzursuz hallerine dayanamaz çeker giderdi. Ne de olsa kardeşi onun önceliğiydi.

Omzunu dostane bir tavırla okşadım. "Biliyorum senin için çok zor ama abin için dişini biraz sıkamaz mısın ? Bak Leyla, abin her ne kadar sana belli etmemeye çalışsada mahalleden sürgün yemesi, haksız yere suçlanması inan çok zoruna gidiyor. Onun Sunturlu'dan alacağı var. Lütfen abinin yanında ol. Hesabı kapatmasına izin ver."

Bir kaç saniye sonra gardının kırıldığını gördüm. Aldığım nefesi bu defa rahatça geri bıraktım.

"Tamam," dedi pes edercesine. "Senin dediğin gibi olsun...ama en ufak bir tehlike bile sezersem bir dakika bile abimin burada durmasına müsade etmem. Sunturlu defteri bizim için sonsuza dek kapanır."

En son on yedi yaşındayken gördüğüm küçük kız bana kafa tutacak kadar büyümüştü. Kabuğundan çıkmaya başlaması hoşuma giderken "Anlaştık," dedim.

Gergin ortam yumuşamaya başlamıştı ki Polat kapıdan dışarı çıkıp devreye girdi.
"Açlıktan karnım sırtıma yapıştı. Siz hala burada çene çalıyorsunuz. İnsan iki lokma bir şey hazırlar."